bu sevimli canlılarla arası iyi olup da evinde besleyebilenlerin kız olsun erkek olsun gözümde bir anda 10 kat değerini artırdığı varlıklar. evinde kedi besleyen insanlar diğer canlılara ve insanlara karşı da bir müddet sonra insanileşiyorlar sanki. huyları düzene giriyor. evinde kedisi olan, kedisinin her şeyini, bakımını üstlenip de kültürsüz, şiddet eğilimli, ilişkilerde ve toplumsal konularda cahil olmayı becerebilen bir erkek görmedim. ya da yine kedi besleyen kızların büyük bir kısmı insan ilişkilerinde daha az sorunlu ve entelektüel olarak hemcinslerinden daha önde olan tiplerdi. kediler sevilir, sevilmelidir.
uzaylı evcil hayvan. çok tatlı, sevimli, evde yalnız olacağımı bildiğim günlerde kapıyı açtığımda yok le ne yalnızı diyen, canı nasıl isterse bizi de ona uyduran ponçik. ama bayağı değişik, beklemiş suyu sevmiyorlar dedikleri için düzenli olarak değiştiriyorum gidip klozetten içiyor, sabah kalkarım kahvaltı hazır değildir onun için aç karınla 20dk uzaklıkta ki dükkana mama almaya giderim onu da canı isterse yer. gıcıktır. ama telefon bilgisayar başında otururken gelip kucağıma oturması ya da uyurken yanımda bulduğu ilk boşluğa(yoksa yastığa suratımın dibine) oturmasını seviyorum. canımın içi <3.
Savunmasız olduğu için herşeyden korkar en kuytu köşelerde saklanır. Bulunduğu bölgede birkaç yere sulandırılmış süt koy ve bekle. Aç olduğu için süte gelir o esnada yakalayabilirsin.
bizim kapının önünde yavru bir kedi var içeri şumvurlop diye daldı elimle yakalayım en azından severim sonra dışarı bırakırım diye yakaladım kedi saldırganmış elimi dişledi yok böyle acı iğne saplandı sanki umarım kuduz felan olmam.
tüm gün evde yalnız kaldığı için vicdan yaptığım, eve gelince ilgilenip oyun oynamaya çalıştığım fakat karşılığında yüzüme muhtemelen geçmeyecek bir tırnak izi armağan etmiş canlı türü.
