2000'lerin başından bugüne maddi olarak uçuk geldiği için uzak durduğum abur cubur çeşidi. maddi olarak iyi bir noktaya gelsem de o psikolojiden kurtulamadım doğrusu. tombiye devam.
görev yaptığım ilçe ile beraber sinir kat seviyemi fersah fersah arttıran lanet olası bir süreçten geçiyorum. biran önce haziran gelse de en azından şu ucube yerden uzaklaşsam bir tık kendimi toparlayabilirim.
Sozlugun eski tadi tuzu yok. Yillar sonra bir umutla geri donup belki de o yillara dair duygularimi, umutlarimi ozledigimden mutevellit kendimi buldugum yer beni hic sarmadi desem yeridir. Ne ben o eski benim ne de sozluk. Zamanda yolculuk neden mumkun kilinmaz ki hala?
Aksini iddia etmek icin internetten ilgili videoyu kaldirmak gerekir. Eger boyle bir sey mumkunse pekala malum isme yonelik dezenformasyon urunu diye pazarlanabilir.
