havadan mıdır nedir. romantikliğim tuttu.
zııııır dıııt dıııt.
-alo, pilot sen misin
-- evet benim. kimisiniz
-xxxxx
hala tüm nefretim üzerimde olduğu halde sakinleştim. hiç iyi gitmemiş bir aşktı ama nedense bazı şeyler bitmiyor, demek.
elimde olmadan ayağa kalktım. bir nevi esas duruş. bişey diyemedim.
o devam etti.
-pilot
öyle bir pilot diyor ki sanki 40 yıl benle olmuş. bir nevi sahibemmiş gibi ama emredici değil. senle her şeye rağmen çok samimiyiz, istediğimi isterim havasında ama asla rahatsız etmiyor bu tavrı.
devam ediyor.
- falanca filanca bir işim var. bir türlü halledemiyorum. sen halledebilir misin.
--hiç bir şey gelmiyor aklıma. sadece tabi diyorum.
neyse bi kaç günde hallediyorum işini.
ondan sonra ne ben ariyorum ne de o.
şimdi bu olay çok farklı bir olay.
bu kadar gururlu, kimseye müdahana etmeyen bir insan, hiç bir gocunma hissetmeden benden bir şey istiyor.
bu bana büyük bir mutluluk verdi. sebebini tam açıklamaz belki ama büyük bir güven ve teslimiyet hissettiğini anladım.
bir arkadaşımın yaşlı annesi vardı. teyze derdim.
o da oğlundan istemediği şeyleri çok rahatlıkla benden isterdi.
bu çok farklı bir güven olmalı. başka açıklaması yok.
aklımıza geldi işte. olayın üstünden zaten bin yıl geçti.
pilot başka rotalarda alem başka rotalarda.
eeyyyyy özgürlüüüüük.
bi filmde yıllar sonra karşılaşan iki eski sevgilinin diyaloğu aklımda.
kadın sarışın bir mucize. olgunlaşmış ama gencken nasıl bir güzellik taşıdığı anlaşılıyor. erkek düz ama oturaklı bi hali var.
adam daha yakın davranıyor belliki hala saygısı var. şefkatli bir tavrı var, kadına karşı.
kadın biraz hırçınca.
anlaşıldığı kadarıyla kadın bitirmiş ilişkiyi.
adam, neden gittin dedi
kadın, geleceğimiz yoktu senle, havayiydin tarzında epey şeyler söyledi.
adam susarak dinledi sonra ikiside sustular.
adam gene çok içten bir şekilde "seni benim gibi seven olabildi mi" dedi ve cevabı beklemeden uzaklaştı.
kadın da hızlı adımlarla sert bi şekilde uzaklaştı.
Daha gençken arkadaş kalabileceğime inanıyordum, ama düşününce benden uzak olması gereken kişiler. Bir kişiyle ilişkide anlaşamıyorsam ve ilişkinin ardından arkadaş kalmaya çalışıyorsak gıcık olmadan duramıyorum. Gıcık olduğum güruh.
Bir zamanlar sizin en değerlinizdi belkide ailenizden değerliydi
En çok sevdiğinizdi, en çok arkadaşınızdı.
En çok vakiti onla geçirmeyi severdiniz, en çok onla eğlenir, espri yapardınız
En çok ona romantik sözler söylerdiniz, utandırırdınız.
Peki biz yarınımızın ne olacağını biliyor muyuz? Tabiki hayır.
O zaman biriyle birlikte olduğunuz zaman onla ileride ne olacağınızı bilmediğiniz için kararında sevin, yaklaşın, eğlenin.
Dosajı aşarsanız ayrıldığınız zaman geceleri uyumadan hatıraları canlandırır, tebessüm edersiniz. Resmen eziyet gibi olur
Sınırın altında kalırsanız da yalandan da olsa ne sevildiğinizi hissedersiniz, ne de sevdiğinizi. Onun sıradan arkadaştan farkı yoktur. Binevi mantık ilişkisi yaparsınız ve adrenalin ve noradrenalin sadece korktuğunuzda salgılanır.
Kimseyi haddinden fazla bir şey yapmayın çünkü insanlar fazlasını size negatif enerjiyle geri veriyor
ya bi keresinde bana ''türkü okusana bana'' demişti. hsahsaha lan türkü okumak falan güzeldir belki tamam da, ben yani? ilkokulda müzik örtmeni şarkı söyletirken sınıfta, ''faxe evladım sen söylemesen de olur, zorlama kendini'' demişti bi seferinde.
deli yürek'in şarkısını söylemiştim ben de, sonra ayrıldık zaten. alakalı mı bilmiyorum ama. hey gidi günler.
hayatımdan 3.5 senemi -belki 4- benliğimi sıfırlamak için kullanan kıvama getirince de ya ben sana aşığım diyip son noktayı koyarak kafamı siken bir mahlukat ama ayrıca da dara düştüğünde kafa açma muhabbeti yapılacak birisiydi.
iki arada bir derede kalma muhabbetinden nefret etsem de tüm o olayları düşündüğümde elimde terazinin iki ucu da eşit oluyor o yüzden de hem özleyip hem de büyük bir buruklukla anacağım bir insandır kendileri.
Dün evlendi. Çok garip hissediyorum lan.
Yani aradan 9 sene geçti biz ayrılalı ama eski sevgilinin evlenmesi olayını ilk defa tecrübe ettiğim için garip hissediyorum. Yani takmadım kafama evet ama niyeyse aklımdan da çıkartamıyorum. Bir anda geçmişe gittim, film şeridi lafı gerçekmiş, gözümün önünden geçti.
Çok küçüktüm, çocuktum, toydum.
Beni çok sevdi, ama olmadı.
Nedenini hala bilmiyorum, niye gittiğini bilmiyorum.
Neyse, çok tatlı bir çift olmuşlar. Bir yastıkta kocasınlar.
Onlar adına çok mutlu oldum.
Merak da ediyorum ama, bana onca acıyı çektiren insan bu 9 senede nasıl değişti acaba? Nasıl evlenebilecek birine dönüştü?
Çok da önemli değil.
Ama garip.
Bir ömür boyu mutlular dilerim.
iki karakteriz hariç, hiçbiri ile sorunumun olmadığı, mutlu olmalarını dilediğim, eski hislerimden zerre eser kalmasa da başlarına bir şey gelirse üzüleceğim kadınlardır. Hatta bazıları belirsiz ve çok uzun aralıklarla arar hal hatır sorarlar, çok uzun olmamak kaydıyla sohbet ederiz her iki tarafta yeniden denemekten, eski aşk dolu günlerden değil, eğlenceli anılardan bahseder. çünkü her iki tarafta o ilişkinin artık bokunun çıktığını, sadece zaman zaman dehşet eğlenen iki insan olmanın, tutkunun bir ilişkiyi kurtaramayacağını, Tekrar denendiğin de işin saygı boyutunu aşacağını bilir. Haa een başta ki sinek ikili için ise nerede olursa olsun yapacağım yorum özele girmeden, karaktersiz, kalitesiz, niteliksiz benzeri üç beş kelimeyi geçmez. Özele girmemenin sebebi ise onlara değil kendime duyduğum saygıyı kaybetmemek içindir.
Adı üstünde eski. Ama benim bir kaderim var ki sormayın.
Lise çağlarımda bir sevgilim vardi. Lise aşkı cocukluk iste. Bir sekilde arkadas kalmayi başardık. Evlendi. Çocuğu oldu. instagramdan gördüm allah mutlu etsin.
Sonra üniversitenin başlarında benim peşimden koşan çocuğa şans verdim. Bana dedi ki tontirik aslında o kadar da sevmiyormusum seni. Dedim eyvallah. Evlendi. Karısıyla yan binama taşındı. Haftada iki uc kere görüyorum. Allah onuda mutlu etsin.
Üniversitenin son senesinde arkadaşımın abisiyle sevgili olduk. Ama ölüyorum ya diyorum ki ben bu çocukla evlenirim. Beni ben evlenmem diye bıraktı. Evlendi. instagramdan gördüm. ve çocuğu olmus. Onuda bugun Instagramdan gordum.
Arkadaslar ben sanırım eglenilecek kadınım ya. Bu gercegi kabul ediyorum artik. Hayir bide hepsinin çocuğu erkek. Ve hepsi sevgililerime benziyor.
O ufacik odana olan sevgin, bir sise sarap alip kapina geldigimdeki gulumsemen, beraber yaptigimiz yemekler. Sonra gittin dusunmeden. Aylar sonra hicbir sey olmamis gibi geri gelmek istedin.
Beni hic dusunmedin mi? Beni dagitmaya ne hakkin vardi?
