Hayata karşı motivasyonum inanılmaz düştü.
Ben ki sevgi pıtırcığı, her halttan olumlu bir pay çıkarabilen bir insandım, şimdi ruhumun kolunu kaldıracak hali yok.
Bu da geçer herhalde ama nasıl geçer kısmının içinden çıkamıyorum.
Az önce bir entry gördüm ne kadar salak salak entryler bunlar ya deyip eksi butonuna bastım ve “olmadı güzel kardeşim” uyarısıyla karşılaşınca beynimden vurulmuşa döndüm.
Bir aralar zall a mesaj atmıştım. Bana cevap yazmadı gitti bildirimlere başka yazarın bir kitabının çıkacağını detaylı yazdı. Eee Ben ne olacağım zall bey olmadı bu nezaketsizlik.
Zaman zaman evlenmek istiyorum. Evlenmiş olmak. Sonra görüşmek veya direkt evlenmek isteyen biri çıkınca çok geriliyor ve reddediyorum. Açıkçası zaman tanımak falan da geriyor bana. Onun vaktini çalıp oyalıyormuşum gibi. Ayıp olmasın diye evlenirim de ben yarın bir gün. Neyse, dizilerdeki gibi arka planda müzikli yıldırım aşkı olmayacağına göre bu saçma sapan hareketten kurtulmam lazım ama nerdeee. Anca gereksiz tiplerle muhabbete devam.
