Ben böyle bir kasvet görmedim.. Geçen kış 3-4 günlüğüne Hatay’a gittim. Şu meşhur müze otelde konakladım. Havaalanından otele gidene kadar ben nereye geldim, burası nasıl halen bu halde diye söylenip durdum. içim burkuldu, o tozların içinde, çamurlu delik deşik yol demeye bin şahit yerlerden geçtim. Havaş beni merkezi yerde indirdi, geri kalanı yürüyerek otele gittim. Gidene kadar düşündüm, buraya geldiydem bir anlamı vardı. Sokak başlarında ateş yakan insanlar mesela çok dikkatimi çekti, en etkileyici olanı ise onca kum, toz, molozlara rağmen kaldırımı temizlemeye çalışan temizlik çalışanı oldu. Kumları süpürdükçe yerine başka kum geliyor, bu döngü böyle devam etti bir süre.. içimden kendi kendime konuştum sonra kendimi o çelik zırhlı otele attım.. Bir şehir bir insana ancak bu kadar hissettirirmiş bazı şeyleri bunu orada anladım..
Benim için çok başkadır…
Ben Hatayın kimsesizliğini gördüm.
Asla unutmayacağım anılarımın sahibi Hatay güzeldir ben seviyorum ve sevdim var olsun Hatay❤️
Kuzey ilçelerinin pek Antakya kültürüne sahip olmadığı il.
Kırıkhan, hassa ilçeleri daha çok Gaziantep kültürüne,
Dörtyol, Erzin, belen, payas ilçeleri daha çok adana kültürüne benzer ve bu illere yakınlık duyarlar.
iskenderun ise kültürel açıdan adana ile Hatay arasında tampon bölgedir.
Her iki bölgeden de esintiler barındırır.
Geriye kalan ilçeler Hatay kültürüne daha yakındır.
yarısı yok olmuştur. her taraf asbesttir. yıkılacak hala davalık çok bina vardır. trafik leştir. insanları mutsuzdur. lakin özgür özel iki gün önce gelip dokuma tezgahında atkı dokudu bize. derdimize derman, yaramıza pansuman oldu. artık geleceğe daha umutlu bakabiliyoruz.
hatay chp kalelerinden birisidir aslında, atatürkün kişisel meselem olarak tanımladığı ve uğuruna fransızla savaşa girmeyi göze aldığımız hatay uzun süre chpli kaldı, kısa bir akp geçmişi var sadece, yuvasına geri döndü güzel hatay, doldurdukları suriyeliler de işlerine yaramayacak.
