çocukken kir dediğimiz şey dizimize bulaşan topraktı, şimdi insanın içine bulaşıyor.
o zamanlar sabunla geçiyordu,
şimdi hiçbir şeyle çıkmıyor.
Keşke büyümeseydik, şu toplumdaki iğrençlikleri görmek ve yaşamak zorunda kalmasaydık.
Kirlenen gerçekten de dünya mı yoksa bizler miyiz? insanlar neredeyse neye el atıyorsa kurutuyor ve bunun zararını da masumlara ödetiyor. Aslında bu şeyleri sadece kirlenmek olarak tanımlamasak gerek. Bunlar, bitirmek demek. Bir şeye sebep olmak ve insanların belki de bir insana uymayacak şekilde en iyi yaptığı şey demek. insanız ama ne yazık ki insan değiliz, bir insana uyacak şekilde davranamıyoruz.
Bir de bu dünyaya çocuk getirmek isteyen bencil gerizekalılar var düşün yani.
Neymiş efendim.. çocukları çok seviyorulmuş. Acaba o bebeğin tercih hakkı olsa bu dünyaya gelmek ister miydi? Hiç bunu düşünen yok amk.
Sırf o 8 10 sene çocuk sevecek diye bir can, bir insan rekabet dolu, adaletsizliklerle, haksızlıklarla ve hatta gaddarlıkla dolu bu dünyaya doğup bir ömür geçirmek zorunda kalacak.
Ne gerek var? Çocuğunu en çok seven onu en çok koruyan, onun doğmasına vesile olmayan insandır.
Benim anne olma potansiyelim olsa, asla böyle birşeyin olmasına müsade etmezdim.
