Bazen haturlar insan güzel günler gecti demeye calisir bi defter vardir orda hatira defteri doldurursun biseyler yazilmistir arada karistirmak istersin bakarsin sonra durup dururken sinir basar kotu hatiralar baskin çıkar bişekilde bazen derim hayatim da mi acaba askerlik gibi olacak nedir ama bidurum var ki o da su adam akilli bi askerlik olsun adama yarar yani buda bi gerçek.
geçen hafta bitti bu devirde askere mi gidilir diyordum kendime ama hayat gerçekten askerde öğreniliyormuş. herkese tavsiye ediyorum. hiç yoktan o bittiği andaki his için bile gidilir. kısa dönem yapmış birisi olarak bile o kadar ironik ve tuhaf olaylar yaşadım ki:
- evet anlatıldığı gibi mantığın olmadığı bir yer askerlik. beyin gücünün hiç bir önemi yok. tamamen fiziki güce ve hamallığa dayalı.
-dışarıya nöbet tutuyorsunuz ama düşman içeride(nöbet dediysem içi boş silahla oturma). bunun biraz da askerliği izmir gibi lokum bir yerde yapmamın da etkisi fazla ama pkk lı asker çok. bunu geçtik bir de memleket milliyetçiliği hat safhada. ben memleket milliyetçisi birisi değilim ama dışarıda bir diyarbakırlı görürsem sualsiz saldırırım. o derece doldum o piçlere. yemek sırasına girmezler, kural tanımazlar, nöbet yazdı diye yazıcıyı tehdit ederler, dışarıdakinden daha iyi muamele görürler ama devlete millete söverler, olay çıkarırlar, kavga ederler, temizlik anlayışları yok, insanları birbirine düşürürler, şivelerini siktiklerim.
- araya serpiştireyim başçavuşlar ve uzman çavuşlar kadar orospu çocuğu bir rütbe yok. üst rütbeliler bunları sikiyor bunlarda er ve erbaşları. üst rütbelilerse( yüzbaşı, binbaşı vs.) işin temelinden gelen insanlar olduğu için hem görgülüler hem eğitimliler hem de mütevaziler. astsubaylar gibi iki yıllık sekreterlik okuyup yemekhanede çatal kaşık sayıp kendini mareşal makamında görmüyorlar. askeriyenin en pis adamları bu omuzunda rütbe olmayanlar. şunu gördüm ki o binbaşılar yüzbaşılar hiç bir şey yapmasa bile orada akşama kadar otursa bile orada durmalılar. onlar bizim için güvence. ben kendimi askerlik yapmış olarak saymıyorum. düşünün atış yapmadan askerliği bitirdim.
-fitne ve fesatın kol gezdiği yer askerlik. otlakçıların kol gezdiği yer askerlik. yalanın iftiranın kol gezdiği yer askerlik. dedim ki kendime: üniversitedeki çocuklar bir şey değilmiş. onlar tertemiz adamlarmış. gerçekten hayatı askerde öğrendim.
-ironik olaylar silsilesi.
"koğuşta hırsızlık yapanın parmağını keserim." diyen askerin yazıhanedeki dosyasında 8 tane kapkaç suçu olduğunu hırsızlıktan ve torbacılıktan içeride yattığını gördüm.
yeni gelen bir arkadaşla tanıştığımda nerde oturuyorsun sorusuna samsun dediğimde aldığım cevap orada ne kadar tecavüz ve 3. sayfa haberi oluyor cevabını aldım. o sırada yanımızdaki samsunlu çocuk 14 yaşında kız kaçırmış, kıza tecavüz etmiş, çocuk esirgeme kurumunda çocuğu olan birisiydi. yani o haberlere konu olan çocuk. ironiye bakar mısın?
-benim olduğum koğuşta madde kullanmayan yoktu. bonzai, kova, kaydırma, eroin vs. hiç duymadığım tabirler ve maddeleri burada gördüm. gencecik çocuklar kendilerini zehirliyor. bana da teklif eden oldu ama hiç yanaşmadım. başçavuşun sikinde değil o ayın 15 ini bekler ve yataklar gergin mi sakallar kesilmiş mi ona bakar. içeride torbacılık mı yapılıyor, bölücülük mü, askerler birbirini mi sikiyor umurlarında değil.
ha bunları görmek güzel mi değil tabiki ama türkiyenin dibini görüyorsunuz. her türden insan var gerçekten.
hepsini geçtik en büyük faydası insan ilişkileri ve sahip olduğunuz hayatın değerini görüyorsunuz. annemle telefonda konuşurken eve gidiyoruz oğlum dedi bana ben duygulandım. düşünün eve gitmek bile ne kadar basit bişey ama orada kozmik bir anlamı oluyor.
nizamiyeye doğru yürürken tezkere kağıdım elimdeydi ama çıkana kadar içimde bir korku vardı. işte askerlik böyle bir şey.
çıkınca da gözleri dolmayanı dövüyorlar. o duygu anlatılmaz yaşanır. her türk erkeğinin bir kere yaşayabileceği bir şey. mutluluk mu hüzün mü kendine acımak mı arkaya bakıp net bir cevabı yok. bulunamayacak da.
sabır isteyen aktivite. hem de çok ciddi sabır ister. zorluklar çektirir mutlaka ama rahatlamanın tek bir yolu vardır. vatan sağolsun dersiniz olur biter.
gitmeden önce öve öve bitiremediğim, gideceksin lan tabii dediğim, gitmeyenlere sövdüğüm olay idi. peki sonra ne oldu. ??
pek tabii askere gittim ve döndüm. şimdi bu düşüncelerin tersini düşünüyorum.
6 ay boş boş orada durdum, devlete masraf oldum peki ne oldu. hiç bir şey. sadece beş para etmez komutanların ağız kokusunu çektim.
vatani görev mi. ?? eline tutuşturulan faraş ve süpürge ile yerleri süpürmek vatana hizmetse, evet vatana hizmet ettim. veya komutanların git şunları taşıyın, bilgisayarda şunu yapın demeleri vatana hizmetse, evet vatana hizmet ettim.!!
balıkesir astsubay myo'da yaptım ve 6-7 kilo almıştım. yatarak geçmedi öyle anlaşılmasın. her gün görev yerim ile koğuş arası 10 km git gel yapıyordum ah ulan.
insanı mallığa iten uygulama. Eskisi gibi değil. Askere giden artık adam olmuyor. Yarak gidip yarak kürek geri dönüyorlar. Önceden gidene bir olgunluk çökerdi.
kasıtlı olarak eğitim hayatıyla iş hayatının arasına yerleştirilen süreç. böylece er kişinin hayatı boyunca hiçbir işten şikayet etmemesi, aman canım askerlik değil ya en azından avuntusuyla usul usul sesini çıkartmadan kapitalizmin çarklarına dahil olması amaçlanır.
Eğer bir adam marşla uyum içinde yürüyebiliyorsa, o değersiz bir yaratıktır. Kendisine yalnızca bir omurilik yeterli olabileceği halde her nasılsa yanlışlıkla bir beyni olmuştur onun. Uygarlığın bu kara lekesi en kısa sürede yok edilmelidir. Emirle gelen kahramanlıktan, bilinçli ve bilinçsiz şiddetten, aptalca yurtseverlikten, tüm bunlardan nefret ediyorum. Ben savaşı ve o soğuk silahları öylesine tiksindirici ve aşağılayıcı buluyorum ki böyle iğrenç bir eyleme katılmaktansa kendimi yok ederim daha iyi... Benim anlayışıma göre sıradan bir cinayet, savaşta adam öldürmekten daha kötü değildir.
hayatımda en çok eğlendiğim ve de en yoğun olduğum dönemlerdendi. asla özlemiyorum ama yaparken de eğlenmedim değil. ama orduevinde askerlik yaptığım için eğlendim yoksa normal askerliğin insana sabır vermesinden ve de kibrini kırmasının dışında hiçbir artısı yok.
yapılırken saniye başı evet çünkü saniyeler sayılır küfür ettiğin bittikten sonra ise anlata anlata bitiremediğin bir türk erkeği sorunsalı.
askerden sonra hepsini salyalar akıtarak gülerken anlatırsın. örnek olarak.
hiç unutmuyorum gece 3 5 nöbeti.
komutan gelmez diye çıkardım kaskı üstümdeki mühimmatları. oturdum köşeye kaskın üstüne silahta yanda.
la arkadan birisi bağırıyor.
bir kalktım bizim astsubay.
dedi gel. dedim gelemem komutanım mevzimi terk edemem. dedim sen gel * .
dedi gel gittim yanına dedi ne yapıyorsun. oturuyor musun lan yoksa ?
+ yok komutanım biraz yoruldum ayaklarımı dinlendiriyordum.
- kaskın neden başında değil lan silahını da yana bırakmışsın.
+ komutanım sabah 8 saat nöbet tuttum çok yorulmuştum. başım da biraz ağırıyordu.
+ lan hayvan herif içerideki herkes senin sayende rahat uyuyorlar. sen nöbeti adam gibi tutmazsan o adamlar herhangi bir baskın anında nasıl ani tepki verecekler. parola ney lan ?
- eee kamutanım.
+ çavuşşş gel lan buraya. bu öküz parolayı bile bilmiyor lan. dur çekmeyi biliyor musun ?
- evet komutanım.
+ bok biliyorsun. bu adamı eğitin lan hemen. veya neyse senin geri zekalılığın yüzünden neden çavuşu yorayım. başla lan koşmaya.
- emredersiniz komutanım.
üstümde mühimmat silah kask telefon mp3 çalar sigara ve bu tarz şeyler ile baya bir koştum.
sonra komutan dedi ki saat 6'da odamda ol. yoksa bu askerlik bitmez haberin olsun.
şimdi geç nöbet kulübene bir daha böyle bir şey olursa bu bölükten çıkamazsın.
lan nöbet kulübesine döndüm hayatımda bu kadar korktuğumu bu kadar tırstığımı hatırlamıyorum. dedim ben ne yaptım. 15 dakika sonra kendime geldim gülmeye başladım.
şimdi bütün arkadaşlara gülerek anlatıyorum. ama o gün çok korkmuştum amk.
