bir şehri şehir yapan insanlarıymış hakkenten, bunu en iyi şekilde gösteren şehir. burada yaşamaya başlayan nereden gelirse gelsin yabancılık çekmez. kendi aranızda konuşarak adres mi arıyosunuz, sizi duyan bi büfeci ya da yoldan geçen biri hemen tarif eder. ben; karşıdan karşıya geçerken sürücülerin yayaya yol verdiğini, elimde torbalarla otobüse bindiğimde yaşlı amcanın ısrarla yüküm var diye bana yer vermesini, dolmuş şöförünün hayırla dağıtılan lokmalardan ikram etmesini, hiç tanımadığım bir amca ya da teyzeyle göz göze geldiğimde bana selam vermesini bu şehirde gördüm.ve sayamadığım, gözden kaçırdığım bir çok şeyi. hayır dağdan gelmedim ama bu şehir başka gerçekten. insanlığı, hoşgörüyü, gülümsemeyi, samimiyeti yansıtan ve hatırlatan şehir.
6 yıllık öğrenim hayatım boyunca beni misafir eden rahat ve güzel liman kentimiz. m.ö 3000'li yıllara kadar uzanan bir süreçten beri çeşitli medeniyetlere ev sahipliği yapmaktadır.
8 ay sonra gelen edit: bugün eh işte almış bu entyrim. ama harbiden armut gibi yazmışım. veren arkadaşın eline sağlık.
seçimi chp kazandığı için çağdaş, aydınlık, atatürkçü olarak nitelendirilen şehir. tamam öyle de, diğer şehirler gerici, atatürk karşıtı mı oluyor? nedir yani? bölücü müsünüz lan siz?
kendisine "gavur" sıfatını yapıştıran ve daha sonra "izmir'i istiyorum!" diye çırpınan bazı kişiliklere cevabı gayet güzel ve sert olan, atatürkçü, demokrat, laik şehrimizdir.
son seçim olayının üstüne birileri meclise "izmir yunanistan'a verilsin" diye yasa tasarısı sunarsa şaşırmayacağım.
(bkz: kıskananlar çatlasın)
yarı memleketim, doğduğum değil belki ama yarı karnına tok da olsam mutlu, mesut olduğum şehirdir. her zaman güzel, her zaman huzurlu ve hep mağrur olmuştur. dilerim büyük ve küçük tayyiplerin hilelerinden bundan böyle de uzak kalır.
dünyanın en zor uğraşlarından biridir izmirli olmayana, izmir'den olmayana izmirlilerin şehir aşkını anlatmak, anlatabilmek. yine de bir deneyelim, ışık tutmak adına herkese.
bir şehri bu denli sevmenin, bir halkın şehrine bu kadar tutkun olmamasının bir tarifi yok belki. zaman zaman aşırılığa ve hatta takıntıya kayan bir sevgi izmir sevgisi. ama şüphesiz olan tek şey var, bu sevgi salt şehir sevgisidir. herhangi bir partinin ölçeğinin dışındadır. bu nedenle ki, izmir herhangi bir partinin kalesi asla değildir, hiçbir zaman da olmamıştır.
izmir'i dışardan okuyamazsınız. kimse bunu henüz başarabilmiş değil zaten. şehri anlamak için içinde olmanız, şehri yaşamanız gerekmektedir. o nedenledir ki, gerici, izmir'i birkaç vaatle, altın - kömür pompalamasıyla ve en vahimi açık tehditlerle teslim alabileceğini sanmıştır. oysa ki kazın ayağı başkadır egenin bu tarafında, bambaşkadır.
izmirlinin seçimini yaşam biçimi belirler. halk, yaşam biçimine bir müdahale geleceğini, mevcut yaşam düzeninin bozulacağını gördüğü an tepki verir zaten. laik bilinç bunun bir boyutu elbet. ama onun dışında da, halkın sosyal yaşantısının sekteye uğrayacağı endişesidir ulema tayfasını denize döken izmir'de. bu nedenledir ki, taha aksoy "biz iktidar olduğumuzda da gençler izmir'de elele yürüyebileceklerdir, bundan kimsenin şüphesi olmasın" deme talihsizliğini gösterebilmiştir. zira, izmir'de herkes seçimin bu beyanatla bittiğine kanaat getirmiştir zaten.
velhasıl-ı kelam, siz kalkıp da, daha 22 temmuz gecesi "izmir'i istiyorum" derseniz, yumurta uzmanı defterdarınız "izmir'i teslim alacağız" derse, söylemeyi de geçtim, koca ülkenin 3. büyük şehri için "gavur" imasında bulunursanız; değil 30, 130 ilçe de olsa birini bile alamazsınız izmir'de. çünkü, bu şehrin dokusunda yok bu, diyalektiğine ters.
o yüzden, "izmir'i alacağız" deyip de bambaşka şeyler alan güzide yurdum partileri hiç üzülmesinler. sorun onlarda değil, bizdedir. biz ki, "arseniği sek içer yine izmir'i vermeyiz", gönlünüz rahat ola.
tıpkı büyükşehir belediyesinin kampanya döneminde hazırladığı videoda olduğu gibi, chp'nin altı oku türkiye'nin üzerine güneş gibi doğmuştur bu seçimlerde. darısı diğerlerinin başına.
