Yaşananları dile döküp hatalarımızı kabul ettiğimiz o uzun konuşmada tam söyleyeceklerinin bittiğini düşünürken "oğlum... Ben... Ben artık Allah izin verirse kardeşinle sana babalık yapabilmeyi istiyorum" diyen, yüreğinde bunca zorluğa rağmen, bunca dolandırılmaya, kaybetmeye rağmen vicdan ve tevazu bulunduran 'adam'dır. Sen üzülme babam, yeterki bir arada olalım, beraber kaybedelim.
hiç görmüşlüğüm yok, fotoğraflardan tanıdım.
bir de bir insanı anlatılanlara göre huylarını bilip öyle yapabileceklerini hayal etmek.
ya da anlatılana göre gözünüz de canlandırmak.
bazen koyuyor...
dün mecidiyeköy'de patlama olmuştu, babam da mecidiyeköy civarında çalışıyor. haberi görür görmez babamı aradım, okmeydanı tarafındaymış, ses çok fazla şekilde duyulmuş ama iyiymiş. mutlu oldum, o da sorduğum, merak ettiğim için mutlu oldu. kapatırken ne olacağı belli olmaz hakkını helal et, ben ediyorum sana dedi şakasına. içim bir tuhaf oldu.
ah be baba, keşke kafamın içinde geçmişi tam anlamıyla silebilsem. yürekten de sevebilsem.
Yine bir gun bana 5000 nufuslu yer de vizyon sahibi olamadin diyen kisi. Bundan once de dar bir sosyokulturel cevre de ufku genis dusunemiyorsun demisti. Sirada ki ozlu sozunu merakla bekliyorum.
Babam, sana söz vermiştim. ilk maaşımla rakı balığa gidecektik. Olmadı. Erkenden bırakıp gittin bizi. Yoğun bakım kapısında da seslendim, gitme sözümü tutayım dedim ama sen duymadın.
Senin kızının ilk maaşıyla gurur duymana, gerine gerine şarkılara eşlik etmene tanrı izin vermedi.
Bir gün yapacağım, çok değer verdiğim bi adam olursa eğer. O masaya oturtup seni anlatacağım. Bütün akşam.
Hiç susmadan.
Evdeki herkesin bir şey almadan önce kendine danışmasını isteyen, danışınca da akşama konus...( burdan sonra kelimeleri kusuyor) diyen tiptir. Akşam olunca hiçbir şey konuşumaz. Konuyu açtığımda hiçbir fikir belirtmez, belirtilen fikirlerden memnun olmaz. Nefret edilesidir bazen. Baba dediğin yol gösterir biraz . Neyse işte filmlerdeki gibi babalar yok hayatta.
Tam herşeyi yoluna koymuşken, bundan sonra normelleştik derken, Artık normal bir baba oğul olduk derken; gitmek zorunda mıydın. Çok değil mi bana bıraktığın yük, ya kaldıramazsam, ya yüzünü kara çıkarırsam.
Çok sinirlenmiştim sana baba çok, o yüzden dedim ölsen üzülmem diye, üzülüp üzülmeyeceğimi anlamak için ölmen mi lazımdı. Üzülürmüşüm hemde çok üzülürmüşüm, keşke bu kadar erken gitmeseydin, daha yapacak çok şey vardı, seni çok seviyorum baba.
Biliyorum yaşayan herkesin iyi ya da kötü söyleyecekleri var bu konuda. Aslında istediğim başlığı bulamadım da geldim buraya. Bugün aklıma geldi, ben artık babamın yaptıklarını umursamıyorum, cidden olgunlaştım mı dedim. Karısının profiline baktım sosyal medyadan, 14 şubatta benim babamla olan fotoğrafını koymuş. Bu adamla 8 yaşından sonra anım olmadı. Tekrar görüştüğümde de. Sanırım bir seyler farklı olacak, artık kızına yaptıklarından dolayı telafi edecek, güllük gülüstanlık diye bekledim sözlük. 14 yaşındaydım be. Hani 8 yaşımı saymıyorum çocukluğumu. 14 yaşımdan ne istedin be baba ? Yani çok mu zor, ayda yılda yanına gelen kızınla vakit geçirmek? E bu adamla ilişkimizi en fazla 8 yıl daha sürdürebildik. Şimdi ben baba sevgisinden eksik büyümüş bir cocuğum. Ve 8 yaşımdan 14 yaşıma kadar geçen sürede yaşadıklarım, bütün hayatıma yön verdi. Tekrar telafi edilmek için 8 yıl daha vardı, daha fazla. Neden edilmedi? Ben çaba göstermedim mi? Hayır, bir insan babalık duygusunu tasıyamıyorsa, ona zorla babalık yaptıramazsın. Ama aşamamamışım sözlük. Yani alışmışım, umursamamamışım sadece. Etkisi hala sürüyormuş, fotoğrafa bakınca anladım. Ne bileyim, o kadınla ve cocuklaryla yasadığı hayat bizim hayatımız olabilirdi. Buraya ilk geldiğimde erkekler ile ilgili başlıktan dolayı şakayla karışık eleştirilmiştim. Ne yapayım bilinçaltımda bu var demek ki. Yani herhalde insan, hayatı boyunca bunun etkilerini taşayacak, sadece bununla yaşamayı öğrenecek. O yüzden kadın güçlü olmalı, kadın baba gölgesine ihtiyaç duymadan güçlü olmalı. Her kadın, şanslı değil. Lütfen eğer babalık bilincine sahip olamayacak yapıdaysanız, çocuk sahibi olmayın. Onun her anında yanınızda olamayacaksınız da. Bundan sonra yapılan hiçbir şey ne benim ilk bisiklete binişimi görmediği, yüzmeyi öğrendiğimi görmediği, aşık olup aşk acısı çektiğimi görüp kıskanmadığı gibi, evleneceğimi, torunlarını göremiyeceği gerçeği değiştiremeyecek. Ha rezillik çıkarmayacaksa gelsin düğünüme, torunlarını da görsün. Benin için problem yok. Ben ne sevgi ne nefret hissediyorum ya ona karşı, bu beni korkutan.
