aptallığımızın sınırını teşkil eden soyut varlık. insanoğlunun aptallığı tanrının gücü ile doğru orantılıdır. ama haberler iyi her bin yılda aptallık seviyemiz biraz daha düşüyor inanmazsan tarihe bak.
yoktur diyenlerin kendi varlıklarını, tanrının yokluğu sonucuna ulaştıkları felsefeyi kullanarak açıklaması icap eder. felsefe yapabiliyor olmak dahi tanrının varlığına delalet eder bi takım felsefelere göre..
--spoiler--
iki yokluk arasında varlık olur mu hiç?
--spoiler--
insan aklının yetmediği durumda işe el koyan şey. ben enerji olarak tanımlıyorum. yalnız kaldığımda yüce bir gücün var olduğunu düşünmek beni rahatlatıyor.
felsefi olarak,
tanrıyı tanımlama şeklinden yola çıkarak bir takım eksiklikler görülebilir. tekillik felsefesine göre tüm dallar birleşip tek bir noktaya ulaştığında, ezeli ve ebedi olmayan mutlak tekilliğe ulaşılır. metafizik bir olgudur, fiziksel olarak açıklamasının yapılmasını beklemek boşunadır.
fiziksel olarak,
doğada hiç bir madde yoktan varolmaz doğrudur. bigbang teorisinin de karşısında bir duruştur bu düşünce bir bakıma. zaman da bigbang ile beraber oluşan (yaratılan) bir kavram olduğu için sıfır noktası ve öncesi hakkında herhangi bir fikir yürütülemez. yani onun öncesinde şuanda bildiğimiz fizik kuralları geçerli değildi *. dolayısıyla günümüzün fiziksel teorileri de.. mutlak sıfırın öncesinde zamansızlık, tekillik, mutlak birlik söz konusudur (o zamandan münezzehtir). her ne kadar aksi bir argüman olarak kullanılmaya çalışılsa da, görüldüğü gibi burda durum bir yaratıcının varlığını işaret eder.(biz onu [evreni] genişleticiyiz) (kara enerji, çekim yasaları vs.)
gerçekten anlamak isteyen insanlar için muhteşem ispatlar mevcuttur: (bkz: vahdet-i vücud)
ayrıca, insanoğlunun icad ettiği bilimler, yine insan içindir. yani insan beyni, insanın 5 duyusu ve algıladığı şekliyle geçerlilik kazanır.. peki insanın gerçekten sadece 5 duyusu mu vardır? hayır. materyalist düşünce akımının ulaştığı noktada, maddeden bağımsız bir açıklama beklemek, banka hesabınızda durduk yere 100.000 tl görmek gibi bir şeydir. yani imkansızdır.
bazen düşünüyorum da kendileri bildiğin eksik-yamuk-saçma-kusurlu yaratmış şu evreni, dünyayı. hayır ben yaratacaktım var ya şu davarları muma çevirirdim muma! adam ederdim hepinizi. ama fırsat verilmedi işte imkanlarımız kısıtlı. ne yapalım sağlık olsun demekten başka bir şey diyemiyoruz. ya da hiç yaratmazdım lan rahat mı batıyo? kendiimi kanıtlama çabasında mıyım? canım mı sıkılıyor? yööö hiçbirisi olmazdı. tanrıyım lan ben. bu böceklerle niye zaman kaybedecekmişim deyip kafama göre takılırdım. bi sürü salakla yüz göz olmanın alemi ne allah aşkına?
