sıcağı kovmak için tüfekle güneşe ateş edenler o zamanlar yoktu. o zamanlar dediğim 1957-64 arası. ama emaye kovada deneli denesiz şalgam satanlar, seyhan barajına yapılan gezintiler, devlet tiyatrosuna otobüle tarsustan okulca gidişler, 1000 kişilik alsaray sinamasında çift kişilik koltuklar, kuruköprü, saat kulesi, bicibici, karsanbaç...vardı. adanalıyık diye söze başlayanlar, şeker kamışına bıçak sallayıp parçalama rekoru kırma peşinde olanlar...bu böyle uzayıp gider...
https://galeri.uludagsozluk.com/r/2500625/+
Bana 3 günde 5 kilo aldıran şehir.
Be attenşın Yeşil fırında kuş baklava, kuru baklava ve labneli yeşil poğaca, beyzade de adana kebap acılı şalgam, kazım büfede muzlu süt, begoviç teki hayat büfede antep fıstıklı atom yemeden dönmeyin.
daracık caddeleri ve sokaklarıyla karşılaştığım bir tuhaf şehir.
bir yerde sarı ışık yanınca kornaya basanlar yüzünden trafik ışıklarında sarı lambayı kaldırmışlar hatta.
