Okumaya başladığım Orhan pamuk kitabı. Sıkıcı. Orhan pamuk'un anlatımını seviyorum aslında ama bu kitapta gereksiz uzatmış. Yine de ele aldığı konuyu çok merak ettiğim için bitireceğim.
Orhan pamuğun kitabıdır. Konusu güzeldir. Anlatımı insanı içine çeker. Kitabi okurken kendinizi karsta hissedersiniz. Ben çok sevdim fırsat olursa yine okuyacağım. Sonu hüzünlü bitmiştir ve sonlara doğru daha zevkle okunur.
Bir yanım yağsada izlesek oynasak diyor diğer yanım yağmasın yumuşak bir kış geçsin sokak hayvanları ve evsizler birazcık daha rahat etsinler istiyor. Heryer acı ve nefret dolu daha fazlasına gerek yok.
Kardır yağan üstümüze geceden,
Yağmurlu, karanllık bir düşünceden,
Ormanın uğultusuyla birlikte
Ve dörtnala, dümdüz bir mavilikte
Kar yağıyor üstümüze inceden
Sesin nerde kaldı, her günkü sesin,
Unutulmuş güzel şarkılar için
Bu kar gecesinde uzaktan, yoldan
Rüzgâr gibi tâ eski Anadolu'dan
Sesin nerde kaldı? Kar içindesin!
Ne sabahtır bu mavilik, ne akşam!
Uyandırmayın beni uyanamam.
Kaybolmuş sevdiklerimiz aşkına,
Allah aşkına, gök, deniz aşkına
Yağsın kar üstümüze buram buram
Buğulandıkça yüzü her aynanın
Beyaz dokusunda bu saf rüyanın
Göğe uzanır -tek, tenha- bir kamış
Sırf unutmak için, unutmak ey kış!
Büyük yalnızlığını dünyanın.
günlerce yağardı. göğün mavisini, yazın sıcağını, baharın yeşilini unuturdum. kar yağışına şahitlik etmek, tek bir tanesini bile gözden kaçırmamak eşsiz gelirdi bana. yağış altında saatlerce yürürdüm ıssız köy sokaklarında. enerjim tükenene kadar... eve girer, dinlenir, biraz ısınır tekrar çıkardım dışarı. üzerime yağan karın tadını veren başkaca bir şey yoktur. beyaz örtü, poyraz, sert kış... sizler için yaşıyorum adeta.
