mutluyum diyemem.
ama kesinlikle mutsuz degilim.
bu benim icin cok kıymetli.
cunku donem donem cok agır depresyonlarla mucadele eden biriyim.
genel olarak mutlucayım. -mutluya yakınca-
ama benim en mutlu halim asık oldugum ve islerin de gorece yolunda gittigi versiyonumdur.
kalbim bos.
çok şükür hamdolsun. önemli olan mutlu olabilmek değildir hayatta. isyan içine girmeden halinden razı olabilmektir. şimdi bu kişisel gelişim uzmanları bu duruma "akışta kalmak" diyorlar. ama eksik bırakıyorlar. yani hayatı varlığı ve yokluğuyla, acısı tatlısıyla, iyisi ve kötüsüyle yaşayıp yine de her daim şükredebilme hali. ama bu durum çabaya engel olmayacak, kötü iş ve amelleri terketmek, iyi işler yapmak ümid etmek sabretmek çalışmak hedef koymak ve yolda yürümeye engel olmayacak. sadece razı olup oturup beklemek değil bu. bu temel, üzerine eylem bina edilecek. peki bu nasıl olacak? bu sadece maddi bir çalışma ile gerçekleşmeyebilir. maneviyat da ister. dua ister Salih amel ister, çaba sadece maddi değildir çünkü. bazı şartlar manevi çaba sayesinde oluşur, kulluk etmeden olmaz. çek şarabı çek rakıyı namazı terket, kurala uyma sonra ilişki yaşıcam diye uğraş ondan sonra sonu hüsran. e sen tabi mutlu olamazsın. helale harama uymadın ki. dinini yaşamadın ki, görevlerini yapmadın ki. Salih bir eş istiyorsan Saliha gibi yaşamak durumundasın. Angelina gibi yaşarsan karşına anthoni çıkar tabi. evet..
genel olarak evet mutluyum cunku mutlu olmak icin buyuk sebeplere ihtiyacim yok. kucuk seylere bile cocuk gibi sevinebiliyorum, hayat boyle daha kolay.
