hafta sonu yapacak illa ki bir şeyler bulunabilen şehir. gezmek için birebir ama ne yazık ki çalışma şartlarında seni zorlar. özellikle trafik ve kalabalık.
yuzbinlerce arabi suriyelisi dolusmus dort bir yanina, bunaltici sicak bir yandan trafigi bir yandan, bu sehri cekilmez hale getirenler utansin, bu kadar multecinin istanbulda ne isi var arkadas, multecinin yeri kamp, kamplarda kalmalilar, millet birak tatili gss primini odeyemeyip milyarlarca borca batarken bu zihniyetini siktiklerim florya plajinda sefanin dibine vuruyorlar, burs var, toki var, bedava universite var, bizim mehmetciklerimiz doguda sehit duserken, aileleri yikilirken, bu suratini siktigimin suriyelileri sahillerde barbeku partileri veriyor, kendi vatandasini bu kadar siken, yerin dibine koyan baska bir hukumet varmidir?
ulan biz mi multeciyiz yoksa elin arabi mi belli degil, comarlarimiz bunu hakediyor gerci, boyle despot bir sisteme yatirim yaparsaniz yarin siz multeci olunca aglamayacaksiniz, bu halk yakin gelecekte oyle bir tokat yiyecekki donusu olmayan, telafisi olmayan bu yola bulastigina pisman olduklarinda cok geç olacak.
Bir Klarnet'in hüzünlü ve ağır bir "Taksim"ini hayal edin. Hayal edin çünkü arka arkaya 5 tane istanbul fotoğrafını slayt olarak izlerken arkada çalan bir Klarnet sesi; "bir fırsat yaratıp birkaç günlüğüne istanbul'a gitsem, hem x arkadaşımı, x akrabamı uzun zamandır görmüyorum" dedirtir çoğu zaman.
Hemen hemen filmlerin,dizilerin hepsinde hep vardır istanbul. Komik filmlerde ayrı bir güldürür. Dram filmlerinde daha bi acıya boğar. Nedendir bilmiyorum ama daha farklı bir etkisi var bu şehirin...
Burada yaşayanların, "Mecburiyet mahallesi"dir bu şehir. Pisliğinden, acımasızlığından bıkmışlardır da, gidemezler hiçbir yere...
Başka şehirlerde yaşayanların ise imrendiği bir şehirdir. Boşuna şarkılar,şiirler yazılmamıştır. Eski sevgiliyle, eski bir, o zamanın en iyi dostlarıyla ziyaret edilmiştir en az bir kez. Yaşananlardan sonra başka kişilerle gidildiğinde de o gezdiğin yerlerde hep hüzün sarar insanın içini.
istanbul'da Sonbahar şarkısını ne zaman dinlesem, aklıma hemen; Çırağan Caddesi gelir. Dökülen sarı yapraklar her yerde. Sonbahar'ın sözlük karşılığı gibi...
"Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer." Kim demişti bunu ? unuttum şimdi. Çook zaman önce dedelerimiz almış bu şehri. Hanlar,hamamlar, camiler yapmışlar. Evler yapmışlar. istanbul bizim olmuş.Ama yabancılar gelmiş sonra, ışığa gelen pervaneler gibi.Burda kavrulup gitmiş kimisi. Kimisi bey olmuş,paşa olmuş,prens olmuş. Kimisi de şaşılacak kadar bize benzermiş.
5 masal düşünün... Fareli Köyün Kavalcısı, Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler, Külkedisi, Uyuyan Güzel, Kırmızı Başlıklı Kız. Şimdi bu 5 masalın günümüz istanbul'unda geçtiği düşünün. Zor olsa gerek değilmi.
Fareli Köyün Kavalcısının, TRT orkestrasında bir klarnetçi olduğunu, ve yaşadığı ihanetlerden sonra tüm insanları peşine takıp istanbul'dan götürmeye çalıştığını,
Pamuk Prenses'in babasının, şehrin en karanlık adamlarından biri olduğu için en güvendiği adamı tarafından ölümcül dozda uyuşturucu verilmek üzereyken cüceler tarafından kurtarıldığını,
Külkedisinin; Fuhuş çetesinin eline düşen bir Transeksüel olduğunu, sevdiği adamla kaçıp, başka bir şehirde mutlu olmak için tren garına gitmek isterken, çete lideri ve aynı evde kaldığı diğer 2 hayat kadının buna izin vermemesini tam bu sırada eşcinsel bir perinin çıkıp, Külkedisi'ni kurtardığını,
Uyuyan Güzel'in istanbul'un en nezih yerlerinden birinde bir yalı sahibi olduğunu ve abisinin burayı satmak için kardeşini öldürmeye kalkmasını,
Kırmızı Başlıklı Kız'ın ise bir kaçakçılık şebekesinin liderini ele vermemek için, kurtların arasından sıyrılarak evine döndüğünü, düşünün...
istanbul bitti zaten, başka bir memlekete gitmek lazım. Şimdi Hilmi abin bu klarneti bi çalacak,herkesin gözü açılacak,herkesin gözünün önündeki sis perdesi kalkacak. Yalanlar ortaya çıkacak. Herkes çok daha mutlu olacak. Uyanın millet burası bize göre değil. Bambaşka bir memlekete gidiyoruz. Orda Kadınlar daha başka, aşklar başka, dostlar başka, herşey biraz daha iyi , daha adam gibi, uyanın...Gidiyoruz buralardan, sen tek başına kal ! Bomboş kal istanbul ! Götürüyorum herkesi...
Uyan istanbul Orospusu Uyan ! Senin masallarına kandık, hayatımızı yedik be. Uyan, herkeste uyansın. Masal bitti !
