sigara içmiyorken düşünürdüm "lan bu insanlar nasıl sigaraya bu kadar anlam yüklüyor, söz, şiir falan yazıyorlar" diye. başladıktan sonra anladım neden onlar için bu kadar değerli olduğunu. tabi bende söz, şiir falan yazasım gelmiyor ama nedense yanımda durması beni mutlu ediyor.
Hayatımı endekslediğim illet. Bazen diyorum şöyle deniz kenarı bi yere gitsem sakin kafayla, o an içimden bir ses bi de sigara yak diye haykırıyor. Zaman sigarasız geçmiyor.
Okul tuvaletinde içileni en güzeldir, zar zor içiyorsun tuvalette müdür yardımcısı gelecek tuvaleti basacak filan, kabine girersin genelde 3-4 kişi girer, sonra hoca gelirse atarsın ama bu seferde kabinde 3-4 kişi yakalanma durumu var.
her bir dumanını çekmemiz için sebeplerimiz vardır. Bazen keyiften bazen stresten bazen kederden.. En büyük düşmanımız olduğunu bile bile en yakınımız olarak görürüz.
zararından başka bir şeyin olmasa da arada çok özleniyorsun. özlüyorum ben seni bu günlerde. vakit geçirmek istiyorum seninle. fırsat kolluyorum da o fırsat yakın zamanda gelecek gibi durmuyo. her zaman değil; arada ziyaret edilen iyi bir arkadaş gibisin.
bütün güzel anlarının arkasından sigara yakacağını bildiğinden daha bir farkına varmana sebep olan ama yine de bir sigaradan beklentilerini hiçbir zaman tam olarak karşılayamayandır. mutsuzsun daha bi melankoli yaratsın istiyorsun. canın daha da yansın. ya da mutlusun uçursun seni falan ama sigara bu azizim altı üstü sigara. yani çok öyle de diyemem şimdi de ne bileyim. güzel be güzel.
içmesi keyifli olan maddedir ama sadece içmesi keyiflidir, geri kalan zamanda hayatı siker, 2 sene içtim ölmeden sigarayıda denemiş oldum ama bir daha içmem 2 sene yeter amk.
