ilk kez cocukken annemin beni goturdugu gun evinde yemistim ve beynimden vurulmusa dönmüstüm. uzerinden onlarca yil gecti hala o gun yedigim gibi bir mozaik pasta yemedim. icindeki biskuviler kıtır kıtır, cikolatasi ev yapimi olmasina ragmen tam kararinda donmustu.
size ilginç bir tespitimi aktaracağım. bir sürü kahveciye uğramış insanım (üçüncü mekan ve insan görmek için kendimi yırtan bir birey olduğum için).
Farkettim ki tatlı bölümünde mozaik pasta bulunduran kahveciler hep “kaliteli” oluyor. Gerek kahveleriyle, gerek ortamlarıyla müdavimi olunacak bir yer hissiyatı veriyor. Dolayısıyla ekşideki çakma entellerin sevmediği o mozaik pasta, bence bir kahveciyi ölçüp tartmada iyi bir kriter.
