kibir, gurur, fazla merak, dedikodu, riya, yüksek ego ve süperego vb. kavramlara genel olarak verilen ad. klasik müslümanların iddia ettiğinin aksine öyle ortalıkta cirit atıp kulağına fısıldayan bir eleman değildir. nas suresinde geçtiği gibi; her insanın içinde kendisinden bir parça barındırdığı "kötülük" ve "terbiye edilmemiş nefis" denen kavramlardır.
kuran da geçen pek çok kavram gibi şeytan kavramı da insanların kafası daha rahat alsın diye sembolik bir biçimde anlatılmıştır. benim yukarıdaki entrym şeklinde anlatılmış olması halinde kimsenin anlaması hemen hemen mümkün değildir. tabi kimi zevzekler bu sembolleri aklınca silah olarak kullanmaktadır: "öldükten sonra seks vaadeden tanrı" vb. başlıklar açarak o ayrı.
Şeytan da doğruyu söyler; fakat söylediği şey bağlamından kopuk ve eksiktir. Aynı zamanda ulaşmak istediği kötü bir hedef vardır. Şeytan, büyük bir şerre ulaşmak için daha az bir hayrı göze alabilir. Dolayısıyla şeytan veya aklı karışık birisi size bir öneride bulunduğu zaman, sadece söylediği şeye odaklanmayın değil, aynı zamanda saklanan büyük resmi net birşekilde görmeye çalışın...
dinler tarafından kötü tanıtılan, insanın en yakın dostu. insana tanrıdan daha yakındır. tanrı insanın sorunlarını dinlemez, derdine ortak olmaz ama şeytan olur.
Özü ateş olması sebebiyle topraktan yaratılan canlıyı küçümsemiş ve secde etmemiş yaratık. Kendisinin ayaklarının ortaçağ'da keçi ayağı gibi olduğuna inanılırmış.
hakkindaki bilgilerimizi tazelemek, anlatilara degil dogrudan kurana gitmek zorunda oldugumuz kavram/varlik.
seytan deyince zihnimizde hemen bir "kotuluk tanrisi" olusuyor. zahhak gibi, ehrimen gibi, apophis gibi, iskeletor gibi, shredder gibi, melodramlardan ve cizgi filmlerden firlayan bir "kotu" tasviri canlaniyor zihnimizde. oysa seytani iyi tanimaliyiz. "kotuyu ne kadar kotulersen o kadar iyi" zihniyeti bizi onlari "kotulugun tanrisi" konumuna getirmemize yol acabilir ki bu dogru olmaz.
kendisi allah korkusu olan bir varliktir, bunu enfal-48'de soyluyor: "ben sizin görmediğiniz şeyler (melekler) görüyorum. ben allah'tan korkarım."
mantikut tayr'da gecen bir hikaye ise bize bambaska bir bakis kazandirir. bir adam seytani gorur, ve seytan cok yakisikli, cok nazik ve efendidir. ona hayretle sorar, "ben hep seni igrenc, orasindan burasindan pislik akan, cirkin ve rezil bir canli sanardim, hic oyle degil missin..." seytan cevaplar: "sen beni hep dusmanlarimin anlatimlarindan dinledin, gercegi merak edip beni tanimadin ki..." buradan olayi abartip yezidilik'e, veya "seytanin insana secde etmemesi aslinda onun tevhid inancinin kuvvetindendi, zira o kovulmak pahasina dahi allah'tan baska kimseye secde etmemeye yemin etmisti" gibi onu olumlayici tasavvufi yorumlara gitmeyi dogru bulmamakla birlikte onu "pur kotu" olarak tasvir etmeyi de dogru bulmuyorum.
zira onu 0-1 araliginda 0'a oturtursaniz ondan daha kotu olan insanlara biceceginiz rakam kalmaz. onu en azindan 0.2'ye filan koyun ki allah'tan korkmakta seytan kadar dahi olamayan insanlarin imani icin 0-0.2 araliginda bir yer kalsin.
kendisine buradan selamlarimi yolluyorum, umarim hakkindaki bu guzel cumlelerimden sonra bana bir daha asla dalasmaz, kardes kardes yasayip gideriz. canim benim. hep uzak dur e mi? arayi iyi tutmak lazim, musallat oldu mu adami yakmaktan baska careniz kalmaz. lan? ortacag karanligi!!!
ha bir de seytanin avukati'nin o vurucu final sahnesinden de biliriz ki en sevdigi gunah kibirdir.
taptığım varlık. rast gelirsem sota bi yerde denk gelirsem bi fotoğrafını imzalatıcam, son seçimde ak parti'ye oy vermiş adamım ben o kadar da olsun artık.
hz. adem ve hz. havva'nın cennetten kovulmasına sebep olan kibirli melek. insanoğlu'nun tekrar cennet'e geri dönmemesi için de halen faaliyetlerine devam etmekte.
