Ehud Barak,
bill ve hillary clinton,
obama,
bill gates,
jeffrey epstein,
hunter biden ve aklınıza gelen tüm liberal sapıklar israil karşıtı propagandaya kriminal geçmişleri açığa çıkmasın diye katılmıştı.
yahudiler ,,evet yanlış duymadınız bu lanetli kavim tarafından cehenneme çevirilen kutlu ve mübarek ülke.yarım asır boyunca osmanlı hakimiyeti altında sulh ve sükûneti ,asr ı saadeti yaşayan bu mübarek belde bugün iğrenç Yahudi postallarıyla kirletiliyor.
Bayrağı türk dostluğuna ve Osmanlı özlemine atıf yapan, son derece demokratik bir yönetime sahip, katil israil’i de dize getirmiş bir silahlı kuvveti olan çok zengin bir ülke.
Esir olmuş bileklerimiz
Elimiz ayağımız
Esir olmuş gören gözümüz
işiten kulağımız
Birgün dağlar yürür dağlar
Birgün güneş fersiz kalır
Tüm yıldızlar dökülür yere
Yer söyler haberini
Adımlar bir meydana yönelir
Bedenler taş kesilir
Sorulur birgün sorulur bir bir
Sorulur birgün sorulur
Alıp güneşi götürmüşler
Buradan uzaklara
Küçümen çocuklarımızı
Komuşlar hep güneşsiz
Yahudilerin Filistin'i "israil Toprağı" (Eretz Yisrael) olarak sahiplenme iddiası, incil anlatılarına dayanır ve Yahudi halkının bu topraklardaki kesintisiz varlığını ve bu topraklara olan bağını savunur. Arap iddiası ise Yahudilerin kesintisiz varlığını sorgular ve bin yıldan fazla öncesine dayanan Arap kökenlerine işaret eder. Bazıları, israiloğullarından önce bu topraklara yerleşmiş olan Kenanlıları kendi ataları olarak kabul eder. Dolayısıyla her iki taraf da kronoloji açısından öncelik iddiasında bulunur (tabiri caizse ilk doğanın hakkı), her ikisi de arkeolojiden yararlanır, her ikisi de haritalar çizer ve her ikisi de yer adları aracılığıyla tartışır. Haritada Kudüs (Urshalimum/Yerushalayim/al-Quds), Akdeniz'den Ürdün Vadisi'ne uzanan kuzey ovası (Esdra(e)lon ve Jezreel/Marj Ibn Amir) veya tepelik iç kesimler (ibranice'de Judaea ve Samaria) gibi neredeyse hiçbir nokta bu çekişmeden muaf değildir. Filistin veya Eretz israil, siyasi iddiaların tarihsel coğrafyaya dayandırıldığı "tarihin bölgeselleştirilmesi"nin ders kitabı niteliğinde bir örneğini sunmaktadır. incil bilginleri, gerçek bir "jeoteoloji"den bahsetmişlerdir. 3 Bu nedenle, yalnızca "Kenan" veya "Filistin" gibi adlandırmaları değil, aynı zamanda "Eretz israil", "Vaat Edilmiş Topraklar" ve "Kutsal Topraklar" gibi adlandırmaları da açıklığa kavuşturmamız gerekiyor; bu adlandırmalar, daha önce Mısırlılar, Hititler veya Asurlular tarafından kontrol edilen ve çeşitli etnik gruplar tarafından iskan edilen bir toprağa israiloğullarının yerleşmesinden sonra ilk kez kullanılmıştır.
filistin teriminin, MÖ 12. yüzyılda* günümüz israil ve Gazze Şeridi'nin Akdeniz kıyı ovasına yerleşen Ege halkı Filistilerden türediğine inanılmaktadır. MS 2. yüzyılda, son Yahudi isyanını bastırdıktan sonra, Romalılar, Yahudilerin israil topraklarıyla özdeşleşmesini en aza indirmek amacıyla, ilk kez Yahudeya'ya (günümüzde Batı Şeria olarak adlandırılan bölgenin güney kısmı) Palaestina adını verdiler. Arapça “Filastin” kelimesi bu Latince isimden türemiştir.3 ibraniler, MÖ 1300 civarında israil topraklarına girdiler ve ilk hükümdar Kral Saul'un yönetimi altında birleşene kadar kabile konfederasyonu altında yaşadılar. ikinci kral Davut, MÖ 1000 civarında Kudüs'ü başkent olarak kurdu. Davut'un oğlu Süleyman, kısa süre sonra Tapınağı inşa etti ve krallığın askeri, idari ve dini işlevlerini pekiştirdi. Ulus, Süleyman'ın oğlu döneminde ikiye bölünmüştü; kuzey krallığı (israil) MÖ 722'de Asurlular tarafından yıkılana kadar varlığını sürdürürken, güney krallığı (Yahuda) MÖ 586'daki Babil fethine kadar varlığını sürdürdü. Yahudi halkı daha sonra kısa süreli egemenlik dönemlerinin tadını çıkardıktan sonra, Yahudilerin çoğu nihayet MS 135'te anavatanlarından sürüldü. israil topraklarındaki Yahudi bağımsızlığı 400 yıldan fazla sürdü. Bu, Amerikalıların Amerika Birleşik Devletleri olarak bilinen ülkede bağımsızlıklarının sürdüğü süreden çok daha uzundur.4 Aslında, yabancı fatihler olmasaydı, israil bugün 3000 yıldan daha eski olurdu. Filistin hiçbir zaman tamamen Arap bir ülke olmadı, ancak Arapça, yedinci yüzyıldaki Müslüman istilalarından sonra nüfusun çoğunun dili haline geldi. Bağımsız Arap veya Filistinli *MÖ kullanıyoruz. (Milattan Önce) ve (Milattan Sonra), geleneksel olarak M. Ö. (isa'dan Önce) ve MS (Anno Domini - "Rabbin Yılı") olarak adlandırılan dönemler için tarafsız terimler oldukları için, Filistin'de hiçbir zaman ayrı bir devlet var olmamıştır. Seçkin Arap-Amerikan tarihçi, Princeton Üniversitesi Profesörü Philip Hitti, 1946'da Anglo-Amerikan Komitesi önünde bölünmeye karşı ifade verirken şunları söylemiştir: "Tarihte 'Filistin' diye bir şey yoktur, kesinlikle yoktur."5 Bölünmeden önce, Filistinli Araplar kendilerini ayrı bir kimliğe sahip olarak görmüyorlardı. Şubat 1919'da Kudüs'te toplanan Birinci Müslüman-Hristiyan Dernekleri Kongresi, Paris Barış Konferansı için Filistin temsilcilerini seçmek üzere şu kararı aldı: "Filistin'i Arap Suriye'sinin bir parçası olarak görüyoruz, çünkü hiçbir zaman ondan ayrılmamıştır. Ulusal, dini, dilsel, doğal, ekonomik ve coğrafi bağlarla ona bağlıyız."⁶ 1937'de, Filistin'in bölünmesini öneren Peel Komisyonu'na yerel bir Arap lideri olan Auni Bey Abdül-Hadi şunları söyledi: "Böyle bir ülke [Filistin] yok! 'Filistin' Siyonistlerin uydurduğu bir terim! incil'de Filistin diye bir şey yok. Ülkemiz yüzyıllarca Suriye'nin bir parçasıydı."⁷ Birleşmiş Milletler'deki Arap Yüksek Komitesi temsilcisi, Mayıs 1947'de Genel Kurul'a "Filistin, Suriye Eyaleti'nin bir parçasıydı" ve "siyasi olarak, Filistin Arapları ayrı bir siyasi devlet kurma anlamında bağımsız değildi" diyen bir bildiri sundu. Birkaç yıl sonra, daha sonra Filistin Kurtuluş Örgütü (PLO) başkanı olacak Ahmed Şukiri, Güvenlik Konseyi'ne şunları söyledi: "Filistin'in güney Suriye'den başka bir şey olmadığı herkesçe bilinen bir gerçektir."⁸ Filistin Arap milliyetçiliği büyük ölçüde I. Dünya Savaşı sonrası bir olgudur ve 1967 Altı Gün Savaşı'ndan ve israil'in Batı Şeria'yı ele geçirmesinden sonra önemli bir siyasi hareket haline gelmiştir.
