sözcüğün kökeninde arapça şurb kelimesi yatmaktadır. bu sözcük önce farsçaya, içilen bir şey anlamında şurbe/şorbe olarak geçmiş.
Biz de farsçadan bu kelimeyi alarak dilimize uyarlamışız.
yurdum insanının bir kısmının lokantalara girebilme sebebidir. tipe göre yanında bayat ekmek verir lokantacı. çünkü bazı fukara bir tabak çorbayla bir sepet ekmek devirir çoğu zaman.
