entry uzun farkindayim, ama okuyun pisman olmayacaksiniz. tanidigim bir fikraya neredeyse benzeyen bir olaya canli canli sahit olmusuzdur. istanbul deniz kiyisinda arkadasla balonlara atis yapmaktayken, adi fehim olan bir can mekan sahibine yaklasir, aralarinda kulak misafiri oldugumuz söyle bir diyalog gecer.
- : fehim
+ : mekan sahibi
- selam usta.
+ aleykümselam, buyur kardes.
- usta senden bi ricam var, biraz acayip olacak ama.
+ yok estagfurullah, buyur söyle.
- usta birazdan bir kizla bulusacagim. ilk bulusmamiz. kiza "burada neredeyse herkes beni tanir" demistim.
+ evet..
- birazdan buraya gelirsek beni taniyormus gibi yaparmisin.
+ hay hay. isim neydi.
- fehim. istersen atis'in parasini da simdiden vereyim, kiz garipsemesin.
+ tamamdir. 5 lira fehim kardes.
- buyur abi. senin isim neydi?
+ kemal.
- tamam kemal abi, görüsürüz.
aradan zaman gecer. arkadasla ben yan tarafta cay icmekteyizdir. fehim kizla gelir. ilk bulusmalari belli, fehim cok heyecanli.
- selam
+ oooo fehim nasilsin?
- iyidir kemal abi, sen nasilsin?
+ iyiyim canim ya! bayan kim?
- arkadasim sevgi. biraz buralari gezdireyim dedim.
+ iyi yapmissin iyi. gel bir kac atis yapin isterseniz.
kiz "yok, ben yapamam!" falan derken, atislar yapilir, fehim kemal usta'ya döner.
- borcum ne kadar kemal abi?
+ 5 lira fehimcigim!
fehim sok gecirmis bir yüz ifadesiyle 10 lirayi cebinden elleri titreye tireye cikarir, kemal usta fehim'in daha önce verdigi 5 lira'yi para üstü olarak geri verir. cifte kumrular gittikten sonra, kemal gülmekten yarilan bizlere döner ve lafi patlatir.
