istanbul Herşeyin suçlusudur. En büyük aşkların bitmesine neden de odur. Şairlere aşk dolu satırlar yazdıran da odur. insanları yoldan çıkaran da odur. Neden büyüksün ki istanbul ? Neden küçük bir kasaba değilsin ?
insan bazen buradayken hiç dilini bilmediği bir memlekette olduğunu hissediyor. kent bazen sizi kusmak istiyor, bir irin gibi, cerahat gibi bedeninden atmak istiyor sizi. insan bazen buradayken "zaten herkes burada bana ne gerek var?" diye düşünüyor.
bazen de öyle bir an oluyor ki, eski evlerin cephelerinden sarkan erguvanlar ve lavantalar sizi şehre bağlıyor.
Herkes için farklı yeri olan kent.
Eminim bu şehire gelipte öyle boş dönmek kimsenin harcı degildir. Aşık olunası bir şehirdir, gerek havasıyla gerek kendine bağlayan görkemiyle.
Her şeyin farklı bi anlami vardır burda. Mesela yağmur dünyada hic yagmadığı gibi yağar, teninize dokununca damlalar, hissettiginiz duygu evrenin hiçbir yerinde rastlanılmayacak kadar eşsizdir.
Bazen tek başına hayat bulur hayallerde, bazen de kendisi kadar eşsiz biriyle..
Bazen de işte gitmek istersiniz, sadece hayalimde kalsın dersiniz, böylesinin daha iyi olacağını düşünürsünüz.
Bu lanet güzel yeri bu kadar severken ayni oranda gitmek istiyorum. Sanki şehire gömüp her seyi terkedermiscesine..
Girdigin sokaklarda tanima ihtimalin sıfır olan insanlarla karşilaşmak, kimseden nefret etmemek ama sevmemekte.. nötr bakmak hayata, daha once hic yapmadigimiz gibi.
Iste istanbul ben gidiyorum sen açığı kapatirsin.
(bkz: benden gecti ama sen yap git buralardan)
şu günlerde daha bi gidesim olan şehrim. uzak kaldığım her gün sanki yaşamıyormuşum gibi geliyor.
ne zaman aklıma gelse şu eseri dinlerim. istanbuldan ziyade istanbulu özledim...
aylardan temmuzdu sanırım. ya da ağustos.
oturdum deniz kenarında. seni düşündüm. denize baktım. böyle ne bileyim, başımızdan geçenleri, yaşadıklarımızı.. saçlarının güzelliğini falan düşündüm.
sonra bir ara dalmışım, ankara gelmiş aklıma. ''ulan ben ankara'da hayatta yaşayamam. deniz olmayan yerde yerde yaşanır mı mınısikim'' diye düşünmüşüm.
neyse ki hemen toparladım. yine senli düşüncelere daldım.
keşke olsaydın. orada yanımda olsaydın. ne güzel olurdu. martılara simit atardık.
istanbul,
seni düşünmek için,
mükemmel bir yerdi.
kimdin?
neydin?
bilmesem de,
seni düşünmek bile güzeldi.
Artık cılkı çıkan bir bölge. Şehir diyemiyorum.. Artık nüfusu başlı başına avrupa'da belli ülkelerin nüfusuna denk geldi. istanbul'da toplanan bütün imkanların, türkiye'ye orantılı biçimde dağıtılması lazım. Şehrin ufaltılması ve kaliteli bir hale gelmesi önemli. Trafiğe giren araç sayısı, yaşayan insan sayısının kısıtlanması lazım. Üçüncü köprüye gerek kalmaz böylece.
çok düzensiz gözüken ama kendi içinde bu düzensizliği ve keşmekeşliği bile insanı bağlayan müthiş şehir. hakikaten istanbul en zengininden en yoksuluna herkesin yaşabileceği alanlar sunan muazzam bir ülke gibi.
Dünya'nın en güzel şehri olmasının sebeb-i tescili olan tarihi dokusu, özellikle Anadolu yakasının doğusu ve Avrupa yakasının batısındaki konut projeleri sebebiyle tarumar edilmektedir. Dünya'nın önemli kozmopolit şehirlerinde olduğu gibi, tek bir yönüyle ortaya çıkması gereken metropolün 2 başlı şehir olarak karşımıza çıkması ve zamanla tarihi dokusunu yitirmesi hiç uzak değil.
