-Bir oyunda, kişilerden birinin kendi kendine yaptığı konuşma.
-tiyatroda; Bir kişinin dinleyicilere anlattığı, genellikle güldüren olay.
-Çevresindekilere fırsat vermeden bir kimsenin yaptığı konuşma*.*
(bkz: interior monologue)
içine susmak yerine kendi kendine konuşmaktır. bazen iki kişilik olaylarda da kişi monolog yapar.
ya susar ya monolog yapar.
ikisi de aynı, teksin bir başına.
susarsın bir insana,
bir insan ararsın yoktur.
susarsın en son kendinden içersin.
kendinden kanarsın konuşmaya.
karşında kimse yoktur.
bir bakarsın monolog bitmiş.
sen yine senlesin.
herkes gitmiş.
" tüm düşüncelerimi içime sustum, anlatamadım kimseye, kinimi, nefretimi ve öyle birikti ki her şey, benliğim afette kalakaldı." mart 2004.
Bazı ülkelerde sıklıkla yaşanır.
Ülke lideri, başkanı her neyse işte, o insan konuşur, ama hep konuşur, sadece o konuşur, işte bu monologdur.
O konuşur, halk konuşmaz, belki de konuşamaz kimbilir?!
Sıkıcı ve asap bozucu durumdur.
Neleri nerelere ne kadar çok doldurmuşum, nelerle nerelerim ne çok şişmiş. Belirsizlik denen illet ne çok yormuş beni. Yolda yürürken bedenimden gücüm nasıl da çekildi, nasıl da uyuştu ağzım ve ne biçim titredi kollarım ayaklarım, Ne zor ayakta kaldım. Kafamın üstünden musluk açılmışçasına bir ter boşalttım. Bunu bana işte canım, hep belirsizlik etti. Belirsizlik insana en büyük cezaymış, kırk yaşında öğrendim hayatım.
Kendimi zorla bir umumi tuvalete attım. Soğuk su yüzüme çarpınca ne yapıyorsun sen dedi sanki. Böyle yaşanmaz, böyle her an ölünür, git bir kere öl dedi. Suyun soğuğuna itiraz ettim. Bir bankta bir sigara içtim canım. Sonra düştüm yola, ama yol da dedi su haklı.
Yolu bitirdim, ağaçların arasına daldım, ağaçlar dedi, su haklı. Adımlar attım, sanki canını yakmak ister gibi ayaklarımı sertçe vurarak yürüdüğüm yol dedi, su haklı.
Canım işte, belirsizlik her an öldürüyordu. Bir kere öleyim dedim, bir kere ölmekten geri gelinir de, her an ölmekten nasıl geri gelinecek.
