bir gün seri katil olmaya karar verirsem ve olursam imza olarak satranç taşı bırakacak kadar satranç oyununu seviyorum. yıllarca amerikan sinema ve dizi sektörü bize seri katilleri böyle öğretti. zaten türk olduğumuz belli olsun diye tavla pulu mu bırakacaktım.
lichess ve chesscube'ten insanlar bu spora olan hasretini dindirebilirler. ben de epey özledim aslında. ortalama 4 saat süren turnuva maçlarını da özledim, yakın arkadaşlarım ile oynadığım babychess'i de.
çoğu arkadaşım gibi ben de uzak kaldım. satranç benim hem mesleğim, hem eğlencem olabilirdi, garanti işin olsun mantığı yüzünden önümdeki beş yıl düzgün bir sosyal hayatımın olacağından şüpheliyim.
3.siniftayim kapi caldi iceri mudur yardimcisi geldi. "Okulumuzda satranc turnuvasi olacak, satranc bilenler el kaldirsin" dedi. Derslerden kaytarmak icin hem de havam olsun diye el kaldirmistim. Ancak hicbir bilgim yoktu. Ogleden sonra yemek yemedim mahallede haril haril satranc bilen birini aradim. Buldum da taslarin adini ve hareketlerini ezberledim artik hazirdim. Bir galibiyet bir beraberlik bir maglubiyet ile 13.cu olmustum 34 kisiden. O beraberligi de sureye oynayarak yere yatarak almistim ve ilk cirkefligimi orada yaptim galiba. Sonra satranci sevmeye basladim. Ortaokul ve lisede satranc kolundaydim. Liseden sonra da piyona bile dokunmadim...
Cok kucukken satranc kursuna gitmistik kuzenimle.
Hocamin cok komik biri oldugunu hatirliyorum ses tonu haluk bilginer gibiydi.
Bayada iyiydim satrancta. Yani 9 yasinda oynadim galiba en son satranc. Turnuvalar cart curt. Okulda satranc klubundeydim falan falan. Ozledim oynamayi. Taslari bile elime almadim cok uzun yillardir.
bir zamanlar deli oynardım, ancak birkaç yıldır kendime rakip bulamıyorum. *
şakası bir yana şuan çevremde ciddi ciddi bilen neredeyse kimse yok, ondan ötürü.
bünyemle hiç bir alıp vermediği olmayan oyun.. zeka oyunu.. genelde bilgisayara karşı oynuyorum başlangıç seviyesinde ilk bir kaç oyun yenildikten sonra açılıyorum.. sık sık oynamayınca stratejilerim köreliyor..
Ne yazik ki popüler kültürde monopolly kadar yerini alamamis olan ama asirlardir oynanan evrensel bir oyundur. Oyunlarin şahıdır. Guzel oynamak icin sadece zeka gerekmez, dikkat de oldukca onemlidir. Oynadikca zevk alinandir.
Ilkokulda oynanan turnuvalarda dereceye giren oyuncular oldukca fazladir.
Bu da dünyada dereceye girmis bir diger oyuncudur.
(bkz: garry kasparow)
Hayata bakış açım. ders çalışırken, kitap okurken, iş yaparken hep hamleler aklıma geliyor. en çok da matematikte kullanmak istemişimdir ama köreldim sanırım. son yaşanan olaylardan sonra duygusal davrandım. stefan zweig'in satranç kitabı beynimi bölen bir kitaptı. bazen kendimi akıl oyunları filminde hissediyorum. bilgisayarda şah çekip bir türlü yenemiyorum. hayatı basit yaşayamıyorum sanırım.
yıllardır keyif alarak oynadığım oyundur. iki üç yıldır üst seviye oyun oynuyor ve keyif çıtasını arttırıyorum. bu işle gerçekten uğraşanlar ne demek istediğimi daha iyi anlayacaklardır.
Yıllardır ogrenemedigim oyun. Oyun diyorum ama spor kategorisine giriyormuş galiba.
Cok yakın bi arkadasim milli takımda yanimda korleme oynadı birgün bakın 3 yıl olmuştur hala etkisindeyim oyle de etkileyici bir sey.
O bile öğretemedi o yüzden bilen güzel oynayan herkese saygım sonsuz.
