ilk günü sudan çıkmış balığa, yemin töreninde büyük bir kahramana, son günlerindeyse kendisine verilen role iyice alışmış bir aktöre dönüşen gencin, asli vazifelerindendir. hayata atılmak için geçilmesi şart olan süreçtir. *
Askerlik giyotin kadar ağır giyotin kadar hafif bir mezheptir. Kutsallığı su götürmez icraacıları ise saygıyı son haddine kadar hak etmektedir. Asker olmak ince bir sanattır. Askerliği çöp dökmek paspas yapmaktan ibaret sanan gafiller bu hazza asla ulaşamayacaklardır.
zorluğunu inkar etmek mümkün olmasa da bunu sovenlik militarıstlikle karıştıran değerleri beş para etmez insanların asla edinemeyecekleri tecrübeler değerler ve onur içerir. Askeri, orduyu tartışmaya açan adeta aşağılayan,zihniyete lanet olsun.
2013 ağustosu kısa dönem olarak gitmek üzere sevk hazırlık işlemlerimi tamamlayıp, 25 temmuz günü açıklanacak yere bu görevi yerine getirmek üzere gitmeye hazırlandığım vazife.
kimse kusura bakmasın, resmen penis vergisidir askerlik. anayasaya da aykırıdır. eşitlikten söz ediyoruz, kadınlar hayatlarında hiç böyle bir dönem geçirmiyor. şimdi bazı aklı evveller diyecek ki ne yapsın eline silah mı alsın? silah almasına gerek yok, erkekler eğitim alırken kadınların da kendi kışlası olur savaşta alınması gereken tedbirler cepheye yardım vs öğretilir. kurtuluş savaşını iyi düşünmek lazım.
hem ayrıca bu devlet çok iyi imkanlar sağlamış gibi utanmadan bir de askerlik bekliyor benden. komik..
askerler ne yapıyor, komutanın eşinin kuaföre götürmek mi askerlik? güldürmeyin.
yataktayken gelen çişe benzer. kalkıp yapmaya üşenirsin. uyumak istersin, ama uyutmaz seni, tedirgin olursun, sanırsın ki bekleyince geçecek, arada bir dalarsın ama yine o huzursuzlukla uyandırır seni. o yüzden bir an evvel gidip yapmakta fayda vardır, uykunun geri kalanını kurtarırsın, öbür türlü eninde sonunda gideceksin tuvalete, ama derin uykuya dalabilme şansın kalmaz.
zorunlu olması sorun değildir de zorunlu askerlikte yaptırılanlar çok boktandır. vatani hizmetim boyunca üzerine kafa patlattığım şöyle bir sistem var:
- beleş amele değil japonya'daki gibi savaş ve benzer durumlarda silah altına alınmak üzere yalnızca acemi eğitimi verilmelidir.
- acemi eğitimlerinin süresi eğitime bağlı olmalıdır. okumamış, zorunlu eğitimden sonra bırakmış, lise ve üniversite okumuş adamların acemi eğitimlerinin süresi farklı olmalıdır.
- süreler farklı olduğu kadar rütbe/kademe farkı da olmalıdır. acemi eğitimleri de buna göre seçilmelidir.
- bir kere tek tip askerlik büyük saçmalıktır. bırakın türkçe'yi, sıçmayı bilmeyenler var.
bu nedenle belli bir sistem getirilmeli.
çok yakında yapmak durumunda kalacağım vatan borcu. etrafımdaki herkesin çok eğleneceğimi söylemesi pek bir şey ifade etmese de farklı bir deneyim yaşayacağımı biliyorum. allah hepimize normal insanlarla askerlik yapmayı nasip eylesin inşallah.
vatani görevmiş. saçmalık. askerlik vatani görev olmamalı.
yerdeki çöpü alıp çöp kutusuna atmak bir vatani görevdir. ama henüz yirmi yaşında işini gücünü bırakıp askere gitmek vatani görev falan değildir. dünyanın en çok askeri bizde var nüfusa oranladığımızda. ne gerek var buna? zaten yüz binlerce polis, güvenlik görevlisi var ülkede. askerin ne işi var yani şehir merkezinde falan?
dün maslak'taki jandarma komutanlığına gittim. istanbul'un en güzel yerlerinden biri orası. ama hektarlarca ormanlık alanı askeriyeye vermişler. askerin o ormanda ne işi var ya? üst düzey komutan akrabam var, napıyosunuz siz burda dedim, mesela geçen gün bi operasyon yaptık. kredi kartı yolsuzluğu yapan bi mafya çetesini yakaladık dedi. e polis niye yapmıyor o işi? sen git köylerde kasabalarda jandarmalık görevi yap, istanbul'un orta yerinden e işin var?
böyle sorunca cevap veremedi tabi. haksız da sayıldığımı düşünmüyorum.
büyük şehirlerde kesinlikle alay komutanlığı olmaması gerekir. hiç bir şehrin merkezinde askerle ilgili en ufak bir şey olmaması gerekir. yahu adam "vatani görev" diye askere gidiyor, yaptığı iş ne? "albayın şoförü olmak"
bu mudur vatani görev?
bi tane asker elemanla konuştum, abi ben 95'liyim aslında diyo. babam kimliğe 93 yazdırmış, aylardır burdayım diyo. seneye mayısta bitecekmiş görevi. çocuğu bi görseniz acırsınız yemin ediyorum. zayıf, cılız bir şey.
yoksul aileler mesela. onların çocukları da askere gitmemeli. şimdi yeni bir düzenleme geliyor. yoksul ailelerin bir bireyi askerdeyken aileye maaş bağlanacakmış. ordunun parasına da yazık amına koyim.
askerlik işine komple bir çözüm getirilmeli. ya daha kısa görev yapılmalı ya da gençlerin belli bir kısmı tamamen askerlikten muhaf tutulmalı.
herkese vatan borcu diye yutturulan asker ocağı peygamber ocağı diye gaz verilip davul zurna ile yollanıp, komutanın rakı sofrasına gece saat 4 e kadar meze hazırlamakla görevli askerin sabah 6 da uyandırılıp mıntıka içtima vs hazırlıkla yeni güne hazırlandığı ücra ilçe karakollarında her gün yakası açılmamış küfürler eşliğinde ifa edilen vatan(!) borcudur.
tek tip olarak zorunlu olarak hiç olmaması gerekendir.
hiç kimse vatan millet muhabbetine girmesin zira devlet 6-15 ay boyunca zorunlu hizmet kapsamında en sikko devlet işinde bile o kadar genci istihdam etse vatana çok daha katkı sağlanmış olurdu.
kısacası meslek olarak yapılmıyorsa iş cebren oluyorsa gereksizdir. zira askerlik gibi ağır bir işi meslek olarak yapmak ancak profesyonelliğe götürür.
Sivil hayattaki bütün variyetin, statün nizamiye girişinde bırakılıyor ve sana üstlerin tarafından biçilen kimliğe bürünüyorsun.
Bir kaç hafta öncesine kadar dünyanın çevren etrafında döndüğünü düşünürken bir anda ''Bay Hiç Kimse'' oluyorsun.
Asıl komik olan ise büründüğün kimlik; elektrik elektronik mühendisi er gazinosundaki televizyondan sorumlu, kurumsal bir şirketin pazarlama direktörü kantinden sorumlu, halkla ilişkiler müdürü kürsü denen giriş kısmında kimlik alıp üst taraması yapıp bulunduğu bölgeye müştereken paspas atmakla mükellef.
Yaratıcılığın ve sorgulama güdün tamamen köreliyor, kara düzene uyum sağlıyorsun.
Büsbütün sürü psikolojisine giriyorsun, girmek zorunda bırakılıyorsun, tek bir kişinin yaptığı hatadan herkes mesul çünkü.
Sıradan bir Yüzbaşının nasıl kendini yarı tanrı olarak ilan ettiğine şahit oluyorsun.
Psikolojin o kadar bozuluyor ki, dışarıdan bir saldırı gelse içeri mi sıkarım dışarı mı diye düşünmeye başlıyorsun artık..
Hayatındaki en pozitif şey kan grubu oluyor bir anda, ince belli çay bardağının çevrenizdeki en seksi varlık olmasına tanıklık ediyorsunuz.
Hiçbir şeyi orta düzeyde bile sunmayan TSK nın, ironik bir biçimde askerden her şeyi mükemmel bir biçimde beklemesine şahit oluyorsun.
Sonuç olarak yeryüzündeki en gereksiz kurumun askerlk kurumu olduğuna kesin bir biçimde kanaat getirip, devletten ve TSK denen kurumdan tiksiniyorsun....
ihtiyaçlar hiyerarşisinin en alt basamağında geçen süre zarfıdır. Bir nevi mahrum kalmaktır hayattan.
Duyulan kaygı, verilen taviz, öğrenilen hiçliktir.
Vatan sevgisi, dinin öğütleri, sevdiklerinin hatırı ve tarihe sahip çıkıp yarınları garanti altına almak adına katlanılandır.
Canı yakan candır. Cananın yüzüne hasret bırakandır.
Babadan oğula geçen, kafi derecede ödemek sûretiyle sonraki kuşağa devreden borçtur.
Tabiatında barındırdığı şehit kanı kadar sıvı, her an muharebeye hazır olan askerin mühimmatı kadar katı, ölüm korkusuyla alınan her nefeste ciğerlere dolan oksijen kadar gaz olandır.
Sadece maddenin değil, maneviyatında her halidir.
Özgürlüğün istendiği her yerde hava kadar elzem olandır.
Kimine göre çekilen eziyet, kimine göre vatan için bir nimettir. Her hâlûkârda yarınlar için ödenen diyettir.
(bkz: şafak:23)
