yanlış.
ben 22-23 yasındaydım sanırım.
kendi kendime söz verdim:
-kimsenin bir kurusuna hayatın boyunca asla bakmayacaksın.
son yirmi senedir gerek işyerlerinde gerek arkadas cevrelerinde en cok duydugum sey cok emin, cok guvenilir bir insan olmam.
benim ara ara bi seylerim calınıyor.
ben cok takmamaya calısıyorum.
kleptomani bir hastalık. ve cogu insanın kendini tedavi etmek icin cabası ve istegi yok.
unutulmus gibi görünen, cumbali ahsap evlerin oldugu bir yarim, yarim kalmis, söylemek istedigini henüz söyleyememis gibi duran, hayata sirtini dönmüs, büyük anlamlardan vazgecmis de tek özledigi hatir soran birkac tanidik mahzunlugunda daracik bir sokakti... bu sokakla ilgisi varmi bilmiyorum ama ben bu yaziyi üzülen mor harflerle yazilmis olarak bu sokakta buldum. 'o sokak yine kendi rüyasindadir simdi...'
" caliyorum, hayattan caliyorum, genisleyen halkalar halinde caliyorum yasamayi. can sikintimi caldiriyorum koynunda björk'ün. biz onunla kulak kulaga sevisiriz, ellerinde tutuyor erkekligimi, benden erkekligimi caliyor, sayisiz kere orgazm oluyoruz. kaptiriyorum sikintimi bir at oksamasina nietzsche'nin, ' o at bendim, basimi oksardi björk, anlatirdi durmadan.' magdalena'nin kerhanesinden bir orospuyla yatiyorum, nietzsche kiskancliktan saclarini yoluyor, biz björk'le birbirimizden söylüyor, birbirimizden caliyoruz, güzelligi tasvir eden resimler yapiyoruz, - ha siktirsin lukacs!-, güzelligi tarif icin en cirkin resimleri biz yapiyoruz, klimt kedisini nasil oksadiysa biz birbirimizi öyle oksuyoruz. son secimlerde adorno bey kazandi ya belediye baskanligini, altin anahtari alirken ellerinden, ellerimiz hic de titremiyor. bir gece oluyor dünyaya max beckmann geliyor, ben yine utanmadan kitaplar caliyorum, sonra bir bir yakiyorum 'akl-i selimin isiginda', evelallah sabr ile gidilir misir'a, misir'a gidemeden ölüyorum sabirdan..."
