Kimlere kimlere yedi kat yabancılara saadet izzet ikbal verdin de şu öz evladına paryalığı reva gördün be istanbul.. beni izmir sahiplendi be istanbul..
Kurtulmak istenen ama sonra da deli gibi ozlenen vazgecilemeyen şehir. Daha önce de böyle düşünüp 2 sene uzaklaşmistim kendisinden ama sonra götüme baka baka geri döndüm. Şimdi yine kendisini terk etme sevdası içerisindeyim. Belki bu sefer giderim ve dönmem lanet olası şehir.
“Adını 'istanbul Mektubu' koyacaktım bu yazımın. Sonra düşündüm, beğenmedim. istanbul'u mu anlatacağım ben? Bana mı düşmüş istanbul'u anlatmak? Siz onu şairlerden dinleyin. Güzelliklerini, eğlencelerini, cana can katışını söyleye söyleye bitiremiyorlar. Doğrusu, ben pek göremiyorum o güzellikleri; ama inanırım. Neme lazım, şairlerle tartışmaya mı gireceğim? Söz ebesi onlar, onlarla başa çıkabilir miyim?”
Osmanlı Devleti’ndeki nüfus sayımlarına ilişkin bilgilere göre, 1906-14 yılları arasında nüfusunun büyük kısmını %74 ile Müslümanlar, %13,5 ile Rum-Ortodokslar, %5,03 ile Gregoryen Ermeniler, %3,65 ile Bulgarlar oluşturmaktaydı.
1921 döneminde istanbul’un nüfus sayımına bakıldığında ise, %62 ile Müslümanlar, %20 ile Rumlar, %3,92 ile de Ermeniler nüfusta büyük yer tutmaktaydılar.
istanbul Rumlar ile ilgili Patrikhane’nin verileri 300 bin dolaylarında oluğuydu. Ancak Osmanlı resmî sayımına göre sayı 300 bin değil aksine 110 bin dolaylarında olduğuydu.
istanbul nüfusu ile ilgili Konstantin Rentis’in, Yunan Başbakanı Venizelos’un talebiyle yaptırdığını bildirdiği sayımdaki rakamlar ise; istanbu’un 1 milyon 173 bin dolaylarında nüfusa sahip olduğu ve bu nüfusun içinde 450 bin Müslüman, 365 bin Rum, 160 binin Ermeni olduğu yönündeydi.
Rum Patrikhanesi ve Yunan Devleti’nin ortaya koyduğu rakamların, Osmanlı resmî sayımlarından bu denli farklı olmasının sebebini, istanbul’da hak iddia edebilmenin kolaylaşması olduğu söylenmektedir.
istanbul'un yakın tarihte bölünüp, taşınacağını ve yerine alternatif kentler kurulacağını ummuyorum. emme istanbula hızlı tren ya da uçak seferleri kolay ulaşılabilir olursa o vakıt bir nen düşünebilirim.
Ne sikim varsa bi tek buraya gelir, diğer şehirlere gelmez, ulan şu kodumun şehrine herhangi bir film geliyor, başka şehre gelmiyor. Burda yaşayanlar insan diğer şehirdekiler hayvan anasını satayım. Amına koyayım senin gibi şehrin.
trafik keşmekeşi nedeniyle, mümkün olduğunca -özellikle metro, marmaray ve metrobüs gibi trafiğe takılmayan türden- toplu taşımadan istifade edilmesinde yarar olan metropol kentimiz. geçen hafta oradaydım; otobüste biraz sıkıntı yaşamakla birlikte, diğerleri epeyce işime yaradı.
dünyanın en büyük köyü.
ve bu köyü kasaba kültürü ile yönetiyorlar. insanlara kent kültürü ortak yaşam alanı ve bir arada yaşama sorumluluğu veremiyorlar.
yaşam ve güzellik adına bir tane örnek gösterilecek proje var mı?
taksim meydanı adeta inşaat şantiyesi. istiklal caddesi arka sokaklar gibi, insanın içini karartıyor. yanardağın külleri altında kalmış gibi her şey gri renksiz kokusuz yeşilsiz.
ben olsam taksim meydanı veya galatasaray lisesi önüne bir piano koyarım. orada bekleyen çevik kuvvet polisi içine devlet konservatuvarı öğrencisi veya orkestralarda görevli pianistlerden bir kaçını polis üniforması techizatı giydirip polislerin arasına koyarım.
tabi ki meraklı insanlar gençler gelip piano ile oynayacaklar onu kurcalayacaklar çalmasını bilmediklerinden rahatsız edeci ses çıkaracaklar.
polis olan pianistler gençleri orada ki insanlara müdahale ederek öyle değil böyle çalacaksınız diye popüler hareketli 1-2 paça çalmaları ne güzel olur? https://www.youtube.com/watch?v=SH6-PVn8HVE
hatta yine devlet güzel sanatlar akademisinde okuyan ve dans bale vb sahne sanatları okuyan öğrencileri de bu kurguya dahil ederekk oradan geçen sıradan insanlar gibi müzik eşliğinde dans etmelerini düşünün.
bu tür kurguları çoğaltarak belediye istanbulun metro avm içinde cadde ve meydanlarda koyacağı bu müzik aletlerini çalmaya gelen insanların bazen bir çöpçü kılığında, bazen bir zabıta kılığında, bazen bir 112 acil sağlık ekibi kılığında, bazen itfaiyeci veya kağıt toplayan çocuk simitçi kılığında sıradan vatandaş olarak keman saz gitar piano gibi müzik aletlerini çaldığını hayal edin.
yoldan geçen insanlardan bazılarının müziğe katılıp dans ettiğini oynadığını halay çektiğini hayal edin. https://www.youtube.com/watch?v=ZSnpwXU2_3c
bu tür etkinlikler ile hiç olmazsa belediye sanatçılara öğrencilere destek vermiş onlara kaynak sağlamış olur.
çıkın bakın istikklal caddesine, sokaklarda virüs gibi dolaşan yaratıklar. inanın bu virüsleri temizlemenin en güzel yolu onlara yaşam alanı bırakmamak. bu dediklerim yapılırsa onlara yaşam alanı kalmaz.
ama yapamazlar.
ne demek istediğimi anlayacak bir dünyaları yok.
sanat dan kültür den yaşam dan kaliteden bi'haber milyonlarca insan...
sanatı halka yaymak için ne yapılmalı?
17 milyon kişilik bir şehir de bir sanat etkinliği yapılıyor kimsenin haberi yok. billboard reklamlarında olan sanat etkinliği haberini ona bakarak okuyan geçen insana sorsanız "bu ne billmem" der.
peki kaç kişi gidiyor bu sanat etkinliklerine sanıyorsunuz?
konserlere, tiyatro, resim sergilerine kimler gidiyor. emin olun 3000-5000 kişi ve bu kişiler aynı kişiler. allah göstermesin bunlar bir ölse kimse kalmayacak.
yarımada bir kent ve balık akını geçiş güzergahında ve balık kültürü yok. tarihin içinde yaşıyor tarih bilgisi yok.
cehalet içinde talan ederek istanbul'u yiyerek yok ederek yaşıyorlar.
