insan iradesini hiçe sayıyorsun o zaman.'
'hayır' dedim.insan iradesine hayranım. iradeli insan yirmi sene çalışıp bir ev alır ve sonra o evin depremde yirmi saniyede yıkıldığını görür. her şeyini kaybetmiştir ama pes etmez, yirmi yılının boşa geçtiğini anlamıştır ama bunu kimseye çaktırmaz. sonra cebinde taksi parası bile kalmadığından bir bayram arifesinde otogara valiz taşımak zorunda kalıp kalp krizi geçirir. hastaneye götürürler ama hastanede yeterli teçhizat yoktur. iradeli insanı bir ambulansa koyup başka bir hastaneye gönderirler. ama başka iradeli orospu çocuğu insanlar ambulansa yol vermezler ve o iradeli insan hastaneye varamadan trafikte ölür. ambulansın sirenleri iradeli insan ölmemiş gibi çalmaya devam eder bir süre daha. sirenler çalarken iradeli insanın kafasından geçen son düşünce de 'ben nerede yanlış yaptım'olur. işte sana babamın ve insan iradesinin hikâyesi.
Telefonu tedirgin olduğu için açmamıştı diyelim ama mesajıma soğukkanlılıkla "Hayır" yazabilirdi. Cevap vermediğine göre onun gözünde benim gibi biri yoktu. Eğer onun gözünde yoksam ne kadar yokum diye düşünmeye başladım. Bunun derecesini tayin etmeye çalıştım. Bütünüyle mi yoktum acaba, yoksa kısmi bir yokluk muydu benimki? Dünyada iki kişi kalsak mesela, arar mıydı?
Emrah Serbes
--spoiler--
telafisi en güç şey dikkatsizlik sonucu kırılan kalptir. iş işten geçtiğinde bütün mazeretler tedavülden kalkar, kıranda kırılanda piç gibi ortada kalır.
--spoiler--
lan olm ne güzel yazmışsın getirmişsin işte o sona piç lafını sıkıştırmanın ne anlamı var? hayır havalı mı oluyosun böyle yapınca anlamıyorum ki. ergen.
Telafisi en güç şey dikkatsizlik sonucu kırılan kalptir. iş işten geçtiğinde bütün mazeretler tedavülden kalkar, kıranda kırılanda piç gibi ortada kalır.
önünde saygı ile eğilinmesi gereken yazar demiyorum abimiz solcudur saygınızı göstermek için önünde eğilmenize gerek yoktur, bizdendir halkın içinden, bizim yürüdüğümüz kaldırımlardan yürümüş, bizim oturduğumuz banklarda oturmuş, şairler parkında bizim gibi birasını yudumlamıştır, candır.
