Sozlugun eski tadi tuzu yok. Yillar sonra bir umutla geri donup belki de o yillara dair duygularimi, umutlarimi ozledigimden mutevellit kendimi buldugum yer beni hic sarmadi desem yeridir. Ne ben o eski benim ne de sozluk. Zamanda yolculuk neden mumkun kilinmaz ki hala?
