Bazı insanlar vardır ki çok severiz, hayatımızın bir parçası olur, nefesimizdir, suyumuzdur, her şeyimizdir. Benim için bu insan dünyaya geldiğim ilk andan itibaren annem oldu. Çalışkanlığıyla, güzelliğiyle, zevkiyle, işini sevmesiyle, bilgeliğiyle ve her türlü hareketiyle bana rol model oldu. Her zaman her şeyin en iyisine sahip olmam, iyi bir çocukluk geçirmem, iyi bir çevre sahibi olmam için babamla birlikte çok çalıştılar ve onların sayesinde harika bir hayatım oldu. Her zaman yanımda olan ve beni destekleyen bu güzel insan bugün 55 yaşına giriyor. 55 yıllık ömrünün 20 yılını bana adayan harika bir insan, harika bir anne. Doğum günün kutlu olsun, meleğim..
Dünyada anne sevgisi kadar kutsal, yüce bir duygu yoktur. Anne sevgisi evren kadar sonsuz, hayat kadar tatlıdır. Dünyada anne kucağından daha sıcak bir yer, anne ninnisinden daha güzel ve hüzünlü bir müzik yoktur. Anne, hayatımızın en kutsal ve yüce varlığıdır. Bir annenin kalbinde tarifi olmayan bir sabır, cesaret ve dayanıklılık vardır.
Bu dünyada annem ve babamdan daha çok sevdiğim başka kimse yok. Onlar bana hayatımın en güzel, en tatlı, en mutlu anlarını yaşatan kutsal insanlardır. Bugün annemle konuşurken önümüzdeki ay annemin doğum günü olduğunu hatırladım, aslında doğum günü hep aklımda, o günü hiç unutamıyorum ve unutmayı kendime ayıp biliyorum. Onun her doğum gününde mutlu olduğum kadar üzülüyorum. Yaşının üstüne bir yaşın daha gelmesi, yaşlanması, eskisi kadar iyi olmaması gerçekten beni üzüyor.
Gittiğinde ruhunuzdan asla geri gelmeyecek büyük bir parçanın koptuğu dünyalar güzeli. insanların ve dünyanın yorduğu, aşkın hep yabancılara göz kırptığı renksiz bir dünyada yokluğu daha da çok hissediliyor. Bazen “ keşke o değil de ben gitseydim “ diyorsunuz hatta hayat iyice can sıkınca.
Seni çok özledim meleğim. Bu dünya ve insanları çok ağır geliyor ruhuma sensiz.
kucağında bir demet leylakla son enerjisini kullanıp gülümsüyor bana, fotoğraflarını çekiyorum. iyi düşün, sakin ol, umutlu ol sesleri sağdan soldan yükseliyor hep. umutlu da sanıyorum kendimi aslında ama fotoğrafı çekerken aklımda bari bir anı daha kalsın düşüncesi. böyle düşündüğümü fark etmek çarpıyor biraz. biraz çarpmıyor apaçık sikiyor belamı, utanıyorum umut edememekten. insan kabullenir mi böyle kolay? uzun uzun bakıyorum, çökmüş. güzelliğiyle ve kırışmamasıyla hep övündüğü yemyeşil gözlerinin çevresi kırış kırış sapsarı. insan bazı şeyleri fotoğraflarda daha net görüyor. üç buçuk yıl önce reanimasyon yoğun bakım önünde duyduklarımın benzerini duyuyorum. Doktorlar değişiyor, mekanlar değişiyor, cümleler değişiyor ama tema aynı; umut yok. sakinim ben. işe gidiyorum geliyorum, dışarı çıkıyorum, saçma sapan şeyleri dert etme şımarıklığına bile devam ediyorum ona biraz olsun normal hissettirebilmek için. olmuyor, yapamıyorum.
Korkuyorum anne
Al beni içine
Alışamadım anne
Al beni yine
Büyüdüm anne
Eller büyüdü
Büyüdü pabuçlar yollar büyüdü
Orduya istiyorlar
Savaş çıkar diyorlar
Silah veriyorlar anne
Bana öldür diyorlar
Yat
Diyorlar anne
Kalk
Diyorlar
Beynimi yiyorlar anne
Beynimi yiyorlar
Korkuyorum anne
Al beni içine
Alışamadım anne
Al beni yine
Büyüdüm anne
Eller büyüdü
Büyüdü pabuçlar yollar büyüdü
Orduya istiyorlar
Savaş çıkar diyorlar
Silah veriyorlar anne
Bana öldür diyorlar
Yat
Diyorlar anne
Kalk
Diyorlar
Beynimi yiyorlar anne
Beynimi yiyorlar
Kapat televizyonu anne
Senide kandırıyorlar
Kapat televizyonu anne
Senide kandırıyorlar
Oyunu verme anne
Oyunu verme anne
Oyuna gelme anne.
sadece kötü kalpli, ince düşünceden yoksun, ruhsuz şahısların hakaret edebileceği melek. merak etme annem, gereken cevabı saygıyla verdim bazı kendini bilmezlere. huzur içerisinde uyu meleğim benim.
Hitler'in anası, stalin'in anası, George bush'un anası, saddam'ın anası, pol pot'un anası, halk düşmanı faşist anası, güce tapan şerefsiz anası gibi tiplerin de dahil olduğu insan kategorisidir.
Piçlerinin böyle olmasında sorumlulukları olmadığı söylenemez.
bazı kendini bilmezlerin güzel adını utanmadan küfürle kullandığı güzel varlık. 7.5 senedir aramızda olmayan güzel bir insanın ruhunu yaraladınız. hepinizi Allah' a havale ediyorum.
Kimisi annesini örnek alarak yaşar.
Kimisi de annesinin yaptıklarını yapmaması gerektiğini öğrenmiş ve hep herkesten uzakta yaşamak zorunda hissediyormuş gibi yaşamak zorundadır.
2. Seçenekte olmak zorunuza gider başlarda.
Sonra alışırsınız; Yavaş yavaş, üzüle üzüle, sorgulaya sorgulaya.
Kalbiniz kırılmıştır. Belki birisinin toparlamasını beklersiniz. sonra annem bile yapmadı der kendiniz kendinizle uğraşırsınız.
Hayattaki en büyük şanslarımdan biri. Anne çok önemli. Annem gibi iyi bir anne olmaya uğraşıyorum bende. Annemin hakkını asla ödeyemem. Ne maddi olarak ne manevi olarak. Çok çektirdim kadına. Bipolar annesi ve bipolar eşi talihsiz anneciğim benim. Şu dünyada seni çok mutlu etmek isterdim ama elimden hiçbir şey gelmiyor. Her şeye rağmen varlığımızla çok mutlusun biliyorum. Allah seni başımızdan eksik etmesin.
Evet annem hayatta, evet annemi bir kaç saat önce gördüm. Ama ben annemi beni seven annemi özledim.
Ben hiç annemin beni sevdiğini hissetmedim, O zaman nasıl özlüyorsun diyorsunuz di mi? Hayal etmek de hayallere tutunmak da parayla değil ya:)
Otuz koca yıl. Annem beni sevsinle geçti. Hep eleştirildim. Hep kalıplara uymadım. Şimdi belki de annemle son bir kaç yılımız. Allah bilir. Sevginizi gösterin arkadaşlar saklamayın. Sonra bir gece yarısı çocuğunuz evli bile olsa sessizce eşinin yanında otuz yaşında koca bir kadın da olsa ağlayabiliyor.
Benim annem yaptı siz yapmayın. Çocuklarınıza sarılın, öpün koklayın.
9 ay seni binbir zorluklarla karnında taşıyan, seni besleyen büyüten, hayatta seni karşılıksız gerçek ve yegane sevendir. her derdinde yanında olan biricik kadın. Dünya bir yana o bir yanadır...
Anaların hakkı ödenmez!..
birini seviyosan annenin sayesindedir. çünkü vikipedi abimize göre sevgi hormonunu annemiz veriomuş bize. bizde gidip başka bi karıya aşık olup annemizi evinde yalnız başına bırakıp karıcuguum beni de bekle diye başka eve taşınıyoruz annemizi bırakıyoruz. ulan ne adamlarsınız be. o degil miydi sizi kuş sütüne muhtaç etmeyip kendi sütünden içirten. ogluuşuum ya da kuzuşuum diye sizi seven bağrına basan. şimdi bunu karınızın evinden okuyup ne alaka deyin. ananız da sizi yurda verseymiş ya. arada ziyaretinize gelirdi. ne adamlarsınız be. özlemiyor mu sanıyosunuz. ogluum bak sana diyom bunu okuyon ya, gerekirse boşan karınla git ananın evine. ananın evinde de karın vardı demiii. ananın evinde de böyleydi demii.
bizi doğuran kadındır anne.
ha bu arada ergenlikte annesinden igrenen var mı benim gibi merak ediyom acep. hani bu kadın bana süt verdi. annemin içinde neden süt var yani bunu düşünüp igreniodum hafif. ne bileyim.
cennet ayaklarının altında falan değildir. sırf doğurduğu için bu tanımlamayı yapmak yanlıştır.
şimdi diyeceksiniz loooaa, o sheni 9 ay qharnında taşıdı, işte ağladın susturdu, sıçtın pokunu themizledi vs vs.. bunu sizin için mi yaptığını sanıyorsunuz? olay tamamen içgüdüsel, doğanın ona bahşettiği görevi yerine getiriyor, hepsi bu. bir süre sonra o öve öve bitiremediğiniz kutsal görevi tamamladığında, siz yine sıradan bir insanmışsınız'a dönüşmeye başlıyorsunuz onun gözünde.
ha şimdi şunu da diyebilirsiniz, işe halâ bana oğlum / kızım diyor, halâ bakmaya etmeye çalışıyor, halâ sahip çıkmaya çalışıyor vs.. aynı şeyi sizler, veya da bizler arkadaşlarımız, sevgililerimiz, eşimiz, dostumuz için de yapıyoruz. olay kan bağı değil, tamamen uzun yılların verdiği bir bağımlılıktan öteye gidemiyor bu kutsal görev tamamlandığında.
bu hayatta teksiniz, bunun farkına varın. belki birkaç yıl sonra değer verdiğiniz tüm şeylerin esamesi bile okunmayacak. o yüzden kendinize gelin, ve anneye ya da aileye bu kadar anlam yüklemeyin.
bu arada anlış anlaşılmayayım, ben bu entry de asla ananızı sevmeyin, suçlayın demiyorum. sonuçta onun elinde de olan bir şey değil, o da hormonlarıyla ve içgüdüleriyle hareket ediyor. sadece gerçeklerin farkına varın diyorum, hepsi bu.
bu gezegende en çok sevdiğim insana hitap ederken kullandığım kelime.
yıllaar yıllar önce powertürk'ün televizyon kanalında, tembel bir cumartesi öğleden sonrasında (benim için tembel tabii, o temizliği yemeği ütüsü bir sürü şey halledip yeni oturmuş olurdu) beraber oturup bir sonraki klibin sms'ler aracılığı ile belirlendiği küçük "yarışmamsı" programı izlerdik. sevdiğimiz bir şarkının klibi seçenekler arasındaysa onu desteklerdik, kazanırsa da o klip oynarken birlikte bağıra bağıra eşlik ederdik.
bugün yine powertürk'te * benzer bir program görünce aklıma geldi. yine yağmurlu bir öğleden sonraydı ankara'da. o günler geldi aklıma. gecenin meşum duygusallığı henüz basmadığından, fazla duygulanmadan gittim öptüm. daha kaç kez öpebilirim ki, diye düşünerek.
etkisi şimdi, sol frame'de bu dört harfli kelimeyi görünce geldi.
