gece uyuyamamak versiyonuna sahibim bunun uzun zamandır. 36 saat uyumayıp gece yine uyumadığımı bilirim. kafada dönen duran şeyler. gözlerini kapattığın anda gördüğün şeyler. kafanı yastığa koyduğunda kurduğun hayaller iyi değil de kötüyse uyumak çok zordur.
sinir bozucu durum. yatıyorum yatağıma bir türlü kapanmıyor gözlerim. kalkıyorum tv yi açıyorum biraz bakıyorum. sonra tekrar yatıyorum yine gelmiyor uykum. film izliyorum, yemek yiyorum, sigara içiyorum, gidiyor duş alıyorum ama yok bir türlü uyuyamıyorum. bugün de uyumak için yattığım yataktan yine kalktım açtım miami - chicago maçını izledim.
bir önceki gününde 20 saat uyumuş, o gün yaşamamış olan bir insan evladı için gayet normal bir durumdur. ama bunun bağımlılık haline gelmesi kötü olup, haftanın 2-3 gününü tamamen uyuyarak geçirip geri kalan 4 gün de hiç uyumama hali baş gösterebilir. yani kutuplarda yaşıyormuşçasına bir hayata sahip olur o insan evladı. tehlikelidir.
final haftam, ben yorgunluktan olmek uzereyim ama bu illet coktu basima dort bes gundur. Geceleri uyunmaz, sabahlari erkenden uyanilir, gun icinde orada burada(ki ben kutuphanede) bes on dklik bir uyuklamayala ayakta durulur. kafanin on kisminda uyku birikir, uykunun oldugunu midende hissedersin ama yataga yattiginda uykuya gecmen dort bes saatini alir.
uzun süredir içinde bulunduğum durum. çözümü alkolle buldum itiraf ediyorum. aman nolacak sanki sağlıklı yaşayınca? doğuştan kaybetmiş insanlarız biz dibe düşmenin kimseye ayıbı olmaz.
tarif edilemez duygudur. sebebini bilmemekse zaten içinde bulunduğunuz durumun size verdiği yorgunluğu katmerleyerek vermeye devam eder. çok hatırlamıyorum ama sanırım son 1-2 senedir tam olarak içinde bulunduğum durumdur. uyuyamamak. gözlerinizi kapattığınız andan sadece 10 dakika sonra uyanarak devam eden bir yaşam. zordur.
