sıcağı kovmak için tüfekle güneşe ateş edenler o zamanlar yoktu. o zamanlar dediğim 1957-64 arası. ama emaye kovada deneli denesiz şalgam satanlar, seyhan barajına yapılan gezintiler, devlet tiyatrosuna otobüle tarsustan okulca gidişler, 1000 kişilik alsaray sinamasında çift kişilik koltuklar, kuruköprü, saat kulesi, bicibici, karsanbaç...vardı. adanalıyık diye söze başlayanlar, şeker kamışına bıçak sallayıp parçalama rekoru kırma peşinde olanlar...bu böyle uzayıp gider...
