insanlar ister. insan çok şey ister. galiba her şeyden önce iyi hissetmek ister. karnı tok, sırtı pek olsun, aç kalmasın, mahrum kalmasın ister. sevilmek ister, ailesi tarafından sevilmek, kabul edilmek ister. ne olursa olsun, kayıtsız ve koşulsuz sevilmek ister. bilinmek, tanınmak, anlaşılmak ister, hoşgörü ister, dikkat ister, nezaket ve saygı görmek ister. dokunmak, dokunulmak, sariımak, sevişmek ister. tanıdıklarıyla ve tanımadıklarıyla yapmak ister bunları. sığınmak ister, bazen sığınılan olmak ister. bazen çocuk ister, bazen çocuk olmak, çocuğun olmak, bazen baban bazen annen, bazen oğlun bazen kızın olmak ister. açık açık ya da gizli gizli ister. hasta olmadan sigara içmek, alkolik olmadan içki içmek, müptela olmadan ota, maraza olmadan kimyasala dadanmak ister. bazen kendini unutmak için ister bunları, bazen kendi olmak için ister, bazen isteyemediği şeyleri istemek için ister. hata yapmak ister, doğru yapmak ister, affedilmek ister, takdir görmek ister, bağışlanmak, unutmak, unutulmak, hatırlamak ve hatırlanmak da ister. hepsini birden ister. yakınlık ister ve bazen uzaklık ister. acılardan kaçınacak genişlik, hataları anlayacak bilgelik, kendini kuracak enginlik ister. kendini affetmediğinde masum olduğuna inanmak, diğerlerini affetmediğinde onların şeytan olduğuna inanmak ister. korktuğu şeyin hiç olmadığına ve olmayacağına güvenmek ve korktuğu şeyin zaten çoktan olup bittiğini de bilecek cesaret ister. insan ister. bazen dönüp dönüp ister. bunları vermenizi de ister, bunları verebilmeyi de ister. neyi, neden, ne zaman, nasıl istediğini umursamadan ister. bunları umursadığı zaman istemek önemsizleşir. istediklerini neden istediğini, verdiklerini neden verdiğini anlar, aldıklarıyla ne yaptığını ve yapacağını ve neden istemediğini ve istememesi gerekenlerin neler olduğunu da bilir. susan tamaro ve richard bach'la akraba olan bu sefil düşünceleri, istemek en düzenli fiillerimizden biri olarak çok çeşitli cümleler içinde hiç sırıtmadan insanları hayatlarının sonuna kadar takip eder diyerek kapatır, efektleri korkmaz çakar yapar, tomris oğuzalp okursa ve evdeki lambalı radyo çalışırsa ben yine dinlerim diyerek unutmayı isterim. insanlar ister.
para ister, aslında parasını değil rahatını. aşk ister, biraz sevilsin biraz da egosu okşansın. başarı ister, mümkünse herkes görsün. huzur ister ama sıkılmak da istemez. özgürlük ister fakat yalnız kalınca da iki saatte bir “kimse beni anlamıyor” diye etrafa bakar.
derken istediklerinin bir kısmına kavuşur. kısa bir süre keyfi yerindedir. sonra başka bir şey ister.
zira insanın derdi çoğu zaman eksik olanla değil, elinde olanın bir süre sonra sıradanlaşmasıyla.
belki de bu yüzden ne istediğini bilmek kadar, istediğin şeyin seni ne kadar oyalayacağını bilmek de mühimdir.
çünkü bazı arzuların ömrü, elde edilene kadar sürüyor.
