çoğu cahil türk insanının, vatan borcu vatan borcu diye zırvaladığı yer. niçin borçluymuşum lan vatana ? diye sorasım gelir bu insanlara. girdiğimiz internetin, yaktığımız elektriğin ve içtigimiz suyun vergisini fazlasıyla vermiyor muyuz ? daha neden gidip 15 ay askerlik yapıp, kendimi ''vatani borcumu ödüyorum'' diye kandırayım ki. isteyenin gitmemesi, sadece isteyenin gitmesi gereken yer.
"buradaki bu kadar adam bi tuğla koysa dünyanın en büyük binasını dikeriz, bi fidan dikse ülke cennet olur" diye içinden geçirdiğin anda ensene yiyeceğin bir tokat ve "git lan şu 6'lı kuponumu yatır" emriyle süre giden değişik bir oluşum.
çoğu avrupa ülkesinde artık zorunlu olmayan veya zorunlu olan yerlerde de alternatif olarak kamu hizmeti gibi şeçenekler sunulduğu, ama bizim ülkemize baktığımızda ise her tarafı neredeyse düşman ülkelerle çevrilik patlama hazir bir bomba gibi ortada kalmış durumda olunca ister istemez askerlik adina en gereksiz işleri yüklensede büyük çoğunluğu bu bir ihtiyaç gibidir ülke için ama son dönemlerde profesionel ordu kavramı ve gider kısılması nedeni ile askeri harcamalar bütçe planlamasinda bile ikinci sıralamaya gerilemiştir, ama simdi bizde avrupa'daki gibi kamu hizmeti alternatifini koymak istesek çogu kişinin issizlikten sıkıntı çektiği ülkede daha da zora giricek olmasıda durumu iyice içinden çıkılmaz hale getirmekte, ama çok değil yaklaşık 70 sene öncesine gidersek bu ülke kurulurken çekilmiş olan çile ve hizmetlerin yanında şuan olan 5/15 ay yapılmış mecburi hizmet onların yanında hepimize ne kadar zor gelsede hafif kalmakta.
sokakta yürürken kibirimizden suratına bakmayacağımız adamlarla ranzada altlı üstlü yattığımız yer. ama o cahil diye nitelendirdiğimiz adamlardan öyle laflar duyarız ki, kırk yıl okumuş adamdan daha bilgedir belki de söyledikleri. işte o yüzden cahilden değil de yarı cahilden nefret ederim.
ayrıca, askerliğin toplumsal uçurumu engelleyici bir niteliği var. doğulu batılıyı görüyor, batılı doğuluyu.
evimizde rahat uyumamızı sağlayan mehmetçik gibi yapacaksam başım üstüne olan, ancak subay eşlerinin saçlarını yapacaksam, kantinde çalışıp açığım çıkacaksa, gazinolarında onlara hizmet edeceksem lanet olsun öyle askerliğe. * gitsinler sivilden maaşını ssk'sını ödedikleri kuafor tutsunlar veya ne bileyim yine maaşlı ssk'lı garsonlar bulsunlar kendilerine, ne diye benim hayatımı onların çüklerinin, kukularının zevkine mahvediyorlar. sivilde kimsenin bana yaptıramayacağı poşet taşıma işini gidiyorsun bilmem ne yarbayının karısı emir veriyor ve taşıyorsun hadi yarbay verse o emiri canım yanmayacak bu kadar. bu rütbelilerin karılarıda mı rütbeli? insana kocalarından daha çok emir veriyolar kendi çocuklarına yaptıramadıklarını sana yaptırıyorlar. *
sayılı gun * bitiyor. insan düşünüyor buluyor anlıyor. askere giden yalnız değil bekleyen de onunla herseyi yaşıyor. ve dönüşte hayat kaldıgı yerden degil olması gereken yerden devam ediyor. **
küfür kapesitenizi "fuLL" derecesine getireterek sizi cehenneme kombine aLmaya davet eden eğLenceLi bir deneyim..
ayrıca kimi keko askereLere eğitici dersLerde verebiLmeniz oLasıdır ki buna bir örnek; tuvaLet eğitimi.. hödük askerLer çişLerini yaparLarken kLozet kapağını kaLdırmamakta ısrar ederLer.. tuci bu oLaya sinirLenir.. eLine aLır bir gazete, ruLo yapar, tutar bir kekomastik bir askeri boynundan, sürükLeyerek tuvaLete sürükLer, kafasını kLozet kapağı'nın dibine yapıştırır, eLindeki gazete ruLosuyLa spastik askerin ağzına burnuna vurarak; "Lan kemiğini sktiğimin askeri, bir daha kLozet kapağı kapaLıyken işeyecek misin?" diyerekten askeri eğitmeye çaLışır.. neyseki evciLLeşmeye müsait oLan bu türLer tuciyi fazLa yormadan anında eğitiLir ve tuci mutLu mesut askerLiğine devam eder..
ayrıca kitap okunmak için ideaL bir yerdir asker ocağı.. askere gidenLere şiddetLe öneriLir.. eLinde kitapLarLa doLaştığınız zaman kimi askerLer -tamam yaLan söyLemeyeceğim, bütün askerLer- sizi isa - mesih faLan sanarLar.. bir garip yerdir asker ocağı.. *
özlemektir. sabırdır. sevdiğin kızı aylarca görememektir. kokusunu alamamaktır. dinleyip kendinden geçtiğin müzikleri dinleyememek, izleyip ağladığın filmlerin adını bile unutmaktır. alışkanlıklarını unutmaktır. güneş doğmadan önce kahvaltıyı bitirmektir.
bazen sıçmaya bile emirle gitmektir. denetleme olduğu gün 7 saat çişini tutmaktır. on dakikalık istirahat için dua etmektir. ayak parmaklarını hissetmemektir. ayazdan kulakları yara olmaktır.
tüm bunlara rağmen insan alışmasını, adapte olmasını bilir. iyi yanlarını yakalayıp zevk almaya çalışılmalıdır. aksi takdirde bitmez. mustafa kemal yaşasaydı askerlik mantıksız hareketler dünyası olmayacaktı. ah kemal paşa ah, nerelerdesin..
gittiğiniz yere göre tamamen içeriği değişen, adaletsiz bir görev.
bir tarafta bir çocuk, (evet çocuk) elinde silah ile gerçek bir ölüm tehdine karşı beklerden, öteki tarafta benim bir arkadaşım, tanıdıkları sayesinde izinlerle, raporlarla 1.5 ay askerlik yaptı ve bu dönem içinde yediği kebap ve hamburgerlerle kilo almış olarak döndü.
bir çocuk -20 derecede nöbet tutar, başka bir çocuk tüm gün facebook'ta gezer.
askerde ne olacağı hiç belli olmaz.
hayatınız üzerindeki ipoteği kaldırmak için (evleneceksindir kız vermezler, çalışmaya başlayacaksındır iş vermezler yani önünde bir hayat vardır ama askere gitmeden onu istediğin gibi yaşayamazsın) hayatınızın bir kısmını *** feda etmenize neden olan şey.
gideceklere bir tavsiye çok da kendinizi kaptırmayın olaya. bir süre sonra vatan millet savunması, yurdu düşmanlara karşı beklemek gibi asil duygularınız silinmeye başlıyor. normaldir.
işinden, eşinden, çoluğundan çocuğundan vatani görevini yerine getirmek maksadıyla ayrılıp günlerini kışla içinde bahçe sulayarak, garsonluk yaparak geçiriyor da olabilirsin. genelde budur zaten askerlik. gidenlerin hepsi komando olmuyor doğuda çatışmadan çatışmaya koşmuyor.
bunun yanında ilginç insanlar tanıma fırsatı da verecek askerlik.
hele ki üniversite mezunu kısa dönemler için.
misal 14 kişilik koğuşumda bir kapkaççı ve kalpazan, bir uyuşturucu hap satıcısı, bir homoseksüelle 4 ay geçirdim. *
hiçbir ortak paydamın olmadığı sivilde tanışma, arkadaş olma ihtimalimin olmayacağı bir sürü insanla tanıştım arkadaş oldum.
özetle askerlik karmakarışık birşey iyi taraflarına bakarsanız yabancısı olduğunuz bir türkiye'yi tanımak için gidilip görülesi bir yer.
kötü tarafından bakarsanız zaman kaybı
askerlik iyidir,askerlik kötüdür, askerlik kocaman bir soru işaretidir. niye geldim? ne boka yaradim? niye gidiyorum? kanundur o ayri.Gercekten mantiksiz biryerdir evet. kendi icinde tezatlaşir, celişir. ama (bkz: asker arkadasliği) diye kutsal ve süper eğlenceli birşeyi de icinde barindirir. Eğlence olarak (bkz: very funny) die tabir edebiliriz. bir yandan ilahinizi sigerler. ağlamakla gülmek arasinda kaliverdiğiniz yerdir askerlik. herşeye rağmen bir gün biter. sizde taşşaklarinizi yaya yaya mükemmel bir huzurla unutuverirsiniz hemen orasini. arada arkadaslarinizi özler akabinde arar özlem giderir onlara sivili anlatirsiniz. şu cok ilginctir. (bkz: asker izini)
asteğmen olacaklar da omuzdan rütbeli uzman çavuş ve astsubaylara fazla yüz vermesin.mümkünse hiç konuşmasın ve mesafe bıraksın.bunlar babanız yaşında adamlar olsalar da sizin astınızdır.sakın dalaşmayın onlar kalıcı olduğu için subaylar onları kollar ama laubali de olmayın...abi diyerek laubali olursanız sizden çekinmezler,en kritik görevde bile arkalarını dönerler.
bir iş için emir alırısnız 20 tane asker lazım olur askerimi veremem bana lazım der sizi mağdur ederler,aldığınız emri yerinize getiremezsiniz,komutanınızdan babanızdan yemediğiniz fırçayı yersiniz.ağı olun molla desinler.(gerçekten)
