Abim hastasıydı bu oyunun. Oynayalı 13-14 yıl oldu herhalde. Abim oynarken yanında oturup izlerdim. Hiç bana göre bir oyun değil. Atmosferi çok basık. Zaten oyun komple karanlıkta geçiyor. Bir defa dışarı çıktığımızı hatırlıyorum onda da havadan garip şeyler saldırmıştı. Lanet bi oyun yani. Galiba serinin yeni oyunları falan da çıktı. Neyse mutlu ama uzak olsun.
Game loop denilen, sürekli hedefe koşmaya dayalı bir yapı yoktur. Düz bir koridorda ilerlersiniz, karşınıza gelen düşmanları vurursunuz, biraz mermi bulup tekrar koridorda ilerlersiniz. Arada bir yükseltme yapmak için duraklara uğrar, ekipmanlarınızı geliştirir ve yolunuza devam edersiniz. Ama Metro 2033'ü efsane yapan özellik bu değildir; atmosferidir.
Moskova metrosunda, nükleer savaştan sonra sıkışıp kalmış bir insanız ve oyun size bunu her an hatırlatır. Basık ve gri bir ortamda insanların umutsuzluğu ile umudu bir aradadır. Kimileri burada hayatta kalma savaşını sürdürürken, kimileri bu olağanüstü zor koşullarda bile ideolojik ve çıkarcı hesapların peşinde koşmaktadır. istasyonlarda gezerken bir köşede oturmuş gitar çalan, ateş başında umutsuzca bekleyen insanlara denk gelirsiniz. Diğer tarafta ise içki içerek bu düzenden az da olsa kaçmaya çalışanların seslerini duyarsınız.
Amacınız artık gidip birilerini vurmaktan çıkar; bir umut kırıntısı aramaya başlarsınız. Sizi yaşama bağlayacak bir şey... Metro'dan dışarı çıkıp gökyüzünü ilk gördüğünüz anda derin bir nefes almak istersiniz ama o da ne? Hava zehirlidir; gaz maskesi takmak zorundasınızdır. Bu sefer de gaz maskesinin boğuculuğu başlar. Dışarıdasınızdır artık; sözde özgürsünüzdür ama nefes bile alamazsınız. Çünkü dışarıda ne umut kalmıştır ne de hayat.
Bir oyunu veya bir eseri önemli kılan şeyin, bence, şu kısacık hayatımızda deneyimleyemediğimiz şeyleri bize deneyimleme fırsatı sunması olduğunu düşünüyorum. Metro 2033 de bunu başarır. Bir oyun olmanın ötesine geçerek size gerçekten 2033 yılının nükleer savaş sonrası dünyasında yaşama hissini verir.
--spoiler--
Pek anlamadan oymadım. Biz bir mesaj falan taşıyorduk ne ara bütün mutantları yok ettik. Bir de 3 tane missile atınca niye kazanmış sayıldık?
--spoiler--
çizgisel bir oynanışı olmasına rağmen sıkmayan, hikayesi ile merak içerisinde oynanan ama kısa sürede biten güzel bir oyun. metro last night diye bir devamı varmış, umarım güzel bir final yapıyordur. bu arada playstation 4 te oynadım ama pek korkutmadı.
Malum serilerin devamını beklerken farklı bir evrene giriş yapma isteğimden dolayı başladığım güzel kitaptır kendisi.
1. metro 2033 (kitap)
2. metro 2033 (oyun)
3. metro 2034 (kitap)
4. metro last light (oyun)
5. metro 2035 (kitap)
Şeklinde gidicem. ilk kitap bitmek üzere. Bu yaz ya da sonbahar'da 2035'in de oyunu çıkacak (metro exodus) ve ona yetişeceğim.
Tavsiye ederim arkadaşlar. Kendine çekiyor, başta biraz akmıyor gibi geliyor ama 40 sayfa kadar dişinizi sıkın, o zaman başlıyor olaylar. Benim gibi pek demir yollarına işi düşmemiş dolayısıyla yeraltını hayal etmekte zorlanan arkadaşlar özellikle oyunları da oynamalı. Bazı betimlemeleri tam anlayamıyorum (metro içerisinde üst geçit olması, kemer vb. ögelerin tasviri) ama oyunu oynarken ortamı çözerim diye çok zorlamadım, Moskova metro duraklarını vb inceledim, yıkım sonrası hali aklında daha iyi canlanıyor insanın.
Ağır gerilim içeren, bilim kurgu ve gerilim temalı (dmitry glukhovsky'nin aynı ismi taşıyan kitabından uyarlanmış) fps oyunu.
Hikayesi oldukça Sürükleyicidir.
iyi sonunun yarak gibi olduğu oyundur. Onun dışında oynadığım en iyi fpslerden biridir...
Atmosfer olarakta stalkerden sonra en iyi atmosfere sahiptir tartışmasız.
Haftaya last lighta başlayacam o daha yarmış gözüküyor umarım yanılmam.
Tünelde önce bir tren sesi geliyor. Trenin ışıkları ve gölgesi var ama kendi yok. Ve önünden çekilmezseniz sizi eziyor. Başta ekran kartımın yetmediğini düşünsemde oyunun bir parçası olduğunu anladım.
Daha sonra diğer insan gölgelerine yaklaşırsanız ekran kayıyor. Daha da yaklaşınca ölüyorsunuz.
Hiçbir mantıklı açıklaması yok. Fantezi olsun diye konmuş.
Oynarken acayip gerildiğim oyun. Gaz maskesindeki çatlak, maskenin süresi biterken gelen nefes alma sesi, sürekli arkadan saldıran domuzcuğa benzeyen pembe mutantlar, devamlı bitmek üzere olan mermi.
Tek oturuşta çok ilerleyemiyorum. Daralıyorum bildiğin oynarken.
Dmitry glukhovsky'in romanından uyarlanan korku/fps oyunudur.Steamdan ilk kez para verip bir oyun almama neden olmuştur. Oyundaki atmosfer inanılmaz gerçekcidir ve oyunda size gerçekten çaresizliği hissettirir. Oyundaki konuşmaları hafife almayın, dinlemeden geçmeyin. ikinci oyunu olan Metro Last Light da efsane bir oyundur fakat bana göre 2033'den daha kolaydır. 2033de gerçekten çaresizliği tadarsınız.
Not : Mgm tarafından sağlam bir filmi çekilecekmiş fakat gelişmeler hakkında haberdar değilim. Film çekimleri nasıl gidiyor hangi yılda çıkar veya proje iptal oldu mu ? vs vs.. Bilen arkadaşlar beni de bilgilendirirse çok sevinirim.
