para ister, aslında parasını değil rahatını. aşk ister, biraz sevilsin biraz da egosu okşansın. başarı ister, mümkünse herkes görsün. huzur ister ama sıkılmak da istemez. özgürlük ister fakat yalnız kalınca da iki saatte bir “kimse beni anlamıyor” diye etrafa bakar.
derken istediklerinin bir kısmına kavuşur. kısa bir süre keyfi yerindedir. sonra başka bir şey ister.
zira insanın derdi çoğu zaman eksik olanla değil, elinde olanın bir süre sonra sıradanlaşmasıyla.
belki de bu yüzden ne istediğini bilmek kadar, istediğin şeyin seni ne kadar oyalayacağını bilmek de mühimdir.
çünkü bazı arzuların ömrü, elde edilene kadar sürüyor.
