https://galeri.uludagsozluk.com/r/1348749/+
SöZlüğe ilk kez kendi fotomu atıyorum eksileyen ibnedir şimdiden söyleyim kimseye iş attığım felan yok zaten aıradan bir fotoğraf biye eksiliyorsunuz ?
Neyse atmadan yine atar yaptım
etiket olarak "istanbul gören masum köylü" demek geçiyor içimden. geçen yazdan kalma. #haydarpaşa#kadıköy.
Çok öZledim boğazı ıslak hamburger i kumpir i dorock u.
yazılacak çok şey var ama 30 yıl olmuş. hala çaktırmadan severim.
--spoiler--
Bir ateş buldum, yandım yakıldım
Esti geçti rüzgarına kapıldım
Bir o yana, bir bu yana yıkıldım
Hayallerim vardı çaldın istanbul
Ne ümitle geldim, ama ne buldum
Hani taş toprağın altın istanbul
Şu günlerde hayatımın en amaçsız ve en salak günlerimi yaşamakta olduğum şehir. Yıllardır kurtuldum diye sevinirken şimdi yine istanbuldayım. Ama şile'yi gördükten sonra şunu fark ettim bizim yaşadığımız yerler istanbul değilmiş bok çukuruymuş.
tekrar gitmek istediğim güzel şehir. Küçükken gittiğimde sadece camileri görmüştük. Eğer tekrar gidersem biraz daha eğlenmeyi düşünmüyor değilim açıkçası.
bitmiş uzatmaları oynayan şehir.
kopabiliyor muyuz hayır, neden ? çünkü alışmışız bir kere, nereye gitsek istanbul'a dönme isteği oluşuyor, özlem oluyor.
tecavüzcüsüne aşık olan insanlar gibiyiz.
o kısır döngüsüne bizi de çekmiş, her döndürdüğünde ruhumuzudan da bedenimizden de alıyor birşeyleri.
gerekli park yerinin %10 bile olmayan, kaldırımları işgal eden araçları ve onları sürekli çektirmeye çalışan polislerle dolu olan ve çift şeritli yolların tek yön oldugu şehir. ilk izlenimlerim yaşanacak bir şehir olmadığı.
istanbul, düşünürüm sık sık camilerini
ve gökyüzüne uzanan minarelerini..
istanbul,
düşlerim, sık sık boğaz´ın mavi sularını
orada, bir yüz, sevilen bir yüz yansır.
istanbul, istanbul, bıraktım kollarına
temiz kalpli bir kız istanbul istanbul
sevdiğim bir çocuk,
şiir kadar güzel,
iri siyah gözlü
akşam karanlığına benzer.
istanbul, neden hayat sevenleri ayırır?
istanbul, sevenler arasında
neden dağlar, okyanuslar vardır?
istanbul, istanbul susadım
onun öpüşlerine,
ipek cildine.
açım onun bakışlarına.
isterim onu yeniden görmek,
kalbime bir parça mutluluk saçar diye.
biliyorum, bir gün,
üstümde kristal göğün,
eli elimde, içim aşkla dolu,
o´na diyeceğim ki:
"aşkım, iyi akşamlar".
her akşam çıkacağız.
yine şarkılar ve danslar olacak
olacak yine bin sevinç
ve bütün dostlar,
boğazın güzel restoranlarına
gideceğiz rakı içmeye.
Dünyaca tanınan, geçmişte bu kara parçasına sahip olmak için birçok savaş verilen, içinde sayamayacağımız kadar evliya bulunduran, birçok kültüre, medeniyete ve insana ev sahipliği yapan Türkiye' nin metropolitan bir şehridir.
