içeri girenin aklını nizamiyede bıraktığı, dünyanın en zor kurallarının en çabuk öğrenildiği, bazen çok saçma insanlarla karşılaşılsa da, herşeye rağmen kaçanın şerefsiz olduğu, kutsal ve gerekli iş.
beynini nizamiye de bırakman gerekir. içerisi dünyanın en saçma yeridir. insan gibi yaşamayı değil sürü gibi sayılmayı, yılan gibi sürünmeyi, kalem tutmayı değilse de silah tutmanın marifet sayıldığı yani insanlığın olmadığı bir yerdir. 1 kişinin suçunun bütün bölüğe kesilmesi insanı delirtebilir o yüzden sabıra çok ihtiyaç vardır. ranza altlarını okumak hüzün verir. sevgilisi olan için 8 hatta 9 kat zordur bu süre. benim 3 ay oldu 3 ay sanki 3 asır oldu.
zamanın izafi olduğunun kanıtlarından biri. Askerin kendisi ve sevgilisi/nişanlısı/eşi için zaman geçmezken, diğerleri için bu süreç hep çok çabuk geçer.
askerlik mesleğine saygı duyuyorum, ordular gerektiği zaman göreve hazır olmalıdırlar. fakat türkiye'de yaptırılan askerliğe saygı duymuyorum. eğer devlet, genç insanlarına, askerlik eğitimi vermek istiyorsa verir. yalnız türk ordusu'nda işler böyle yürümüyor, askere giden genç, 15 ay boyunca, insani olmayan koşullarda yaşatılıyor. neden yaptığını tam bilmediği, temizlik, yemek işleri yapıyor, sürekli dayak yiyor. öğlen yemeğinde kuru fasulye-pilav yedikten, şu kadar şnav çekeceksin, deniliyor.(buraya döneceğim tekrar). askerliği bu kadar kutsal yapanın ne olduğu bilmiyorum. insanların öldüğü bir yer askerlik, tabi ölüm denebilirse. askerlerimiz, sağa dön-sola dön ve bir kaç atış taliminin ardından, dağlara gönderiliyor. bu bence ölüm değildir. bir asker, 2000 tane mermi yaksa bile, dağa çıkmaya hazır mıdır? okuduklarım, ki bunlar tekzip edilmiyor, askerlerimiz, mükemmel bir askeri eğitim aldıktan sonra dağa çıkmıyorlar. yada ben tsk'dan, bunun aksi olduğunu duymadım, onlarda yalanlamıyorlar. dünya'da bildiğim kadarıyla, bir askerin, yetişme süresi olarak 5 yıl kabul ediliyor, bildiğim kadarıyla. düşününce mantıklı, bir kişinin, silahları, balistiği öğrenmesi, vücudunu geliştirmesi, nasıl beslenileceğini öğrenmesi, görevli olduğu askeri araçların ehli olması, kısıtlı olarak tıp eğitimi alması, psikolojisini geliştirmesi, savaş alanında gerekli olabilecek teknolojilere hakim olması, savaş stratejilerini öğrenmesi, acil durumlarda kendi stratejisini geliştirebilmesi, birliği ile uyum sağlaması ve askerlik yaşam tarzını benimsemesi, 5 yıl gerçekten gerektirir.
bu 3 ay, 5-6 aylık eğitimlerle, 18-20 yaşındaki çocuklara, bordo bereli gazı verilmesi, kimlerin işine geldi? kimler kendisine ne rantlar sağladı? bilmiyorum. profesyonel askerliğe geçiş planları konuşuluyor, umarım olur. bildiğim kadarıyla, bundan sonra operasyonlara sadece yetkin personel katılacak. umarım, söylendiği gibi olur.
döneceğim, dediğim yere geliyorum. askerlikte spor. dünya'da ki askeri birlikler nasıl yapıyor bilmiyorum ama türkiye'yi biliyorum. askerlikte sözde spor yaptırılıyor, hadi bakalım sen barfiks, sen mekik çek, falan deniyor ya, benim bunu aklım almıyor. sen şimdi bu gençleri, asker yapmak istiyorsan, vücut geliştirme'nin en basit kuralı olan, yağ yakımı ve kas yapımı kuralını işleteceksin. bu askerleri göndereceğin operasyonlarda, bu kişilere, göğüs kası, biceps, triceps lazım, sağlam bir bel lazım, hepsinden önemlisi sağlam bacaklar lazım. herkesin bildiği gibi, zaten vücudun bütün bölümleri önemlidir, ayırmak yanlıştır. bu insanlara spor yaptırılmıyor. spor değildir, yaptırılanlar.
bir askerin, kendisini geliştirmeyi öğrenmesi gerekiyor, askeri birliklerde, profesyonel vücut geliştirme salonları ve profesyonel hocalar olması gerekir, sen askerlere bu imkanları sağlamazsan, ihtiyaçları olan, protein'i, supplement'ları (creatin, amino acid, glutamine vs.) vermezsen, sen spor yaptırmıyorsundur. günde 10 km. koşup, x tane mekik, y tane barfiks yapan insan, antreman'dan sonra, şaplı kurufasulye veya kantin'den alınan tostu yiyorsa, sizin tek yaptığınız, vücutta laktik asit biriktirmek ve vücudun savaşmak zorunda olduğu, milyonlarca, mikro-kas yırtığı yaratmaktır. bu şartları sağlayamadığınız takdirde, bu kişilere spor yaptırmak, beden ve ruh sağlıklarını bozmaktan, başka bir şey değildir. bu spor konusunun, tsk karşıtı güçler tarafından, kullanılmaması çok komiktir. sayfalarca karikatür çıkartılabilir, bu koşullarda spor yapan binlerce erkek için. bu konunun, gündeme getirilmesini, bence, tsk çok başarılı bir şekilde, engelliyor.
vakti zamanında son derece kutsal gördüğüm görev. bugün verileri toplayınca bir avuç çıkarcı, onların çıkarları için hayat veren gençler ve o gençlerin ardından ağıt yakan masum aileler görüyorum. hele ki bu kuruma oğlunu göndermeyen kişiler benden daha vatansever geçiniyorken ne haddime diye düşünüyorum.
milli duyguların heyecanıyla davullu zurnalı gidilen, akabinde aylar boyunca küfür ettiğiniz ve bir o kadarını da yediğiniz bir ortamdır. kısa dönem, yedek subay ya da taşaklı bir paşanın yeğeni falan değilseniz mütemadiyen itin götüne sokulacaksınızdır.
neticede bot boyanızı, traş köpüğünüzü, özenle sakladığınız i podunuzu falan çaldıracak, milli duygularınızı orada bırakıp evinize döneceksiniz. her türk'ün asker doğmadığını anlayacak. her şeyin vatan için olmadığını farkedeceksiniz.
türk gençliğinin zihinsel ve fiziksel yapısını becermek amacıyla çıkartılmış ve zorunlu kılınmış bok. mantığın aklın insanlığın bitip rütbelilerin siklerinin keyfine hareket ettiğimiz yer.
yıllar geçsede üstünden, koğuuuuşşşşşş kalkkkkkkkk, kızlar yatmaya mı geldinizzzzz, haydiiiiiii, on dakikada koğuşu boşalttt seslerinin kulaklarda çınladığı kutsal mekan.
vatan borcumu halen sürdürmekteyim ve bundan gurur duymaktayım. 11 ayı geride bıraktım ki inanın sabrın ne oldugunu cok iyi ögeniyorsunuz aslında sabırlı olmaya mecbursunuz. devrecilik konusunu hic acmıyorum bile altdevre iken ikide bir atılan safaklar sizin cok zorunuza gidiyor. üst devrelerinize cevap veremiyorsunuz. ama su da bir gercek ki zaman cok cabuk geciyor daha dün 460 diyordum bugün ise 120 dedigim gibi sabırlı olun. bir seneye yakındır sözlükten ayrıyım icimi bosaltmak istedim . askerde genelde hersey denetleme icin yapılır ki ben ordu denetlemesi gordum kara kuvvetleri denetlemesi söz konusu ise allah yeni gideceklere simdiden sabır versin. sadece bitecegine inanın. hiçkimse kalıcı degil askeriyede. annenizin, babanızın, sevdiklerizin sizinle gurur duydugunu unutmayın. hasret askerlik yapmanın bir cilvesi hele hele gelen bir mektubu okudugunuzda işte o zaman askerligin ne oldugunu anlıyorsunuz.
zamansız borçtur, evet efendim askerlik zamansız gelen bir vatan borcu.
kısacası askerliği askerlik yapan şeydir aniden karşınıza çıkan "askere alınıyorsun" haberi.
futbolun güzelliği nasıl sürprizlerle dolu olması ise askerliğin güzelliği de aniden karşınıza çıkan "asker oluyorsun" haberidir.
işin zevki de, gurur verici yanı da bu değil mi ?
türk erkeklerinin buyuk cogunlugunun eline fırsat verilmesi durumunda yapmayacaği ''vatani'' görev. tamam vatani matani de, zorunlu olmasi koyuyor arkadasim. gönüllü olsun, isteyen gitsin. ama ben gönüllü olmam şahsen. zaten gitmemek için elimden geleni arkama koymuyorum. tanri sonumuzu hayır etsin kardeşler.
bu ''okuyorum'' konusunda cem yılmaz espri yapmıstı, ''bana ne lan bana mı okuyon ? git askerliğini yap'' demişti şakayla karısık. ben de diyorum ki ; bana ne lan, gitmiyorum. sirf sen git dedin diye gitmiyorum. gitmeyecem. ayrica bir şey daha var ; türban yasaği kızlarımın ayagına vurulmus bir zinncirdir. ilerlemelerini engeller, ve mantıksızdır, kaldırılmalıdır. aynı sekilde zorunlu askerlik'de erkeklerin ayağina bağ olur, yaşamlarina şekil vermelerini engeller. madem kimsenin nasil bir hayat yasayacagına karısmıyor, ''herkes istediği gibi yaşar ve yaşamalidir'' diyoruz... o zaman hayatının belli bir bölümünü kışlada geçirmek istemeyen erkeklere de saygı duyun. zorunlu askerliğe karşı çıkmayanlar, türbana serbestlik istemesinler. samimiyetsiz duruyor. madem özgürlükten yanasınız, alin işte, ''zorunlu askerlik''. anlamayanlar için tekrar ; zorunlu askerlik. yani neymiş ? zorla yaptiriliyormuş.
hadi dağilalim, yarin ayni saatte bulusmak üzere. hayatı paylaşmak için.
yemek yapmanın, tuvalet ve bilimum bir yerleri temizlemenin, asker işinin olmaması gereken yer.
sisli bulutların arasından bir zat-ı muhterem çıkar ve ''askerlik yan gelip yatma yeri değildir'' der. lan biz de zaten yan gelip yatma yeridir demiyoruz. yemeği aşçının, tuvalet ve bilimum yerlerin temizliğinin, temizlik görevlileri tarafından yapılmasını istiyoruz.
askerin işi yemek yapmak mı, temizlik yapmak mı muha goyem ? askerlik vatanı savunmaktır, nöbet tutmaktır, boş yere sürünmek değildir. adam gibi er kişinin gittiği süre zarfı boyunca, silahlı eğitim alması gereken yerdir.
askeriyeye gelmiş ve atış yapmayan bir insanı, niçin atış yapamıyorsun diye dövemessiniz. bu hayvanoglu hayvanlıktır. eğer atış yapamıyorsa sen öğreticeksin ona atış yapmayı, işin ne pezevenk?
bazı kesimlerce "genç erkek nüfusuna dayatılan bir çeşit zulüm, tam anlamıyla militarist bir zihniyetin ürünü. daha silah kullanmayı bilmeyen gençler gidip şehit oluyorlar." diye eleştirilen türkiye cumhuriyetine bağlı erkek vatandaşlar için zorunlu tutulmuş hede. sadece 15 ay orayı burayı temizlemek, soğukta nöbet tutmak, patates soymak vs değildir. sadece vatanı korumak, işte halkın huzur içinde yaşamasını sağlamak vs de değildir. askerlik, er kişiyi disipline eden, olgunlaştıran, hayata hazırlayan, aynı zamanda savaş halinde savaşabilecek seviyede eğiten bir uygulamadır. lay lay lom hiç bir şeyden habersiz genç bünye askere gittikten sonra olgun, nedir ne değildir bilen, okuma yazması yoksa öğrenmiş, hatta belirli bir seviyeye kadar eğitim almış, paylaşmayı ve yetinmeyi bilen, kalender bir kişiliğe dönüşür.**
