O zamanlar izlemesem de canlı yayınlandığı dönemi hatırlıyorum. sene 2013-2014.
Yıllar sonra tekrarını izlediğimde ise en sevdiğim dizilerden birisi oldu diyebilirim. Beni en çok etkileyen narin'in çilekeş, travmatik geçmişi ve başından geçen onca olay ve her şeye rağmen ayakları üzerinde durabilen güçlü bir kadına dönüşmesi. Fakat o son kesinlikle olmamıştı, kötü başlayan hayatı kötü bitmemeliydi. mutlu bir sonu sevdiğiyle ve ikizleriyle güzel bir hayata başlamayı hak ediyordu o kadar acıdan sonra.
Dün gece youtube’da karsima cikmasi sebebiyle ilk iki bolumunu actim izledim arka arkaya. Aman ya Rabbi ibrahim çelikkol ne yakisikliymis oyle. ilk bolumde o ilk kez gorundugu, kapidan iceri girdigi anda dedim nooluyor bu adam boyle miydi. Yillarin ibrahim çelikkol’u. Dizinin yayinlandigi yillarda hic fark etmemistim. Ki cok fazla seyredememistim diziyi o zamanlar, zaten hayatimin en kötü yiliydi 2013 bastan sona.
Henry cavill’daki cevheri de ilk kez mission impossible fallout’ta fark etmistim (jeton gec dusuyor sanirim bende). Yani adamlarin yakisikli oldugunun elbette farkindayim, degiller diyen tas olur. Ama sadece bazilari “özel” gelir ya insana. Bu ikisi bana baya sonradan oyle geldi. Brad pitt, dave franco, sebastian stan vs. de yakisikli, ama bende hic bir hayranlik uyandirmiyorlar mesela.
