Muhsin bey
Omurgulı duruşunu saygı duyuşunu hep sıradan ve monoton hayatında sürekli kendini tekrar ederk kazanmış kalıp bir insan, kendisinden farklı bir şey beklenmediği için güvenli sayılan biri olmuş ama hayatında önemli bir şey yapmamış devinim insanıydı
Ta ki ali nazik hayatına girene kadar, işte o zaman enerjisini hiç uğruna harcayan muhsin beyin içindeki o aç yaralı insanı ortaya çıkarmış ve muhsin bey i ortaya çıkarmış ama iyi ama kötü.
Muhsin bey bu çılgınlığı yapmasaydı zaten ölüydü.
Gocu dayı
brewheart filminde ne diyordu cesur yürek savaş meydanında
- burdan savaşmadan gidebilirsiniz. Yaşlanıp öle bilirsiniz ama ölüm döşeğinde keşke dememek için burdasınız.
Ali nazik muhsin beye keşke dedirtmeyen insandı.
Öncelikle ben bu entry’yi kendime yazdım, okuma kardeşim. 87 yapımı filmin imcelemesini ne yapacaksın zaten?
filmimiz, kahramanımız muhsin’in, taşradan gelen, feodal bir mazlumun ezilmişliğinin büyüsüne kapılmasıyla alakalı. Muhsin hayatta muhteşem başarılara imza atamamış, ancak saygı gören, asla olduğundan da farklı olmamış omurgalı biri. Taşralı ali nazik muhsin’in yumuşak karnına, vicdanına oynaya oynaya hayatına giriyor. Biraz da muhsin’in ilgisiz kalmış egosunu ağam da paşam da diyerek okuşayarak yapıyor bunu.
Muhsin mazlum’a o kadar kanmış ki, içindeki köylü kurnazına, ali nazik’in içindeki aç gözlü köpeğe asla uyanamıyor son ana kadar.
Ali nazik’e mantığa aykırı bir güven duyuyor, ve bu yolda vicdanına, ve ahlakına (ki bunlar muhsin’i muhsin yapan şeyler) aykırı düşüyor. işte o son perdede ali nazik içindeki her şeyi yutmak isteyen, zenginliğe ve hayata olan kıskançlığını öyle bir kusuyor ki! Of be muhsin, bu köylüyle, bu varoşla senin ne işin olurdu allah aşkına?
Sonu olmadan kendim için yazdım entry’yi, okuduysan hakkını helal et.
fedakar bir 'organizatör' ile urfa'dan gelmiş bir garibanın hikayesidir. muhsin bey, istanbul'da doğmuş adab-ı muaşeret kanunları ile büyümüş birisidir. gençlik yıllarında döneminin en ünlü solistleriyle iş yapmış ve 80'li yılların karanlığında o günlere özlem duymaktadır. ali nazik ise urfa'da yaşayan. gençliği köy ve ilçe merkezinde yoksulluk ile geçmiştir. en büyük idolü ibo'dur ve onun gibi olmak istemektedir. ibeyoğlu'na amcasının askerlik arkadaşı muhsin bey'i bulmaya gelir. hikaye bu ikilinin tuhaf tanışması ile başlar. muhsin bey, ali nazik'e acır ve heba olmaması için elinden tutar. ali nazik'e ses ve müzik eğitimi vermek ister. fakat ali nazik arabeskçi olmak ister. musiki ile işi yoktur. muhsin bey bir şekilde ali nazik'e albüm (kaset) yapar. kaset işini dolandırıcılık ile yaptığı için hapis cezası alır. ali nazik ise ibo kadar ünlü olamasa da piyasada az çok ses getirmeyi başarır. filmin sonunda, kendisi için hapse girmiş muhsin bey'e sırt çevirir ali nazik. ilk zamanlar dışında ne arar ne sorar... muhsin bey'in sevdiği kadın olan sevda hanım ile beraber yaşar. usül, makam, erkanı bir kenara iter. arabeskçi olur, hayalindeki gibi. ibo gibi. muhsin bey, hapisten çıkar. ali nazik taksim civarlarındaki yer altı pavyonlarında sahne almaya başlamıştır. muhsin bey, ali nazik'in içinde bulunduğu durumu görür ve ne uğruna hapis yattığına üzülür. sevdiği kadın sevda hanım ve kızını da alıp gider...
"nasılsınız bakalım? suyu görünce kendinize geldiniz, değil mi? efendim? ne dediniz? peki, başüstüne; bir daha müziğinize zamanında başlarım. ya siz, siz nasılsınız sevda hanım? onlar duymasın ama safiye ayla'yı sizin için çaldığımı bilin. size özel bir ilgi duyduğumu bilmenizi isterim."
Arkadaşlar hele ki şener şen'in canlandırdığı muhsin bey karakterinin beyefendiliğine ayrı parantez isterim. Çok naif bir film. Onurun, adam gibi duruşun filmi.
--spoiler--
“Nasılsınız bakalım? Suyu görünce kendinize geldiniz değil mi? Efendim, ne dediniz? Peki, baş üstüne. Bir daha müziğinize zamanında başlarım.”
--spoiler--
türk sinemasının en kült filmlerinden biridir. hikayenin hem anlattıklarının gerçekliği hem de şener şen'in bu duyguyu seyirciye iletme becerisi bu filmi sinema tarihinin en iyi filmlerinden birisi yapmıştır.
yavuz turgul un en güzel filmidir fikrimce. şener şen in bu filmdeki oyunculuğunu da göz önünde bulundurduğumuzda yavuz turgul un neden vazgeçilmezi olduğunu bir kez daha anlamış oluruz. yönetmen- oyuncu uyumuna en mükemmel örnektir yavuz turgul ve şener şen.
günümüzde meyvelerini topladığımız kültürel yozlaşmanın tohumlarının atıldığı 80 sonrası toplum ruhunu kusursuz olarak yansıtabilen ender kült filmlerdendir. muhsin bey küsmeyen, pes etmeyen ve hayata hep yeniden başlayan döneminin son romantiklerindendir.
istanbulun, göçler sebebi ile nasıl yozlaştığının göstergesi olan film. Arabesk kültürünü ne de güzel anlatır. Yavaş yavaş insanlık, naziklik para etmez, kibar insan hayatta başarısız olur. Ne de güzel anlatır.
