bazen canını çok sıkar. hiç bişey istediğin gibi olmaz. sevinirsin, gülersin, ağlarsın, coşarsın, birde bunların hiç birini yapmazsın ki o hal en kötü olanıdır. boşluktasındır. siktir edersin çoğu şeyi. bir şey yapmak istersin ancak hayal kırıklığına uğrarsın. hayal kırıklıkların artar artar artar. kendin olmak en iyisi dersin sonra. boşluğa düşersin. sürüklenirsin, tükenme derecesine gelirsin. hele bi aşık olmamışsan yani seni gerçekten bir sevenin yoksa o zaman hapı yutarsın. çünkü her onu arayışımda kendimi daha değerli hissederim. sadece onunla yaşamak istersin. unutmak istersin herşeyi.ancak bunlar yetmez hayat zordur ve en sonunda yine Tanrı ya çıkar her yol. O na açarsın gönlünü. ve ümitle beklemezsen daha da karanlığa mahkumsun demektir bu. içindekileri yaz rahatlarsın... bence insanları takmamak hayatın bir felsefesi olmalı çünkü çok fazla boş konuşan insan var. bu dünya burada bitmeyecek. sonsuz bir hayat var sonuçta.
kısır bir döngüden ibaret olduğunun farkına varılınca monotonlaşan olgudur...bu yüzden geçmişe fazla takılı kalmamak, geleceğe ise fazla kafa yormamak gerekir.. * (bkz: carpe diem) .
