Olay ispartada gerçekleşmektedir. Bilenler için mevki süleyman demirel heykelinden, istasyona doğru yok alınmaktadır.
Üniversite zamanı, kış ayları bahsi geçen mevkilerde yurumekteyim.ispartanin kişi soğuk olur. Cayır cayır usuyorum.caddede de 2 bilemedim 3 kişi var onlarda tek başına.arkamdan seslerin geldiğini hissettim.ama o kadar soğuk ki arkama bakamıyorum.yani küresel ısınmanın olmadığı zamanlar düşün artık.başladım bunları dinlemeye.bi arkadaşın evine gidecem o zamanda.doğulu şivesi var adamlarda. Neyse dinliyorum;
-la ıhsan suna soralım işte kıçımız dondu sabahtır.
-olm sen minyagmisin ya bize terslerse.
Bu sıralar bende merak ettim. Lan ne soracaklarki acaba.neyse biraz yavaşladım bana yetişsinler diye.bu arada eve vardım fakat meraktan hala yürüyorum.onlar da beni takip ediyor.neyse yaklaştılar.
-lo valla ahan tak etti ıhsan ben soruyorum.
-la dur olm dur bi sabret.
-sabret sabret nereye.ahan düz duvara tırmanacam olm.
Tam o sıra arkamdan seslendi.
-birader bakarmisin.birşey soracam ama şey yani.
-buyrun sorun dedim.(bi taraftan merak ediyorum)
-yav kusurumuza bakma biz biraz şey oldukta. La burada hiç kahvehane yokmu.
(içimden ana avrat küfrediyorüm) tam tarif edecem diğeri atıldı.
-usta kusura bakma kerane nerede bilirsen.
-(yarıliyorum benden hafif gülme sesleri geliyor)birader valla bende öğrenciyim bilmiyorum buraları fazla.
Böylece uzaklaştırdım onları.kış ayının ortasında beni gülme krizine soktular.
