''Tanrım bana sabır ver;
Tahammülüm yok artık.
Gözüme bir perde ger,
Tahammülüm yok artık.
Bu deliler alemi,
Büktü benim belimi.
Bu bitmeyen elemi
Tanrım doldur çilemi."
dünyanın en büyük artısıdır.
bir nevi kişisel reenkarnasyondur.
kişi kendine has bir dünya yaratıyor ve kimse sikinde değil.
kezban derdi yok dikkat çekmeye çalışan insanların derdi para derdi yok açlık yok hiçbir şey hiçbir şey.
karşında bir insan var ve sana tavanda yılan gördüğünü ve bundan korktuğunu anlatıyor. sen ona orada yılan olmadığını anlatamazsın çünkü ya varsa ve sen görmüyorsan? üzerine araştırma yapılası hastalık ve maalesef ki tedavisi yok.
Olmayan seyleri varmis gibi hissetmek,gormekten fazlasidir,yasamaktir.kendine ait bi dunyan,bu dunyada farkli kisilikler ve faekli bir mekan olmasidir.her sey birbirinin yansimasi olur ve gercegi ayirt edemezsin.bu insanlar hayattan soyutlanmazlar,sizofren olup da hemsirelik yapan ameliyatlara giren bi tanidigim vardi benim.sadece onlarin dunyasi farklidir.sadece sizofren olduklarinin farkinda degillerdir.eskiden lsd ile tedavi etmeye de calisilmistir,her psikilojik rahatsizlik gibi kalici cozumu yoktur sadece semptomlar kontrol altina alinabilir.
"hastalık" olarak adlandırılan bu ileri zekalılık ve boyut farkındalığı arasında insanoğlunun korkması gayet normaldir. çünkü "normal" kılıfı içinde yaşanan bir çok olay ve bunlara gösterilen davranışlar, insanoğlunu yanılsamalarının esiri yapmıştır. asıl yanılmaya sebep olan nokta, dayatılan gerçekliğin geçiciliğini unutma ve "normal"leşme sürecidir.
beynin akıl yürütme ve hayal kurma eğilimleri olmasaydı şu an burada okuduğunuz hiç bir sözcüğü okuyamayacak olacağınızı bir aklınıza getirin. döneminde tüm dâhiler değişik hastalık isimleriyle adlandırıldılar ve insanoğlu buna normalleşen çerçevesinden baktı. normal nedir?
hayal et?
deli olanlar beynini son evresine kadar kullanıp kendi gerçekliğiyle yaşayanlar mı, yoksa normal sürecinde "yaşamsal faaliyetlerine devam edenler mi?"
Uyuşturulmuş beyinlerle şurada açılan başlıkları ve düşüncelerin varış noktalarını bir gözlemleyin. aynı anda iki gerçekliğe birden inanmanın ismi şizofreni ise, "normal" insanlara ne denir?
geyiği bir yana bırakırsak
semptomları arasında sayılan konular "lannn???" dedirtir.
Pozitif ve negatif semptomlar
Şizofreninin seyri sırasında ortaya çıkan belirtiler ayrıca negatif ve pozitif olmak üzere iki başlık altında incelenebilir. Pozitif belirtiler normalin dışında fazlalık, aşırılık ve sapmalar olarak ortaya çıkan belirtilerdir. Negatifler ise normal işlevlerde azalma, eksiklik gösteren belirtilerdir. Şizofreni heterojen görünümlü bir hastalık olduğu için tipik bir genel görünüme sahip değildir.
Pozitif semptomlar: Varsanı, sanrı, sürekli ağlama ya da gülme, evham, kendini tanıyamamak, heyecan, sıkıntı, kuşku, güvensizlik, düşmanca düşünceler, her şeyi üstüne alınma, sese ve renklere aşırı duyarlılık, aşırı derecede konuşma, kafiyeli konuşma ve anlatma isteği, anlatımda kopukluk, gibi normalin üstünde aşırı semptomlardır.
Negatif semptomlar: Güçsüzlük, spontane olamama, insanlardan kaçma, konuşmada bozukluk, duygulanımda eksiklik, yaşamdan zevk alamama (anhedoni), uğraştığı işe kayıtsızlık, dış görünüşü önemsememe, bakımsızlık, kendini bulunduğu ortamdan ya da insanlardan yalıtılmışlık hissi, gibi normal işlevlerde azalma ile giden semptomlardır.
perception dizisinde siz deneyimliyormuşçasına işlenen bir zihin boyutu.
gereğinden fazla bağlantı kurulmasına önayak olur bu durum.
her insanda bu zihinsel farklılıklar derecelendirilecek şekilde mevcuttur, bir derecenin üzerine çıktığı vakitte anormali olarak adlandırılır. herkes biraz depresyon semptomlarını sergiler, herkes mani veya şizofreni semptomlarını sergiler.
filmlerle tanınmış hastalık. insanlar sanıyor ki çok güzel bişey bi tane daha kafana göre bi arkadaş. birlikte hayallerini gerçekleştirirsin. tabi. filmlerin illüzyonuna aldanmışlıktır. açıkçası son 2 senedir iyiyim gayet rahatım ama midenizi mahveden ve aşırı uyku verici ilaçlar içmeniz gerekiyor ömür boyu. beyninizin çalışmasını engellemek için onu bir nevi uyuşturuyorlar. hayat öyle nasıl bilmiyorlar tabi. açıklayayım. 5 gün uyumamışsındır ve yattığında halen uyuyamazsın ya biri sana seslense bişeyler anlatsa anlamazsın konuştuğunu bilmezsin malsındır. tam anlamıyla öyle geçen bir hayat. dozajı azalttığınızda biraz toprlarsınız ama madem iyiyim bırakayım dediğinizde iğrenç yaratıklar, olmayan mekanlar, seninle başka bir dilde konuşan ve senin anladığın bir kadın, gördüğü yerde sizi kovalayan bir köpek, karşınızdan araba geliyor gibi bir his, sürekli yorgunluk hali.... daha sayayım mı çok var. sakın keşke bende şizofren olsam diye aklınızdan geçirmeyin fight club izleyipte. yok öyle şeyler.
gerçekle hayali durmadan karıştırma durumu, bazen de bir ömrü hastahanede geçirme sebebi.
Canabis ve türevleriyle beraber bir kaç uyusturucu maddenin daha bu hastalıgı tetikledigi öne sürülüyor. Bu belki de durmadan geriye alınan yas ortalamasının sebebidir...
ben en çok kendi beynimden korkarım, hani karanlıkta, veya yalnızken hallusinasyon gormekten inanılmaz derecede korkarım. çunku uykudayken (uyku felci esnasında) bile bu berbat bir sey, ki bunları gerçekte de yasamak...
Sanırım hayatı kabusa çevirebilir.
bildigim kadariyla kesin tedavisi yok. en azindan bir aşamadan sonra yok. sadece "acılarını dindiriyor"lar. o da her zaman etkili bir çozum degil.
zaten son aşamadaysanız, akıl hastahaneleri az çok tanıyan biri olarak konusuyorum, öldügünüz gun çıkıyorsunuz.
Günümüzde insanların marjinal olmak adına "ben bipolarım yha" demesinden önce gelen "bende şizofreni var yha" demesi Aptallığını bir yana bırakıp aslında çok da iyi olmayan ama arada avantajları olan hastalık.
Bazı kesimlerce Öldürmeyip işkence eden hastalıklar kategorisine sokulsa da insan için daha doğrusu hayatı boyunca mutlu olmamış tek başına yaşamaya mahkum insan için adeta noel hediyesi gibidir.
Psikoz veya nevrotik anlar bir yana şizofreni daha önce de söylediğim gibi "bir nevi kişisel Reankarnasyon"dur.
Mutluluğun sürekli yanlarında olan insanların düşmanıdır.
Şöyle bir algı da var:
Günümüz gençleri veya yeni ateist olmuş ergen ya da lise sıralarından yeni sıyrılmış alnındaki sivilcelerini saçını uzatarak kapatan insanların uğradığı bir cafe haline gelmiştir.
Şu var bir kere;
"Deliler delirdiklerini sanmazlar, daha akıllı olduklarını sanırlar."
Şizofreniye mahkum insan ya dahidir ya da küçükken yüksek travmalar yaşamış kişidir.
Algısal olarak kişide beyinsel olarak bir azalmaya sebep olmasi kaçınılmaz olsa da hayal gücündeki artısı kuşkusuz vardır şizofreninin.
En güçlü dürtüsü korku olan insanlarda hayal gücü denilen metaform daha geniştir.
Hayallerde yaşıyor bazı ibneler diyoruz ya işte o ibneler asıl saf mutluluk'u kendi zihinlerinde yaşayan insanlardır.
Tabi cinsel konulardaki aşırılık ya da ırkçılık konusundakilerin yüzde doksani hariç.
Samimiyetsiz bir dünyada mutlu olmaktansa şahsen kendi zihnimde canavarım ile beraber mutsuz olmayı tercih ederim.
Ki zaten bu mutsuzluk gerçek anlamda olmasa da kişinin saf mutluluk dediği şeydir.
Şizofreni hastalık Olabilir ama her şey de olabilir.
Dediğim gibi sokakta Yaşayan insanın bir hayal gücü olsa kendinim malkikanede yaşayan başka bir kendisinin olması güzeldir.
Ama insan kendi isteğiyle şizofreni hastalığına kapılir mi orası şaibeli.
Çok düşünmekle de olabilir aslında.
Bir şeye saatlerce günlerce aylarca yoğunlaşmak kişiyi gerçekten uyandırır ve bir rüyanın en derinine itebilir.
Şizofreni Reankarnasyondur.
Hayal gücüdür.
Saf mutluluktur.
Hastalıktır.
Her şeydir.
