milliyetçilerin ve faşistlerin düşünce babaları tarafından kafası taşla ezilerek öldürülmüş bu toprakların gördüğü en güzel insanlardan biridir. o pis ağızlarınız böyle güzel insanların ismini anmaya cüret etmesin.
Nihal atsız ile arasındaki dava pek konuşulagelmiştir. Davayı bu kadar öne çıkaran şey Ali'nin içimizdeki şeytan romanında Atsızvari bir karakteri yeren ithamlarda bulunmasıdır. Bu romanın çıkışıyla atsız içimizdeki şeytanlar isimli bir uzunca yazıyla cevap vermiş ve ali'yi peyami safa'ya haraket ettiği, dönek ve vasıfsız olduğu kabilinde ifadelerin ardından açık açık ölümüne bir süngü düellosuna davet etmiştir. Davaya icabet olunmamış ve atsız dava edilmiştir.
Konu öyle gariptir ki atsız, Ali'yi ta ilk şiirlerini yazdığı dönemlerden beri tanımaktadır, hatta farketmişsinidir, ali'nin Tüm şiirlerinin toplandığı kitapta Atsız mecmua'da yayınlanmış şiirler bulunmaktadır. Böyle bir yakınlık söz konusuyken atsız'ın yazısındaki ifadeye göre ali ilk zamanlar atatürkçü-milliyetçi iken almanya'ya okumaya gittiğinde fikirleri sola eğilmiştir.
Yazı epey uzundur, teferruatını bir bir eklemeyeyim, okuyunuz, ali'yi yalnızca solculardan okumak yerine onu yakından takip etmiş davasından dönmeyen bir milliyetçi tarafından da okuyun. inanmak istemeyeceğiniz ayrıntılarla dahi karşılaşabilirsiniz.
Şöyle bir dip not da ekliyeyim; pantürkizm veya turan deyin, ikinci dünya harbi ile canlanmış bir fikir değildir. Fransız ihtilaliyle, 1789, zaten her taraftan vatan millet, bağımsızlık kavramları konuşulmaktadır. Anadolu'da ise milliyetçilik ittihatçılarla güçlenmiş, kurtuluş savaşı ve atatürk cumhuriyeti döneminde türkçülük adıyla alenen işlenmeye başlamıştır. Atsız da işte böyle bir dönemin Türkçüsüdür. Onu hitler'den gaz almış gibi göstermek düpedüz iftiradır ki kendisi de bunu açıkça reddetmiştir.
Şimdi bu konuya neden değindim, onu söyleyeyim, sabahattin ali bab-ı ali ocağı çıkışlıdır. Atsız ile tanışıklığı da buradandır. Kendisi o dönem milletçi geçinmiş, almanya sonrası sosyalizme evrilmiş, milliyetçiliği karalamış, siyasileti gözüne batınca yeniden milliyetçi kaleme dönmüş, daha sonra tekrar sola çark etmiştir. ölünün ardından fazla konuşmak iyi değildir, durum budur ki kaynak yukarıda belirtilendir, yazarın henüz hayattayken hakkında yazılmış beyanatın yorumlanmasıdır.
Bir zamanlar okumanın hükümete darbe halkı galyana getirmek hatta başvekile suikast düzenleme gibi suçları sayılan yazar. Nerden nereye gelmiş ülke. Evet.
özellikle yeni neslin "kürk mantolu madonna" romanı ile tanıdığı; ancak "kuyucaklı yusuf" isimli romanının daha güzel olduğunu düşündüğüm şaibeli bir şekilde ölmüş olan (bu bilgiyi gençlerimiz araştırsın. benim bu konuda söyleyeceklerim yönlendirme olabilir) edebiyatçımız.
"Kadın bir erkeğe varmaz, kadın bir erkeğe verilmez ve bir erkek bir kızı almaz, (almak, vermek) bu tabirler kadını kıymetten düşüren, ona ahkar (en hakir) mahiyeti veren şeylerdir ve her şeyden evvel bu zihniyeti kadınlarımız kafalarından çıkartmalıdır..
Bilmelidirler ki iki cins birbirleriyle hayatlarını birleştirirken yuvaya getirdikleri aynı kıymette şeylerdir ve koca mal sahibi değil, ortak, hayat ortağı demektir.
Bu hukuk müsavatı kadınlarımızın şuurunda yer ettikten sonra onların kuvvetli ve hakiki bir insan olmak için dimaği ve fikri sahada da yükselmek isteyecekleri tabiidir.
Memleketimizin kadın ve erkeklerini, biri diğerini sürükleyen ve taşıyan değil, el ele ve aynı tempoda yürüyen iki mahluk olarak göreceğimiz günün uzak olmamasını dilerim. bu kadar efendim."
türkçüler tabutluklarda işkence görürken gününü gün edip "oh olsun" diyen komünist, türk ve devlet düşmanı.
bunu "devlet öldürdü" diyenler anayasal suç işlemektedirler.
kendisi atatürk'e ve silah arkadaşlarına hakaretamiz ifadeler içeren bir şiir yazıp mahkum olduktan sonra, iş bulamamış, açlıktan ölecek iken bu sefer de yalakalık yaparak iş bulabilmiş bir meczuptur.
hele ki osman yüksel serdengeçti'nin bunu bir tokatlaması vardır ki tadından yenmez.
"Günün birinde ya çıldıracağız, ya da dünyaya hakim olacağız. Şimdilik bir rakı parası bulmaya çalışalım ve parlak istikbalimizin şerefine bir kaç kadeh içelim."
romanlarıyla tanınmış olmasının yanısıra, halk tarafından benimsenmiş birçok türkü aslında kendisinin şiirlerinden uyarlanmıştır. hey isimli şiiri ise soundcloud'da tucinella tarafından "cover değil, uyarlama" sloganıyla yorumlanmıştır: https://soundcloud.com/tu...y-cover-degil-was-ist-das
Bulgaristan sınırında genç yaşta cinayete uğrayan yazar. tam verimli olmaya olgunlaşmaya başladığı yaşta öldürülmese kim bilir edebiyatımıza neler katardı daha.Yinede kattıkları bile onu en iyiler sırasına koyar.
devrin en önemli mücadele insanlarından biridir. şiirleri, roman ve öyküleriyle edebiyat tarihinde önemli yer edinmiştir. genç yaşında haince bir ölüm şekli ona reva görülse de ölümsüzlüğü onlarca yıl sürmüş ve yüzyıllarca sürecektir.
Kendisinin sadece kürk mantolu Madonna ile bilinmesine inanın öyle içerliyor, öylesine üzülüyorum ki. Kendisi ne büyük bir yazar ne büyük bir insan ve ne büyük bir dava adamı. ancak çağımızın vebası bu popülarite, bu lânet olasıca komşuda görüp aynısını yapma hastalığı, bu büyük insanı tek bir fotoğraf karesine bir ergen ve bir fincan kahve ile beraber sığdırdı ya işte ona çok canım sıkılıyor sözlük.
Attila ilhan'ın Batı'nın manevi ajanı dediği emperyalizm uşağı, truva atı, algı yöneticisi sözde aydınlar dışındaki her daim bedel ödeyip, katledilen gerçek aydınlarımızdandır. Değeri, fikri ve vicdanı hür gönüllerde hep çok fazladır.
"biz istiyoruz ki, bu memlekette yapılan her iş, üç beş kişinin çıkarına değil, bu toprakları dolduran milyonların yararına olsun. herhangi bir karar alınırken, izmir' deki ortak tüccar, istanbul'daki ahbap milyoner değil, bu kararların altında beli bükülen, çoluk çocuk inleyen yığınlar göz önünde tutulsun.
biz istiyoruz ki, bu topraklar üzerindeki insanlar, kafalarında taşıdıkları fikirlerden dolayı değil, bu yurdun ve bu halkın yararına yahut zararına yaptıkları işlerden hesap versinler. bu iş incelenirken, koltuğuna ısınmış beş on hazır yiyicinin menfaati, keyfi değil, milletin hayrı düşünülsün. ve insanları sahiden insan eden o en büyük nimet: hürriyet, riyakar ağızlarda "adam avlama yemi" olarak kullanılmasın.
biz istiyoruz ki, şu topraklar ve onun üzerinde yaşayan insanlar, hiçbir yabancı devletin oyuncağı olmasın. bir karış toprağımıza, bir tek vatandaşımıza bile göz dikilmesin. ister orduya dayanarak, ister bankaya dayanarak, ister dost görünerek, ister düşman görünerek, bu topraklarda kendi çıkarlarına yerleşmeğe uğraşanlara yüz verilmesin. dünya işlerinde politikamız, şunun bunun kölece peşinden gitmek değil, bu milletin selametini en iyi sağlayacak yolları müstakil olarak seçmek şeklinde kendini göstersin.
işte biz sadece bunları istiyor ve böyle düşünüyoruz. eğer böyle düşünmek ve bunları istemek bir suçsa, hemen haber versinler, bu suçu işlemekten, yazmaktan, söylemekten vazgeçelim.
yok, bunlar suç değilse, o zaman bize açık veya sinsi yollardan kahpece vurmaktan vazgeçsinler. çünkü namuslu insanlar, kendine güvenen insanlar, haklı olduğuna inanan insanlar,bu kadar kirli yollardan gitmeye lüzum da görmezler, tenezzül de etmezler. "
namuslu olmak ne zor şeymiş meğer! bir gün almanların pabucunu yalayan, ertesi gün ingilizlere takla atan, daha ertesi gün de amerika'ya kavuk sallayan soysuzlar gibi olmak istemedik. yalnız ve yalnız bir tek milletin önünde secdeye vardık. o da kendi cefakeş milletimizdir.
meğer ne büyük günah işlemişiz! kanunlu, kanunsuz baskılar altında ezile ezile pestile döndük.
bugünün itibarlı kişileri gibi kese doldurmadık, makam peşinde koşmadık. iç ve dış bankalara para yatırmadık, han apartıman sahibi olmak sağdan soldan vurmak ve milleti kasıp kavurmak emellerine kapılmadık. bütün kavgamızda kendimiz için hiçbir şey istemedik.yalnız ve yalnız, bu yurdun bütün yükünü omuzlarda taşıyan milyonlarca insanın derdine derman olacak yolları araştırmak istedik.
bu ne affedilmez suçmuş meğer! neredeyse, yoldan geçerken mide uşakları arkamızdan bağıracaklar:"görüyor musun şu haini! ille de namuslu kalmak istiyor ve ahengimizi bozuyor..."
çalmadan, çırpmadan bize ekmeğimizi verenleri aç, bizi giydirenleri donsuz bırakmadan yaşamak istemek bu kadar güç, bu kadar mihnetli, hatta bu kadar tehlikeli mi olmalı idi?
namuslu olmak ne zor şeymiş meğer! bereket, zora katlanmasını bilen bu millet de namuslu."
