ibrahimî dinlerin kutsal metinlerinde tanrı veya efendi anlamında kullanılır.[4][5] Hristiyanlıkta isa için "Rab isa" şeklinde kullanılmaktadır. Türkçeye Arapçadan geçen sözcük tanrı anlamında kullanılır.[6]
Kutsal Kitap'ta şu şekilde geçer:
"...RAB Tanrı göğü ve yeri yarattığında, yeryüzünde yabanıl bir fidan, bir ot bile bitmemişti. Çünkü RAB Tanrı henüz yeryüzüne yağmur göndermemişti. Toprağı işleyecek insan da yoktu..." (Yaratılış 2:4)
"Davut'un kendisi, Kutsal Ruh'tan esinlenerek şöyle demişti: 'Rab Rabbim'e dedi ki, Ben düşmanlarını Ayaklarının altına serinceye dek Sağımda otur'." (Markos 12:36)
islam'da
islâm'da Allah anlamında kullanılmakla birlikte Allah'ın 99 isminden biri değildir.
Kur'an'da Rab sözcüğü geçen ayetlerden biri şöyledir:
"...Ben sizin O'na ortak koştuğunuz şeylerden korkmam. Ancak, Rabbimin bir şey dilemesi hariç. Rabbimin ilmi her şeyi kuşatmıştır. Hâlâ ibret almıyor musunuz?" (Enâm Sûresi, 80. âyet)
tanrının tora'daki asıl adını anman sana verilen buyruğa aykırı, bu davranışın herhangi birini öldürmekten, herhangi bi insana durduk yere beddua etmekten, ölüm istemekten farkı yok. kendi nefsine sahip çıkmak zorundasın.
rab kelimesi sami dillerinden gelir yani arapçada da ibranicede de aynı anlamı taşır.
dilleri dinlerle bağdaştıramayız. herhangi bir dilde anlamca aynı olan herhangi bir kelimenin kökeni değil belirttiği soyut ya da somut şeyler mühimdir ve dillerin dini olmaz.
zira burada yaratıcıdan bahsetmek için yine kökene ihtiyaç duymazsınız. mensup olduğunuz dinde rabbin özel isimleri zaten mevcuttur. ne cahil cahil konular bunlar aq.
