kökü süryanice'ye dayanan ve doğrudan (bkz: satürn) anlamına gelen o mistik kelime. hani öyle her yerde karşınıza çıkmaz, bilenin de kolay kolay unutamadığı bir tınısı vardır.
mesele sadece bir gezegen ismi olması değil; (bkz: gnostisizm) ve kadim öğretilerde ruhun yükselişi sırasında geçtiği o en kritik, en zorlu katmandır. ruhun bedenden ayrılıp mutlak olana ulaşma yolculuğunda (bkz: yedi kat gök) inancına göre, kiwan o son ve en ağır sınavın verildiği duraktır. yani bir nevi ruhun saflaşmadan, o ağır yüklerini bırakmadan geçemeyeceği son kapı.
astronomik olarak o muazzam halkaların arkasında saklanan o soğuk ciddiyet, bu isimle birleşince insanın üzerine garip bir vakar çökertiyor. (bkz: kronos) ile olan bağı malum ama kiwan deyince işin içine biraz daha orta doğu'nun o tozlu, gizemli ve ağırbaşlı bilgeliği giriyor. hani hayat seni çok zorlar, kemiklerin sızlar ama sonunda "oldum" dersin ya; işte o sürecin gökyüzündeki imlasıdır kendisi.
hem (bkz: zamanın efendisi) hem de ruhun son durağı. kolay değildir ama adildir.
