Aşık olduğum adam doğuda, bilmem kaç kiloluk yüklerle dağda bayırda bombaların arasında.. bir de yetmezmiş gibi hasta olmuş, sesini duyar duymaz kustum. Gittiğinden beri kendimde değilim, onunla ilgili kaygılanmak dışında hiçbir duyguyu derinden hissedemiyorum; vedalaşırken sarıldığımız sokakta kaldım sanki, Kötü bi' kopyam dolaşıyor insanların arasında.
insan, kendisinin başına gelen her şeyle bir şekilde mücadele edebiliyor ama sevdiği birinin uzaklardan gelen kırgın sesi o kadar ağır gelebiliyor ki, darmadağın ediyor adeta.
Çoğu entryi tek tek okudum ve insanların mutsuz olmasının genel sebebinin şikayet olduğunu farkettim. Şikayet etmek yerine mücadele etmek başarısız bile olsanız sizi mutlu yapar.
