Bu modern ve “özgür” yasam tarzini yansitan dizileri seyrederken kafaya takmadan edemedigim bir (cok) sey var, o da herkes tam da bu modern yasam tarzi yuzunden surekli agliyor, surekli mutsuz ve sinir krizleri geciriyor. Cunku ya aldatiliyorlar, sevdikleri kisi baska birini hamile birakiyor ya da kendileri birisiyle yatip kalkip sevdikleri kisiyi aldatip üzüyor, ya da daha okurken hic hazir degilken hamile kaliyorlar “anne/baba olmaya hazir degilim ben napicam” diye ziril ziril zirliyorlar, hayatlarinin nasil kaotik bir hale geldigini seyrediyoruz. Bu mudur ozgurluk, bu mudur modernlik diye sormaktan kendimi alamiyorum seyrederken.
Ben almiyim, alana da mani olmiyim. Ama siz boyle yasayanlar bikmadiniz mi surekli ayni hatalari yapip yapip yipranarak mutsuz olmaktan? Mutlulugu, huzuru baska baska insanlarda arayip hayal kirikligina ugramaktan? iki gün sevip, sevilip, gülecegim diye omrunuzun belki de yarisindan fazlasini aglayarak gecirmekten?
