her köşesinden varoşluk fışkıran getto kültürünün asla yok olmayacağı canım memleketim.
pamuk tarlaları,portakal bahçeleri,ırgatları,toprak ağaları.
her kıyısından bereket yükselen kederli memeleketim.
şimdi pek kalmayan eski yiğit delikanlıları,külhan beyleri.asfalt rızaları,ince cumalileri,süleyman sırrı,karikatür duran,melez ahmet ve parlak yılmazları.
yaşar kemal çır çır fabrikasında yağcıyken yazar ince mehmedi.
umud kelimesinin lügatımıza girmesinin sebebi şehrim.
tekerler döner amele gelir ücralardan.
tütün sarılır elde annelirimiz,ablalarımız tarafından.
dillerine değmemiştir nikotin.
ama koparmıştır boyunlarını tekel denen sermayeye kan akıtan giyotin.
birbirine hem yakın hem uzaktır dağlıoğlu,dumlupınar,gülbahçesi.kocavezir,meydan,karşıyaka,denizli,istiklal,bakımyurdu caddesi.
her an her dakika eksik olmaz,bitmez kavgası,fitnesi.
yüzü batıya dönüktür.
bakar gidemez.
sırtı doğuya yaslanmıştır,tutar garibanı geri çevirmez.
göçler alır çukurova doğu illerinden.
güç alır deliova gariban eğerinden.
adana.toros dağlarının bel altı.
ne tekrar dönmek istersin,ne uzak kalabilirsin yaylasından.
kimse korkmaz arıza yaratanın tafrasından...
şimdi ise küle dönmüştür medeniyetlerin beşiği.
ipsizi,sapsızı,şarlatanı.
adına yazık olan memleketim.
adana.
adana isminin pek az kişinin bildiği acıklı bir öyküsü vardır.
Kemal ile fadime birbirlerini çok seviyorlarmış. ancak fadime'nin ailesi fadime'yi kemal'e vermiyormuş. sebebi ise kemal'in fakir olmasıymış. Her neyse,kemal askere gitmiş. Bunu fırsat bilip,fadime'yi oranın önde gelen aşiret lideri olan,pislik mi pislik bir herif ile evlendirmişler.
kemal askerden döndüğünde fadime'nin evlendiğini duymuş ve kahrolmuş. bu gerçeği kaldıramayıp,oranın meydanında kendini asmış. hemen bu olayın haberini fadime'ye yetiştirmişler. fadime de meydana koşmuş ve kemal'i öyle görünce kahrolmuş. o da kendini asmış.
halk ise bu olay kendilerine ders olsun diye,"buraya artık kemalvefadime adını verelim" demişler.
o da yıllar içinde değişe değişe günümüze adana olarak gelmiş.
ülkede rahat yaşanılabilecek 2-3 metropolden bir tanesi.
istanbul, izmir ve adana...
ankara ve bursayı da gördükten sonra (antalya affetsin) sokaklarda rahatça dolaşılabilecek, hatta elinizde biralarınızla kimi caddelerde turlayabilecek bir kent arıyorsanız bu kentler yukarıdaki üçlülerdir. istanbulu pek bilmesem de kadıköy, izmirde kordon, adanada ise özal bulvarı adeta "kurtarılmış" yerler. ah bebeğim nasıl da özledim, akşam geliyorum sana. bi öbüşek, bi sarılak.
kebaplar sinsin üstümüze, boş bira şişelerine uyanalım.
Gittiğim en kötü şehirlerden birisidir. Kebabına lafım yok on numara fakat sadece kebap yemeye gidilebilir. Şehir yapılaşması yok sokaklar temiz değil, insanlar bir acayip sokakta gezerken sürekli tedirgin oluyorsunuz her an saldıracak gibi bakıyorlar. Kebapçılar hariç başka bişey yiyim derseniz avmleri tercih ederim çünkü kebap restoranlarında ilgi alaka üst düzeyken başka yerlerde böyle bişey göremiyosunuz. Sakın ama sakın bici bici denen şeyi denemeye kalkmayın ben hayatımda öyle kötü bişey yemedim, içindeki hamurun ağzıma geldiği o kötü anı tarif edemem zaten çok az yiyebildim. Sokaklar eski püskü bakımsız kocaman bir köyden farkı yok, insana saygı çok az dediğim gibi sokaklarında tedirgin yürüyorsunuz.
Trafikte karşıdan karşıya geçerken ışık denen bir olay yok neredeyse şoförler üzerinize sürüyo o arada geçtiniz geçtiniz geçemediniz alır altına bide kargaşa çıkarırlar öyle bi millet.
Sözün özü en iyi vereceğim tavsiye gitmeyin harcadığınız zamana yazık olur, ha yolunuzun üstüdür bi kebap yiyelim derseniz eyvallah onda da yiyip direk çıkmanızı tavsiye ederim. Sosyal medyada bi iki saçmalıkla gündeme gelmiş, insanların fazla abarttığı insanıyla, şehriyle, bici bicisiyle berbat ötesi bir şehir.
yeşil kapı da ya da kazancılarda kebap yenebilir ama eğer zaman ve adanayı iyi bilen biri varsa hadırlıda birkaç restaurant vardır ve en iyi kebaplar orada yapılır. isimlerini şu an hatırlayamıyorum ama gitmek isteyen olursa mesaj atsın öğrenir dönerim.
