italyan yeni gercekciliginin (neo-realism) onculerinden sayilan buyuk usta de sica'nin saheseri. sinemayla ilgileniyorum diyen herkesin izlemesi gereken bir basyapit. caresizligin ic burkan betimi.
bir film bu kadar mi harika yonetilir. de sica kendisinden sonra baska bir ustanin gelmeyecegini gostermis bu filmde. simdiye kadar izledigim hic bir filmde sonun bu kadar kisa, yalin ve vurucu oldugunu gormedim. bir basyapit.
dönemi bütün çıplaklığıyla en iyi anlatan filmlerden biridir..oyuncu kadrosunun tamamına yakını amatörlerden ve işi oyunculuk olmayan insanlardan seçilmiş olmasına rağmen oyunculuk performansları çok başarılıdır bu da bize bize iyi bir yönetmenin oyuncu yönetimi konusunda da ne derece başarılı olacağını kanıtlar
1950'de en iyi yabancı film dalında Oscar almış olan De Sica şaheseri. Yapım yılı konusunda bazı spekülasyonlar vardır, lakin film karelerinde görülen bazı objeler çevrim yılı olan 1948-1949'a ait değildir. Filmdeki Antonio karakterinin oğlu ile sokak sokak çalınan bisikleti araması konu olarak çok basit gibi görünse de görsel ve mani tatların kesinlikle bir ustanın mutfağından çıktığı aşikardır.
senaryosu cesare zavattini tarafından yazılmıştır. başrollerinde lamberto maggioran, enzo staiola ve lianella carell oynamıştır. film yeni gerçekçilik akımının sembolü olarak kabul edilir.
Cesare Zavattini'nin senaristiliğini, Vittorio De Sica'nın yönetmenliğini yapdığı, 1948 yapımı olan ve yeni-gerçekci akımın öncülerinden sayılan italyan drama filmidir.
filimde kahramanımız, aile reisi Antonio işsiz olduğu için belediyeye gider işmüracatında bulunur ve talihe bakınki onca işsizin arasından bizim antonio seçilir ama öyle yüksek mevki memurluk, müdürlük vs değil sadece afiş yapışdıracak sokaklara, işi bu ama bunun içinde bisiklet lazım, bizim bisikleti olmayan antonio'da bunu bilmekde bundan mütevellit evdeki çarşafları satarak bir bisiklet alır hatda bütün parayı bu bisiklete yatırırlar* bir gün bizim antonio afiş yapışdırıken kapı çalar ** bisikleti çalarlar arkalarından antonio tabanları yağlar lakin herifleri yakalayamaz sonra şehirde oğlu küçük bruno'yuda yanına alarak hırsızları arar ve bu arama esnasında başından geçen maceralardan ders çıkararak oğlunun, karısın yani ailesinin değerini anlar ve bisikleti aramaya bir son verir.
oldukca gerçekci bir filimdir.
iç burkan detaylarla,sizi hüzünlendiren,filmin içine girip beraber bisikleti arama arzusu yaratan Vittorio De Sica'nın yönetmenliğini yaptığı bir film. küçük çocuğun büyümüşte küçülmüş tavırları,babasının yanında daha kendinden emin sanki yer değiştirmişler gibi bir his uyandıran çocuk baba,baba çocuk olmuş sanki dedirten tam bir yılmaz güney'in umut filmi havasında bir film olmuş. izlerken hep bunu dedik; umut gibi, umudun içinde umutsuzluk gibi. içinizi burkuyor. acaba hırsız mı suçlu yoksa çaresizlik kavramı içinde kendisi de hırsızlık yapan ama başarılı olmayan antonio mu? o küçük çocuğun babasının o yüksek dozdaki hüznünü anlayabilecek kadar zeki bir çocuk olması ve elini ne olursa olsun babasının elinden ayırmayacağı. gerçekten izlenmesi gereken filmler arasında. bazen ağlamaklı olsanızda hayatın gerçekleri yoksulluk,çaresizlik,yinede umut ve yine umutsuzluk,en sonunda yeniliş ama bir baba oğul sevgiside var filmi kavramlara bölersek.
dünya sineması için mühim bir durak. potemkin zırhlısı, yurttaş kane, chaplin üstattan büyük diktatör, kubrick babadan otomotik portakal gibi. izlenmesi şart olanlardan.
filmde dönemin romasının yoksulluğu, sefaleti, iç burkan karelerle desteklenmiş. ciddi bir başyapıt bu açıdan. umut aradıkça umutsuzluğa düşmek üzerinde düşünülmesi gereken bir olgu. insanların psikolojisinin üzerinde ekonomik bozukluğun acıtan yansımaları belki de.
umut, türk sineması için ciddi bir miladtır. bu bağlamda bisiklet hırsızları'nın dünya sinema konjonkturu açısından önemini özele indirgersek bu tarz bir bağlantı kurulabilir kuşkusuz. evrenselden yerele tümdengelim tarzıyla bir analiz yapılabilir. bu yorumu sinemayla ciddi manada uğraşan dostlara bırakayım. lakin, beni filmde en çok çeken nokta kuşkusuz sosyo ekonomik şartlar,insan ilişkilerine yansıması, batıllığın-inançların hangi koşullarda artması vs... daha çok işin sosyolojik kısmı.işte bu noktalarda devleşiyor bu film.
es geçmeden ricci ve oğlu arasındaki can yakan duygusallığı ufaklıktan ayırmak mümkün gözükmüyor. rolün hakkını fazlasıyla vermek bu olsa gerek. ufaklık, muhteşem kesinlikle. büyümüşte küçülmüş edasında sınır tanımıyor.
sinemayı içselleştirmiş bünyelere sağlam tavsiyedir bisiklet hırsızları.
10 üzerinden 10!
tek kelimeyle muhteşem bir film. kanaatim şudur ki ben film izlemeyi seviyorum diyen bir kimsenin muhakkak izlemesi gereken klasik ötesi film.
--spoiler--
küçük bruno nun, babasının bisiklet çaldığını gördüğü andaki surat ifadesi işte budur dedirtir. ben anlatılanın gerçekmiş hissiyatına daha önce steinbeck in kitaplarını okuduğumda erişmiştim, bisiklet hırsızları bu hissiyatı hissettiğim ilk sinema filmi olmuştur benim için. ellerine sağlık vittorio de sica
--spoiler--
1948 de çekilmiş italyan filmi. antonio rich adında bir adam belediyeden bir iş buluyor. karısının çeyizlerini satmasıyla kendine bir bisiklet alıp afişleri duvarlara asıyor. sonra bisikleti çalınıyor ve ekmek teknesini bulmak için bütün roma yı geziyor...
24 tv 'de yayınlanmasıyla nihayet denk gelinip izlenme fırsatı bulunmuş başyapıt. 2. dünya savaşı sonrası italyasında yaşanan dramı bisikleti çalınan bir aile babasının bisikletini arama hikayesi eşliğinde sunan çok başarılı bir filmdir.
--spoiler--
adamın hırsızlık sahnesinde ise sanki siz yapacakmış gibi geriliyorsunuz.
--spoiler--
izleyin, bu başyapıtı es geçmeyin...
bisiklet hırsızları adıyla ülkemizde gösterime girmiş, italyan sinemasındaki yeni gerçekçilik akımının simgesi, yönetmeni vittorio de sica olan filmdir.
imdb top 250 listte kendisine ancak 87. sırada yer bulabilmiş olması nedeniyle beni forward mail şebekesine üye olmaya zorlayan, 1948 yapımı sanat şaheseri film. kendisini, duyarlı(!) türk halkı sayesinde tepelere taşıyabileceğimi düşünüyorum. hazırlayacağım forward mail de sanırım şöyle bir şey olacak.
--spoiler--
arkadaşlar, http://www.imdb.com adresli gavur sitesi gelmiş geçmiş en iyi 250 filmi seçiyor. ladri di biciclette isimli filmde geçen bruno isimli çocuğun, o dönemde kuştepe'de yaşayan bir türk çocuğu olduğu, babasının bisikletinin de bu nedenle çalındığı söyleniyor. bir türkün oynadığı bu film bizim oylarımızla bu listede birinci sıraya yükselebilir. tek yapmanız gereken http://www.imdb.com'a girerek bu filme 10 puan vermek. hepsi bu kadar. lütfen duyarsız olmayın, türkün gücünü dünyaya gösterelim, yarın sizin başınıza da gelebilir. şimdiden teşekkür ederim.
--spoiler--
özellikle sonları ile insanın psikolojisini darmadağın eden 1948 yapımı vittorio de sica filmi. rossellini nin 45 de rome, citta aperta ile açtığı izlekten giden filmdeki ağır drama ve hakkaniyet sorunu içinde bocalayan karakterlerin çaresizliğinin naturel ve çiğ işlenişi etkileyici. kimileri yeni gerçekçiliği sorunları sadelikle sunma fakat çözüm getirmemekle suçlar. böyle bir duruma çözüm getirebilecek var mıdır peki?
savaşın hemen ertesinde yıkık ve ekonomik buhranın kol gezdiği roma. işsizlik ve mikro anarşi ile yağmanın kol gezdiği aç sokaklar ve var olmaya çalışan bir ailenin öyküsü. tek umudunu simgeleyen, karısının uğruna beyaz çarşaflarını rehin verdiği bisiklete kavuşmak için yapmadığını bırakmayan antonio ve çaresizliğin acısı
yağmur altında çaresizce nereye sığınmaları gerektiğini bilemeden aramaları ve kilise sahneleri özellikle etkileyici idi. de sica nın ustaca saklanan kamerası, dardan genişe kolayca kayan kamera, saflığı simgeleyen beyaz çarşaflar karşılığı sahip olunan o bisikletin hırsızlıkla kirletilişi temaları ustaca.
dönem politik yapısında komünist-faşist ve demokrat hıristiyan olarak ayrımlanan halk içerisinde kendi ailesinin sorunu yanında hem apolitik hem de dine eğilimsiz çizilmiş baba(evlerinin o fakir boşluğunda asılı duran ikona ve haçlar bu anlamda sanat yönetiminin güzel bir hamlesi olsa gerek) portresi de cesur ve birey öncelikleri açısından iyi yedirilmiş.
baktığı onlarca kilitli bisikletin verdiği umutsuzluğunun yanında, arka köşesinde duran sadece bir tanesinin verdiği umut ışığının tezatlığı ve yenemediğinin safına katılmaya mecbur bırakılma, toplumun sert dişleri arasında bireyin seçim şansının bulunmamasına işaret ediyor.
---olası spoiler ibaresi bitti---
aslında çok daha kapsamlı bir analiz gerektiren bir film elbette ama beni çok üzdü bu saatte o yüzden yapamayacağım sanırım. insanı o güneşin altında kilometrelerce yürümüş gibi bırakıyor, o kadar
