sıfat olanı değil de müzik türü olan için konuşacak olursam:
düzenli arabesk dinleyicisi insan, derdinin yoğunluğunu homojen dağıtır. belki derdi, arabesk ile azalmaz da aksine, derinliği içinde katılaşır, içinde, dikey bir şerit gibi hissedilir olur; olmasına ama o homojen dağılımla insan, derdiyle yaşamayı öğrenir.
taşranın, orta-doğulunun, işçinin, ve modern zamanlarda nefes alamayanın da alemidir; arabesk.
arabeski bir uyuşturucu gibi de kullanabilirsiniz. misal ibrahim tatlıses'den kal benim için, ferdi tayfur'dan içim yanar gibi eserler hüzün verir, kederlendirir.
ama şimdi ibrahim tatlıses'den acı gerçekler, ferdi tayfur'dan beni bu şehir boğuyor, müslüm gürses'den kulu günahkarsa tanrı ne yapsın, orhan gencebay'dan dünya dönüyor, selahattin özdemir'den kulunu görmedin mi, emrah'dan yaralı, bergen'den sen affetsen ben affetmem, cengiz kurtoğlu'ndan şanssızım gibi eserler damardan enjekte edilir vücutta bitkinlik ve sersemlik uyandırır.
Orhan gencebay, ferdi tayfur, müslüm gürses ve cengiz Kurtoğlu bu dortlüye baba derdik..
küçük emrahlar gibiler ise direk halkın merhamet duygusundan ünlü olmuş parayı bulduklarında sessizce piyasadan cekilmislerdir.
dinlediğiniz müzik türü olmamasına rağmen eğer gurbette yıllardır debdebe içinde boğuşurken bir yerde bu tür memleket havası duyarsanız sizi ağlatabilecek sanat türüdür müzik anlamında.
pop hariç her müzik türünü dinleyen biri olarak dinlediğim müzik türüdür.
hatta en çok dinlediğim türlerden biridir, çoğunlukla rock ve metal dinleyen biri olarak.
bunda en büyük etkinin ben 6. sınıftayken bir tatil sabahı televizyonda verilen huzurum kalmadı filmini izlemem olduğunu düşünüyorum.
7. sınıfta arkadaşlarımı hep ferdi tayfur hayranı yapmıştım. hala telefonumda 25'e yakın şarkısı bulunur ferdi'nin.
küçük emrah bile dinlerim arada.
gerçi çok yararlı olmuş mu bana diye düşünüyorum da, galiba acıyı seven bir ruh haline sahip olmam bu yüzdendir. o yüzden küçük yaşta arabesk dinletmemek lazım insanlara.
belli bir kesim tarafından her daim ezilen bir müzik türü. aynı zamanda günümüz anadolu'sunun bir alt kültürü olarak da kabul edilmektedir.
peki bu ezen kesim nedir? neyin nesidir? arabesk müziği ve dinleyicilerini ezenler en iyi ihtimalle hayatta hiçbir zorlukla karşılaşmamış sütlerdir. daha gerçekçi ve açık olmak gerekirse, kendini kültürlü ve üst düzey insan olarak gören, iki dam üstünde zıplayacam diye antin kuntin müzikler dinleyen, ya da lisede arkadaş ortamına girebilmek için metale saran andavallardır. elektronik/house müzik dinleyicilerinin arabesk hakkında atıp tuttuğunu pek görmedim.
konumuza dönecek olursak, söz konusu türe ait hiçbir şarkıyı adamakıllı dinlememiş, güftesi ve bestesine kulak asmamış, bu müziğin piyasa yapmasının altında yatan nedenleri düşünme zahmetine girmemiş beyin fakirleri tarafından müzik türü olarak kabul edilmez. bu hadsizliği sergilerken de hiçbir anlamlı gerekçe sunmazlar. "çok kıro" ve "çok banal" olmaları onlar için yeterlidir. iki tel tıngırdatıp "kamyon gibi üzgün" olduğundan bahseden adamları dinleyecek kadar kültürlü olmalarına rağmen "müzik nedir, neden ve nasıl yapılır?" sorularına sağlıklı yanıt veremezler.
son olarak sabahını akşamını elinde tespihle arif susam dinleyen biri değilim. ara sıra dinlediğim bir türdür arabesk. ama yedirmeyiz.
Meral Özbek'in Türkiye'nin kendine özgü ilk kent kültürü olarak ve aynı zamanda şehre uyumsuzluğun değil tam tersi kente uyumun göstergesi şeklinde tanımladığı yaşayış biçimi ve müzik türü. Diğer taraftan arabesk ingiliz Martin Stokes'un Türkiye'de Arabesk Olayı isimli alan çalışmasına konu olmuştur. Stokes bu kültüre hakim olmak için bir çok müzik cemiyetine girmiş çıkmış aynı zamanda arabesk müzik enstrümanlarını öğrenmiştir. Ancak çalışma bana göre biraz dışarıda kalmıştır. Buna rağmen şöyle fantastik bir arabesk tanımı yapmıştır Martin Stokes: “Arabesk şehir için şehirli bir müziktir. Yalnızlığa, kötü sona mahkum aşıkların, karışık, çalkantılı duygu dünyalarını resmeder. Fakir göçmen işçilerin sömürüldüğü, kötü işlerde kullanıldığı, gün geçtikçe bozulan bir şehri tanımlar ve dinleyenlerini, bir bardak daha rakı doldurmaya, bir sigara daha yakmaya, kaderlerine ve dünyaya lanet okumaya çağırır. Nüfusunun çoğunluğu Müslüman olan herhangi bir toplumda böylesi bir müzik, büyük tartışmalar yaratacaktır.”
